Wat klopt er niet in dit plaatje?

Een kleine hint, deze foto is op 10 November gemaakt.

Hoe weten ze nu al dat het een strenge winter wordt?

We gaan een horrorwinter tegemoet, las ik op in een logje van Neurootje.

Nadat ik haar tips had gelezen over hoe je goed voorbereid de winter in kan gaan, vroeg ik me af:

"Maar hoe kunnen ze dat nou zo goed weten, dat we zo'n verschrikkelijke winter tegemoet gaan?"

In gedachten zag ik de deskundigen bezig met ingewikkelde computermodellen, waarin elke wolk, regendruppel en windvlaag wordt voorspeld. Onvoorstelbaar ingewikkeld zijn die modellen, er wordt overal rekening mee gehouden.

De temperatuur van de grond, het zeewater. Hoe 'open' een vlakte is, en hoe lucht zich daarboven vormt. Condensvorming, wolkenvorming, luchtvochtigheid, luchtdruk, reflectie van zonlicht op het onderliggende land, de wolken, het water. Stormen aan de andere kant van de aardbol, en hoe onstaan die dan weer?

En zijn zulke computermodellen dan wel accuraat genoeg? Want wordt er wel rekening gehouden met 'ALLES'? Want er hoeft maar 1 storm ongepland te verschijnen en het hele model moet opnieuw worden berekend. En dat gebeurt ook regelmatig, kijk maar naar het dagelijkse weerbericht. Wat ze vandaag voorspellen voor komende dinsdag, controleer dat nog maar eens op die bewuste dinsdag. Grote kans dat het toch anders is.

Nee, ik heb ze wel door. Ze doen wel erg ingewikkeld voor de buitenwereld, maar stiekem hebben ze een klein kamertje, waar het echte geheim zit van de weersvoorspelling. Daar ligt het:

de Bron

Die Bron is gebaseerd op eeuwenlange ervaring van mensen die totaal overgeleverd waren op de nukken van de natuur. Zij moesten wel goed kunnen voorspellen hoe het weer verloopt, simpelweg omdat hun leven er vanaf hing!

Een verkeerde voorspelling betekende een mislukte oogst, met geen eten voor de winter als gevolg. Of te weinig hout om je warm te stoken bij strenge winters. Geen computers, die bestonden toen nog niet, maar pure intuitie en ervaring, doorgegeven van ouder op kind, generaties lang. Door mensen die nog echt verbonden waren met de natuur en het bioritme.

Dus al die wetenschappers verdwijnen in dat kleine kamertje met de Bron. Regelmatig brengen ze een bezoek, elke dag minstens 1 keer. En terwijl ze daar hun ding doen, kijken ze naar de Bron, recht voor hun neus, hangend aan de muur.

En zacht mompelend wijzen ze met hun vinger naar de voorspellingen, waarop ze hun horrorwinter hebben gebaseerd.

'Blinkt Oktober in zonnen goud, volgt de winter dan snel en koud.'

'Als de eikels vallen voor Sint Michiel, dan snijdt de winter door lijf en ziel.'

Daarna draaien ze de kalender met spreuken door naar de volgende dag en trekken ze door. En terwijl ze de wc uitlopen, roepen ze het uit: Zegt het voort! ...

We gaan een koude winter tegemoet!

DKFD #17: Herten in het wild

Het blijft een mooi moment en al verschillende keren meegemaakt:

Vroeg in de ochtend, de zon is net op. Lekker wandelen door de bossen of op de hei. Genieten van de frisse lucht en de geluiden van de natuur. Het ruisen van de wind, gefluit van vogels.

En dan ineens, gebeurt het! Oog in oog met een hert. Midden op een zandpad, of aan de rand van de bossen.

Zelf hou je de adem in, roerloos kijk je het dier aan. En die kijkt net zo terug. Ook roerloos, het lijf helemaal gespannen, klaar om te vluchten. De oren gespitst.

En zo staar je naar elkaar. Niemand durft te bewegen, bang om het magische moment te verbreken.

En dan, even knipperen met de ogen en het dier is verdwenen. Met een sprong het bos in.

Alleen deze keer had ik geluk en was ik er op tijd bij om de camera te pakken en er een mooie foto van te maken.

Kort daarna was hij verdwenen. Tot een volgende keer!

Klik hier voor meer kleine, fijne dingen.

Oog in oog met een monster

Laatst kwam 'De Grote Vijf' ter sprake in een gesprek.

Die term staat voor vijf diersoorten in Afrika, die je gezien moet hebben wanneer je daar bent.

De buffel, leeuw, luipaard, neushoorn en olifant.

Erg indrukwekkend, wanneer je die dieren zo in het wild ziet lopen. Ik vind het al speciaal om ze in de dierentuin te zien, laat staan in het wild!

Dat is natuurlijk leuk om over te vertellen, dat je ze in het echt hebt gezien. Dat brengt leuke verhalen met zich mee en ideale gesprekstof bij een receptie of een verjaardagsfeestje.

Zelf heb ik niet zo heel veel in te brengen, een neushoorn, een beer, een eland en wat apen, dan heb je het wel gehad.

Maar vandaag stond ik oog in oog met een gruwelijk monster, in mijn eigen achtertuin!

Daarbij vergeleken, verdwijnt al dat Afrikaans wild in het niet, zo indrukwekkend was dit vreselijke beest.

Vanuit zijn hol zag ik eerst alleen maar een stel grijpgrage poten. Bijna trillend van spanning om ze naar me uit te slaan en me te grijpen!

Wat voor beest zat daar achter die harige poten?

Langzaam, heel langzaam kroop het wezen dichterbij, mijn gezichtsveld binnen. Ik hield mijn adem in, uit pure doodsangst!

Daar zat het dan, loerend vanuit zijn nest naar mij met zijn kleine starende ogen, zonder enige uitdrukking, ijskoud. Roerloos stonden we tegenover elkaar.

Ik durfde niet te bewegen, doodsbang dat hij elk moment kon toeslaan!

Zijn ogen hypnotiseerden me, zijn blik trok me naar hem toe. Ik wilde tegenstribbelen maar kon zijn kracht niet weerstaan! Voorzichtig zette ik een stap naar voren ...

Zijn grote kaken bewogen wellustig heen en weer, alsof hij met zijn lippen smakte, klaar om aan een lekker hapje te beginnen. En nog steeds, die ogen! Zonder emotie. Koud en meedogenloos.

Ik kwam nog een stap dichterbij...

Dit is het dan, lieve lezers. Nog even en ik word vermorzeld tussen de twee grote kaken. Een venijnig gif wordt in mijn lijf gespoten, zonder verdoving! Helse pijnen zal ik moeten ondergaan, terwijl mijn lichaam razendsnel zal worden ingesponnen. In ragfijn garen, maar zo sterk als staalkabels.

En terwijl mijn organen langzaam oplossen en worden opgezogen door het begerige monster, blijf ik ze alsmaar voor me zien....

Die ogen! Die ogen!!

Aaaaargh!!!

Mooie natuurbeelden

Ik heb ze wel eens gezien, een zwerm spreeuwen. Een heel mooi gezicht om ze zo door de lucht te zien vliegen. Alsof het niet de spreeuwen zijn die vliegen, maar net alsof alleen de zwerm zelf een levend organisme is. Dansend in de lucht.

Jammer genoeg woon ik niet in de buurt van Utrecht, dus moet ik het deze keer met een YouTube filmpje doen. Maar zelfs dan is het magisch om het te zien, de vloeiende bewegingen.

Mooi.

Een dagje Oostvaardersplassen

Af en toe schrijf ik er toch weer over. Dan ben ik weer op stap geweest, de natuur in en dan blijkt maar weer, de natuur kan zo mooi zijn!

Behalve benzine voor de reis, kost het verder helemaal niks om van de flora en fauna te genieten! Een prima consuminder activiteit. Je hebt alleen je benen en ogen nodig. En in mijn geval nog een kijker, fototoestel en een vogelboekje erbij en het is lekker genieten.

Deze keer een bezoek aan de Oostvaardersplassen, een flink eind van huis, maar zeker de moeite waard. Vooral als er iemand bij is die het nodige weet van het 'vogelgebeuren'. (Als je dit leest, je weet wel wie je bent!:)

Ik heb me verbaasd over de overbevolking rond de Oostvaardersplassen. Honderden paarden, runderen en herten liepen door het gebied. Wel mooi om te zien, maar het zijn er zo veel, je ziet gewoon dat er geen balans meer is tussen een gezonde populatie en de grootte van het gebied.

Maar we hebben ook 'een vliegende deur' gezien! Of ja, niet letterlijk, maar stel je even een vogel voor, met de grootte van een deur. En dan kan je je een beetje voorstellen hoe machtig dat is om zo'n beest te zien vliegen.

Ik heb het over de zee arend, er zijn er maar drie stuks van in Nederland. Een mamma en pappa, plus een jong. En die zagen we dus vliegen. Mooi!

Op de foto kan je zien hoe groot het dier is. In het midden de grootte van een zwaluw, dan een gewone roofvogel zoals de buizerd en daarna de grootte van de zee arend. Gigantisch!

Genoeg gezien en ook wat foto's gemaakt, die ik even laat zien op de weblog.

Een lief klein watervogeltje, de Dodaars, dobbert zo lekker op het water, op zoek naar visjes om op te eten.

Dat is gewoon leuk om naar te kijken vanuit een vogelhut. Mooi beschut en verstopt, zodat de vogels er geen last van hebben. Zo kan je ze ongestoord bekijken. En ook kijken hoe bijvoorbeeld een jong dodaarsje continue visjes aan het vangen is!

Maar het allermooist was wel, toen er een aantal ijsvogels rondvlogen en maar op een paar meter afstand van ons op een takje gingen zitten. Ik blijf het mooie vogels vinden, van die kleurige beestjes die je eigenlijk in het verre buitenland zou verwachten, maar toch niet in zo'n koud kikkerlandje als ons eigen Nederland?

Ze zaten wel verstopt tussen de takken, maar gelukkig kon ik er eentje net mooi genoeg op de foto zetten! En al zeg ik het zelf, dat is een mooie foto geworden!

Kortom, heerlijk genoten van de mooie natuur.

En dat blijven we zeker nog lang zo doen! Volgende keer zoeken we het weer dichter bij huis. Lekker een lange wandeling in de buurt. Ook al zo fijn.

Groen is niet milieuvriendelijk

Ken je de term 'Greenwashing'?

Het komt er op neer dat men een groen tintje aan een product geeft om de indruk te geven dat het milieuvriendelijk is, maar eigenlijk is het niet waar. Het gaat puur om het imago, ook al is het geheel onterecht.

Daar moest ik aan denken, toen we reclame kregen van Rexona, wat wordt je toch ontzettend voor de gek gehouden door Rexona / Unilever!

Kijk maar eens even mee!

Dit is wat we kregen, een klein spuitbusje deo met een kortingsbon/foldertje erbij:

Let even op de prachtige groene kleur, het groene woord 'natuurljk' en de okselfrisse dame met prachtige ongerepte natuur op de achtergrond. Dit product ademt gewoon 'natuur'! Kijk toch eens! Goed voor je oksel en voor de natuur!

Maar nu zetten we even onze ogen en hersenen aan het werk.

Wat is een mineraal eigenlijk?

Een mineraal is niets anders dan een chemische verbinding, die in de natuur wordt gevormd.Het bestaat uit verschillende elementen en heeft een unieke kristalstructuur. Van nature! Dus 'natuurlijk mineraal' is hetzelfde als 'witte sneeuw', een pleonasme.

Beroemde mineralen zijn bijvoorbeeld kwarts, robijn, grafiet, enzovoorts. Klik hier voor een volledige lijst van mineralen.

Natuurlijk mineraal is dus een loze kreet. Ze zeggen niet eens welk mineraal er in zit! Wat moet je daar nou mee?

Waarom heeft het product een groene kleur?

Groen staat in verbinding met de natuur. Het is duidelijk dat ze proberen een link te leggen naar een groene uitstraling. Een natuurlijk product. Daarom ook het plaatje van de natuur op de achtergrond. En daarom ook een mooie knappe mevrouw die door de wilde natuur dartelt in de bijbehorende reclamespot.

Zou die groene kleur echt bewust zijn gekozen? Of is het gewoon een mooi kleurtje? Ik denk het eerste. Vele bedrijven passen het toe. Zoals vorig jaar Mc Donalds. Die veranderde het logo naar een groene versie, om een milieuvriendelijker imago te krijgen!

Nog meer loze claims.

In het foldertje staat de kreet: 'Natuurlijk effectief!'

Wat betekent dat? Wat wil men daarmee zeggen?

'Ja, natuurlijk is het effectief?' of 'Effectief zoals in de natuur?'

Het zegt helemaal niets! Volgens mij gaat het alleen maar om het woordje 'natuurlijk', om ons een (groene) waas voor de ogen te houden en om weer een link naar milieuvriendelijk, natuur, gezond te leggen.

Wat zit er eigenlijk in?

Dat moeten ze gelukkig volgens de wet op het product zetten. Eens kijken wat er allemaal inzit, plus een korte uitleg.

Butane, isobutane, propane
Dit zijn drijfgassen. Slecht bij inhalatie, brandbaar, irriterend.
Cyclopentasiloxane
Verzachtende silliconenvloeistof. Brandbaar, irriterend.
Aluminum Chlorohydrate
Zoutachtig. Bekend om (niet bewezen) mogelijke oorzaak van borstkanker, Alzheimer. Wel bewezen dat het werkt als een neurotoxine op het centrale zenuwstelsel.
parfum
Een geurtje dus.
Disteardimonium Hectorite
Verdikkingsmiddel, mengmiddel.
Corn Starch Modified
Gemodificeerd zetmeel, niks mis mee. Verdikkingsmiddel.
Mannitol
Anti-klontermiddel.
BHT
Tegen ranzig worden van olie, anti-oxidant.
Citric acid
Citroenzuur, voor houdbaarheid, anti-oxidant.
Sodium ascorbate
Anti-oxydant, zuurteregelaar. Vitamine C variant.
Calcium Disodium EDTA
Oplosmiddel. Grote milieuvervuiler (water). Invloed op cellen en genen, reproductie en ontwikkeling.
Silica
Zorgt ervoor om 'olie' gevoel op de huid te verminderen.
Propylene Carbonate
Oplosmiddel. Irriterend.
talc
Een mineraal!! Daar is hij dan!!
Giftig, staat in verband met long-, huid- en eierstokkanker.
citrus amara
geur. Sinaasappelbloesem.
alpha-isomethyl ionone
Geur. Allergie gevoelig.
benzyl alcohol
Geur, alcohol. Tast het zenuwstelsel aan.
benzyl benzoate
Oplosmiddel, insecticide.
butyl phenyl methylpropional
Geur. Verdacht van beschadiging aan zenuwstelsel en vruchtbaarheid.
citral
Citroenzuur. Zuurteregelaar.
coumarin
Geurtje. Giftig. Verboden in voedsel.
geraniol
Terpetine alchol. Aroma.
hexyl cinnamal
geurstof.
hydroxycitronellal
Geurstof.
limonene
Geurstof.
linalool
Geurstof.

Zo, pfff. Dit doe ik maar 1 keer. Wat een uitzoekwerk. Maar het resultaat mag er zijn! Want ik heb het mineraal gevonden.

TALK!

Woehoe! Een natuurlijk mineraal! Maar dan vergeten we maar even al die andere giftige en kankerverwekkende ingredienten in het product. Laat staan wat voor invloed het product als afval heeft op de natuur, metaal, plastic, ga zo maar door.

Kortom, de moraal van het verhaal.

Laat je niet te snel leiden door reclamekreten en loze claims. Ga zelf eens op onderzoek uit en oordeel dan zelf!

Disclaimer:
Ik ben geen chemicus en heb gewoon zitten zoeken op het Internet. Daar is mijn oordeel op gebaseerd, zelf ben ik geen deskundige. Maar toch, als je het zo leest, echt gezond is het niet!

Machtige natuur

De afgelopen dagen heb ik enthousiast in de tuin gestaan, starend naar de lucht. Het extreme weer levert flink wat spectaculaire beelden op.

Het was genieten van de vele bliksemflitsen boven het huis, prachtig om te zien! Af en toe schoten er zoveel bliksemstralen door de lucht, het leek alsof de hele hemel gevuld was met 1 grote, vertakkende bliksemschicht.

Op zo'n moment besef je maar weer hoe klein en machteloos we zijn tegenover al dat natuurgeweld. Het nieuws laat het ook zien dat er slachtoffers zijn gevallen, vreselijk.

Tegenover het geweld van de bliksem, staat de stilte voor de storm. Je voelt de lading in de lucht, de wind die toeneemt en de dreiging van de wolken. Vooral die wolken zagen er gisteren spectaculair uit. Jammer genoeg was ik net te laat om de wolken van voren te fotograferen, toen ik eenmaal mijn fototoestel had gevonden, waren ze alweer verder getrokken.

Maar het blijft een dreigend en spectaculair plaatje!

De storm daarna was wel heftig, maar gelukkig hadden we geen schade. Zijn jullie de storm goed doorgekomen?

The Animals That Save The planet

Via de website van groenhuis.org kwam ik in aanraking met de hilarische filmpjes van Animal Planet, met de titel:

"The Animals That Save The Planet"

Je kan hele verhalen schrijven over hoe je wat milieuvriendelijker kan leven. Of een heel relaas en onderzoeken over de gevolgen van vlees eten en het milieu. Maar het kan ook heel simpel.

Wat poppetjes, veel humor en korte, krachtige boodschappen:



Er zijn er nog veel meer, je kan ze zien op YouTube.





Wil je alle filmpjes zien, ga dan naar de bijbehorende website:

Fartingcow.com

Spinselmot

Eigenlijk was ik al te laat. Anders had ik een spookachtige boom gezien, helemaal kaal en bedekt met een witte waas van fijn spinrag en krioelend van de rupsen.

Het werk van de spinselmot, ook wel stippelmot. Of op zijn Latijn: Yponomeutidae

De meeste rupsen waren al omgevormd tot motjes en de boom was al druk bezig met zijn herstel en stond alweer in het blad. Maar ondanks dat was het toch nog indrukwekkend om het spinsel rond de boom te zien. En de vele motjes op de takken.

De motjes leggen later eitjes op de boom, die eitjes overwinteren en uiteindelijk komen er hordes rupsen tevoorschijn, die de boom helemaal kaalvreten. En ook inpakken met spinsel. Hebben ze eenmaal hun buikje rondgevreten, dan verpoppen ze zich. Eenmaal uitgekomen als motje, is de kringloop weer rond.

Op de foto zie je zowel de rups, een pop en het motje bij elkaar.

De verpopping gebeurt vaak in compacte pakketten ergens op een verzamelplaats in het spinsel.

En met de macrolens boven op zo'n stippelmot, dan is het toch mooi om zo'n beestje te zien. De vele stipjes, de grote ogen. En de voelsprieten die continue heen en weer wiebelen. De witte 'vacht' maakt het bijna aaibaar.

Deze boom staat vlakbij het Milieu Educatie Centrum van Eindhoven, in het Heempark. Zowiezo een mooie plek om eens een rondje te wandelen.

Volgend jaar probeer ik er eerder bij te zijn, ergens in mei zijn de rupsen erg actief, en is de boom spectaculair en spookachtig. Een goede kans voor mooie foto's.

Maar er is een NOG betere fotolocatie in de buurt, en dat is de begraafplaats De Oude Toren in Eindhoven. Als er ergens een passende plek is voor spookachtige en geheimzinnige plaatjes, dan is het wel een kerkhof!

Ik ben er te laat achter gekomen, de boel is al opgeruimd door de gemeente, maar volgend jaar waag ik zeker wel een poging. Iemand anders heeft er wel mooie foto's van gemaakt en dan kan je zien wat voor spectaculaire beelden het kan opleveren.

Klik hier om naar de Spinselmot op de Oude Toren te gaan.

Het beestje mag dan misschien als een plaag worden beschouwd, maar het blijft een mooi en indrukwekkend gezicht om te zien hoe de natuur werkt en leeft.

Dat zo'n klein dingetje toch zo mooi kan zijn!

Droommap: Dansen op de vulkaan (half vervuld)

De Dijk zong het al: Dansen, dansen, dansen ... op de vulkaan!

En dat is precies wat ik al heel graag wil doen. Niet dat dansen, maar wel ergens op een vulkaan staan. En het liefst een werkende. Stromen lava, rookwolken, stinkende zwaveldampen. Dichtbij de machtige natuur staan, en voelen, beleven hoe krachtig onze Moeder Aarde kan zijn.

Was ik maar op IJsland.

Dan was mijn wens voor de volle honderd procent vervuld! Klik hier voor mooie foto's van de uitbarsting.

Maar toch. Enkele dagen voordat de Eyflabja.. Eyjafallakoju.. eh, die vulkaan op IJsland ontplofte, stond ik bovenop een andere vulkaan! De El Teide, op Tenerife.

Niet actief, maar zeker wel indrukwekkend. Zeer de moeite waard. Ik kan toch wel zeggen dat er een stukje van mijn droom is uitgekomen.

Gestolde lavavelden, zwavellucht, indrukwekkende krater, grillige gesteenten en een machtig uitzicht van 3,5 kilometer hoogte. Het was letterlijk een hoogtepunt van de vakantie.

Oorspronkelijk kan je helemaal tot aan de top van de vulkaan komen, maar daar heb je een aparte toestemming voor nodig, en dat was me te veel moeite om te regelen. Daarom nam ik het maar voor lief, dat we niet recht in de krater konden kijken.

Maar zo erg was het niet, want ik was druk bezig om te genieten van het uitzicht, geweldig! We stonden zo hoog, je kon gewoon de kromming van de horizon zien! Machtig.

En genoeg om me over te verbazen. Gele stenen en de stank van rotte eieren, de typische geur van zwavel. Een temperatuur rond het vriespunt en een ijzige, harde wind. Je kon de oude gestolde lavastromen duidelijk in het landschap zien.

En het landschap, heel apart. Woest, bijna buitenaards. Ik kan me best voorstellen dat er ook films zijn opgenomen. Alhoewel ik ook dacht dat Star Wars en Planet of the Apes daar waren opgenomen, maar dat blijkt niet zo te zijn.

Hoe dan ook, ik heb op een vulkaan gestaan en het was super!

En wie weet volgt er ook nog eens een actieve vulkaan, plekken genoeg, Italie is al ver genoeg om aan mijn trekken te komen. Maar dat bewaren we voor de toekomst.

Home - een film van Yann Arthus- Bertrand

Misschien heb je wel eens gehoord van Yann Arthus - Bertrand?

Je hebt vast wel eens foto's van hem gezien. Foto's van onze planeet van bovenaf gezien. Prachtige landschappen, opmerkelijke vergezichten, echt betoverende foto's. Beelden van de natuur, zoals je ze niet vaak ziet.

Klik op deze link om een aantal foto's van hem te zien.

Zijn foto's laten niet alleen schoonheid zien, maar tegelijkertijd ook de donkere kant ervan. Want tijdens zijn reizen door de lucht, zag hij overduidelijk wat nu de menselijke invloed op al deze natuur is. En die invloed is niet zo mooi. Sterker nog, we vernietigen al die schoonheid met een rap tempo.

Tijdens de Consuminderdag kwam ik in aanraking met een film project, ook van Yann Arthus - Bertrand. De film heet: HOME. De Low Impact Man liet een korte scene van de film zien, tijdens zijn voordracht.

De film laat op een goede manier zien hoe mooi onze wereld in elkaar steekt. Wat voor prachtige natuur we hebben, hoe fragiel de kringloop is en hoe alles op deze planeet met elkaar verbonden is. Echt prachtige beelden, ik kan het niet anders zeggen.

Maar gedurende de film, maakte mijn gevoel van bewondering plaats voor andere gevoelens. Boosheid, wanhoop, irritatie, verbazing, onmacht. Zo vreemd. Want steeds verder in de film, kwam 'de mens' steeds prominenter in beeld. En ook al bleven de beelden zelf fascinerend mooi, de boodschap werd steeds grimmiger en donkerder.

En uiteindelijk vroeg ik me hardop af: 'Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig!?'

Ik ga niet preken hier, ieder mag er zelf zijn eigen ding van denken. Maar als je ziet hoe wij onze energievoorraden opmaken, zo snel, terwijl het miljoenen jaren heeft geduurd om die voorraden te maken. Daar word je bang van.

Of wat voor ellende er in het milieu plaats vindt, alleen maar om ervoor te zorgen dat wij een lapje vlees op ons bord krijgen. Als de helft van de graanvoorraad in de wereld opgaat aan veevoer, als er oerwouden worden gekapt voor soja plantages, ook al voor veevoer.

En hoe we onze watervoorraden opmaken of vervuilen. Hoe er miljarden mensen in armoede leven, omdat wij, het rijke Westen, al hun gronden en voorzieningen uitbuiten. Het is zo krom. Ik heb mijn ogen uitgekeken.

Bekijk hier anders alvast de trailer, dan krijg je een korte impressie over de film:



Een uur en twintig minuten lang werd ik steeds droeviger. Op het eind vroeg ik me serieus af, zit er wel een happy end aan deze film? Blijf ik straks verslagen op de bank zitten bij de aftiteling? Of wordt er toch nog een sprankje hoop geboden?

Nou gelukkig wel, er is nog hoop.

De laatste tien minuten van de film word je weer opgepept. Ja, er is nog hoop en we zijn hard bezig om te veranderen. 'Er is geen tijd meer om pessimistisch te zijn.' wordt er gezegd. We zijn aan het veranderen, we moeten veranderen. Ook jij kan veranderen, was de boodschap. Waar wacht je eigenlijk nog op? Waarom zou je niet veranderen?

Stiekem ben ik wel aan het veranderen, beetje bij beetje. Anderen ook. Consuminderen, vegetarisch worden, meer rekening met het milieu houden. Je ziet het om je heen, steeds meer mensen veranderen hun levensstijl.

Maar voordat ik deze film zag, deed ik het vooral voor mezelf, en goed, ook voor 'een beter milieu'. Maar nu, na deze film, weet ik pas, dat het echt invloed heeft op de gehele planeet. De gehele menselijke bevolking en alle andere levende wezens. Niet alleen mijn eigen kleine coconnetje, nee, ook alles daarbuiten. We maken allemaal deel uit van een kringloop, die de hele planeet omvat.

Bekijk de film. Hij is helemaal gratis te zien, op Internet. Hij mag vrij gekopieerd worden, dus zoek op Torrent sites, downloaden en kijken. Het best op HD en groot beeld, want de beelden zijn prachtig.

Of klik op deze link om hem via YouTube te bekijken.

Laat weten wat je ervan vond. Wat voor indruk maakte de film op jou?

Earth Hour

Een hele tijd geleden, tijdens een verre vakantie, stond ik ergens aan de rand van een groot natuurreservaat in Nepal. Ik kwam net uit de terreinwagen, stond in de donkere avond en keek naar de hemel. En mijn mond viel open van verbazing.

Sterren. Overal sterren.

Zo indrukwekkend, ik kon zelfs de melkweg zien, een vage sluier van sterren. Miljoenen lichtpuntjes, overal waar ik maar keek. Ik voelde me zo klein en nietig, het was zo ontzagwekkend om te zien, zelfs nu nog, zie ik het voor me. Dat beeld zal ik nooit vergeten.

Daarna heb ik nooit meer zo'n sterrenhemel gezien. En zeker niet in ons eigen lichtvervuilde landje. Want tegenwoordig, overal waar je maar bent, is er kunstmatige verlichting, en wordt de hemel zo sterk verlicht, dat je nog blij mag zijn dat je een sterretje kan zien.

Overal lampen, overal verlichting. 's Nachts wanneer iedereen slaapt, branden er lichten. Onnodig veel energie wordt er dan verbruikt, verspilling. Slecht voor de donkere nacht, slecht voor de dieren, slecht voor de beschikbare energie, slecht voor het klimaat.

Daarom is er vandaag Earth Hour

Vanavond om 20:30 uur gaat er bij heel veel mensen het licht uit. Gewoon een kwestie van op een knopje drukken en je zit in het donker. Als teken, als oproep voor iedereen, om even stil te staan bij onze toekomst. Een moment om te wijzen op het nemen van verantwoordelijkheid voor onze planeet, of om na te denken over een duurzamere toekomst.

De hele wereld doet er aan mee, en ik denk dat het zeker vorig jaar zal overtreffen. We zullen het zien op het nieuws vanavond.

Doen jullie er aan mee? Wat vinden jullie van deze aktie, heeft het zin?

Droommap: Het Noorderlicht.

Ooit was ik er heel dicht bij.

Tijdens een vakantie in Oost-Canada wilden we kijken of we een kano konden huren om wat rond te peddelen. Daar hoorde ik mensen met elkaar praten, die net terug kwamen van een kampeertocht met de kano.

"Beautiful trip, we went up North. Even saw a glare of Northern Lights. You might see them, if you're lucky."

Dat zou wat zijn! Dat staat hoog op mijn lijst. Het Noorderlicht! Als ik dat toch eens kon meemaken.

Uiteindelijk hebben we die kanotocht niet gedaan en ook geen Noorderlicht gezien. Maar ik was er dichtbij!

Voor degene die niet weten wat het Noorderlicht is:

Aurora Borealis, dat is de Latijnse naam. Het is een natuurverschijnsel wat rond de polen van onze planeet afspeelt. Poollicht is misschien een betere benaming, omdat het zowel rond de Zuid- als op de Noordpool plaatsvindt.

De zon stoot elektrisch geladen deeltjes uit, die vliegen door de ruimte alle kanten op, ook richting onze planeet. Die deeltjes komen terecht in het magnetische veld van de aarde en worden zo afgebogen richting de polen. En daar botsen ze op zuurstof- en stikstof atomen, waarbij energie vrijkomt, in de vorm van licht. Poollicht!

En daar is het dan te zien, hoog in de lucht, als gordijnen en stralen van kleurrijk licht. Soms statisch, soms bewegend, van kleur veranderend. Het moet een zeer indrukwekkende lichtshow zijn.

En daarom gaat dit natuurverschijnsel in mijn droommap:

Ik wil ooit het Noorderlicht zien!

Is de kans groot dat ik dit ga meemaken? Misschien wel.

Eerst moet ik er voor zorgen dat ik een beetje dichter in de buurt van de Noordpool kom. Kandidaten zijn dan bijvoorbeeld IJsland of het Noorden van Scandinavië, Alaska, Noord-Canada, nou ja, hoe dichter bij de Noordpool hoe beter.

En dat moet tijdens een heldere, koude winternacht zijn. Zomers wordt het niet donker, dan zie je niks. Het allerbeste is dus tijdens de winter, om middernacht bij een heldere lucht, zonder felle maan. En het liefst met veel zonne-activiteit. En voor de komende jaren schijnt er weer veel meer activiteit verwacht te worden, blijkbaar zitten we aan het begin van een gebruikelijke 12 jaarlijkse cyclus, waarin de activiteit van de zon weer begint toe te nemen.

Al met al is het wel te doen!

Ik ga het nog niet opzoeken, maar ik hou het in mijn achterhoofd. Absoluut.

Om het allemaal te visualiseren, een filmpje.

Wandeling door het park

Wanneer het hoofd helemaal overvol zit met allerlei gedachten, wil het wel eens helpen om ergens een rondje te lopen. Op die manier even uitblazen, de gedachten verzetten. Zo ook afgelopen weekend.

Het kostte even wat moeite voordat alle gedachten uit het hoofd verdwenen waren, maar uiteindelijk was het wel genieten van het park, vooral met de laagstaande zon aan het eind van de dag en het contrast van de felle herfstbladeren.

Gelukkig hadden we de camera meegenomen, zodat we wat plaatjes konden schieten. Dat was nog behoorlijk moeilijk, want de donkere schaduwen en de felle zon maakten de belichting er niet gemakkelijker op.

En natuurlijk ook een paar leuke vogeltjes gezien. Die kreeg ik helaas niet te pakken met de camera, maar ik vond het gewoon al leuk om ze te herkennen. Een boomkruipertje en een boomklever, ook al zo'n prachtig beestje.

Maar mooie plekjes genoeg in het park, niet al te veel mensen in de buurt, lekker rustig, op wat voorbijrazende treinen na.

En als je maar goed genoeg kijkt, zie je ineens een speciale, magische plek. Waar de zon even een paar stralen op de grond laat vallen, tussen de takken van een oude boom door. Een geheimzinnige, mysterieuze, sprookjesachtige plaats. Wie weet wat daar te vinden is, een begraven schat, een ontkiemend zaadje of misschien wel een doorgang naar een andere wereld? Of gewoon een mooie plek waar je je gedachten kan achterlaten, veilig in het gras...

Afsluitend nog even flink doorgestapt naar de Philips Fruittuin, even kijken naar de boomgaard en de landwinkel. Toch leuk om te zien dat er een hele grote boomgaard op de rand van Eindhoven ligt, misschien de moeite waard om daar volgend seizoen fruit te gaan halen. Lekker lokaal en vers!

Al met al fijn gewandeld en genoten van een prachtig stadspark. Toch fijn, het hoeft allemaal niet zo spectaculair te zijn om ergens van te genieten.

We komen er vast nog wel weer terug.

Tamme kastanjes

Vandaag lekker wezen uitwaaien op de Strabrechtse Heide, weer genoten van de mooie natuur daar. Het viel me op dat het waterpeil van de vennen abnormaal laag was, het wordt weer tijd voor regen! Bij voorkeur wel wanneer ik binnen ben dan.

Naast de gebruikelijke Schotse hooglanders toch nog wel wat andere dieren gezien. Een kudde schapen op het pad, heel veel zilverreigers, een hoop kuifmeesjes en een kraai die een sperwer aan het verjagen was. Ik kan er wel van genieten, vooral met zo'n lekker herfstweer als vandaag.

En niet alleen dieren, maar ook een grote kastanjeboom gezien! Een tamme kastanje, eetbaar dus!

Ik was al een tijdje op zoek naar zo'n boom bij ons in de wijk. Ook wel eentje gevonden, maar daar lag maar erg weinig op de grond. En nu kom ik op de hei dus ook een boom tegen en heb maar meteen een stel kastanjes meegenomen.

Niet al te veel, maar genoeg om lekker van te knabbelen. Alleen het uitpakken van die kastanjes is nogal lastig, ze prikken gigantisch. Zeker met mijn gevoelige kantoorhandjes is het een pijnlijk werkje.

Maar gelukkig is er nog de methode: lomp voetengeweld.

Even tussen de voeten klemmen en wat druk uitoefenen.

En voila! De schil barst vanzelf open en je kan er zo de kastanje uithalen.

Uiteindelijk een mooie oogst van zo'n 50 kastanjes. Dat is toch een mooi aantal om wat dingen mee te gaan doen.

Ik blijf het speciaal vinden om dat zomaar uit de natuur te halen. Er zijn veel mensen die de bomen zo voorbij lopen, maar ik doe dat niet meer! Zomaar gratis een dure delicatesse voor het grijpen, het enige wat je moet doen is even bukken!

Een leuke oogst, al zeg ik het zelf. Nu nog even bedenken wat ik ermee ga doen. Ik denk ouderwets poffen!

Een zijn met de natuur

Wat goed helpt om de gedachten op een rijtje te zetten, is erop uit trekken, de natuur in. Even wat anders. Gewoon samen zijn met de elementen. Dus toog ik afgelopen weekend naar de Veluwe.

Frisse lucht, het geluid van vogels, de wind in de bomen en in de verte het burlen (mp3) van de herten. Zo'n machtig geluid, dat brullen door de Veluwse bossen van de bronstige edelherten. Wat zou dat mooi zijn om zoiets op de gevoelige plaat te zetten!!

En net toen ik die gedachten had, hoorde ik wat ritselen in de verte. En zie daar! In de verte, uit de bossen kwam statig een hert gelopen. Met een machtig groot gewei, man, wat voelde ik me klein!


Snel dook ik naar beneden, hield me muisstil, hopend dat hij langzaam dichterbij zou komen, want mijn zoomlens had niet zo'n groot bereik om hem heel dichtbij te halen. Hij had niets in de gaten, kwam langzaam dichterbij. Op de achtergrond nog meer geritsel van vrouwelijke herten. Onder een boom hief hij zijn grote kop in de lucht om weer een machtig gebrul te laten horen. Ja, geweldig was dit!


Kon ik maar dichterbij komen. Ik durfde niet goed, dat gigantische gewei zag er gevaarlijk uit. Misschien dat een volwassen hert wel een paar klappen kan overleven, maar ikzelf zou als een lappenpop in de lucht worden gegooid. Ik hield mijn adem in en maakte nog snel een foto, zover mogelijk ingezoomd.


Jaaa, dit was het gewoon. Een met de natuur, een oergevoel. Zo moeten onze voorvaderen zich ook hebben gevoeld, op jacht op de steppe, oog in oog met de prooi, het hart kloppend in de keel.

Langzaam probeer ik me te verplaatsen, het hert mag niets merken. Ik blijf rustig.... Totdat ik achter me een takje hoor kraken! Wat was dat? Nog een hert? Zou ik tussen twee vechtende reuzen komen te staan? Niet toch? Een schaduw valt over me heen en langzaam, heel langzaam draai ik me om...

Een man met een grote camera om zijn nek kijkt me wat geirriteerd aan. "Ehm...wilt u uit beeld gaan? Wij willen ook graag een foto maken."

"Oh! Eh, ja, sorry."

En snel schuifel ik maar wat opzij, zodat de andere 300 mensen achter mij ook wat foto's kunnen maken.


Hm, tja, Zo had het het moeten zijn, dat oergevoel. Maar in de bronsttijd naar de Veluwe, dan ben je niet de enige geinteresseerde. Dan sta je gewoon met een paar honderd mensen op een rij naar de bossen te turen, in de hoop op een blik op die grote herten. Niet zo'n exclusief gevoel dus, maar toch speciaal!

Want je hoort de herten burlen en je ziet ze ook rondlopen. Gewoonlijk zie je dit op tv en nu in het echt! Dan neem ik die andere mensen maar voor lief en geniet van datgene wat er wel te zien was.

Sterker nog, ik vond het interessanter om gewoon foto's van de aanwezige mensen te maken! Dat levert ook prachtige beelden op.


Kortom, het was fijn om er even tussenuit te zijn. Even weg van al het gedoe, andere gedachten in mijn hoofd.
Dit moet ik vaker doen...