Stevia

Je hoort het steeds vaker.

Suiker is dodelijk slecht!

De oorzaak van de vetzucht van de mensheid!

Ongecontroleerde bloedsuikerspiegelingen, tandbederf, diabetes, verstopte slagaderen. Het is verslavend, kankerverwekkend!!

Je krijgt er astma van, adhd, hyperactiviteit, migraine. Draagt bij aan dementie, voedselallergie.

Je krijgt er zelfs aambeien van!

Huuuu! V e r s c h r i k k e l i j k!

Aaargh!

Nee, dan dat andere spulletje:

Stevia.

(een zacht vioolmuziekje begint nu te spelen)

Niks chemisch, puur natuur. Een mooi groen plantje. Lekker met de worteltjes in de grond. Beetje groeien. Lekker relaxed.

En daar maken ze dan ook suiker van. Met de naam Stevia. Klinkt ook zo heerlijk onschuldig. Zeg het maar na, toe maar. S t e v i a. Steeeeeeeeeevia. Steeeeeviiiiiiiiiaaaaaaa. Ja goed zo!

Ook zo super zoet. Nog zoeter dan suiker, sterker ook.

En gezond! Niks vreemds mee aan de hand.
Sterker nog, je wordt er gezonder van!

Geen bijwerkingen! Het verlaagt zelfs de bloedsuikerspiegel! De bloeddruk ook!
Bacteriën in de mond kunnen er niet van eten, dus geen tandbederf!

En het bevat geen calorieën! En geen koolhydraten! Wauw, dus je wordt er niet dik van!

En het is antibacterieel! En stikt van de anti-oxidanten!

En als je er een zalfje van maakt, en je smeert het op je gezicht...dan verdwijnen je rimpels!!

(engelenkoor barst los, en komt samen met de vioolmuziek tot apotheose)

Kortom, om een lang verhaal kort te maken:

En duur dat het is! Het mag dan wel 300 keer zoeter zijn dan suiker, maar voor diezelfde prijs heb ik anderhalve kilo suiker in mijn handen. Dat voelt toch wel lekkerder dan zo'n klein potje. Maar ja, die aambeien! Dat moet ik voorkomen! Dan maar wat meer betalen...

Om te beginnen maar eens kijken of ik het kan gebruiken bij het brood bakken...

DKFD #34: Een goed boek

Omdat er de afgelopen periode zo weinig tijd was om eens lekker te gaan zitten met een goed boek, waardeer ik zulke momenten des te meer, dat ik even kan verdwijnen tussen de pagina's van een goed verhaal.

Niets zo fijner dan je neus in een boek stoppen en compleet te verdwijnen in het verhaal. Even alles om je heen vergeten, alleen de beelden in je hoofd van de belevenissen in het boek.

Pas wanneer je opkijkt en je ziet dat er minstens een paar uur is verstreken, zonder dat je je ervan bewust was, dan heb je precies dat gevoel te pakken wat zo fijn is bij een goed boek!

Een boek lezen is best magisch eigenlijk.

Bij de televisie verstrijkt de tijd ook wel, maar worden de beelden voorgeschoteld, het zijn niet je eigen beelden die je ziet. Met wat kunst en vliegwerk als effecten en muziek worden er emoties geraakt, maar het blijft een interpretatie van een ander.

Maar bij een boek, dan lees je wel de woorden van een ander, maar voor de rest vul je alles zelf in. Je geeft er een eigen betekenis aan, je ziet je eigen beelden, je vormt je eigen emoties. Persoonlijker kan het niet worden!

Hoe vaak hoor je wel niet: 'Ik vond het boek beter.'

Nou, precies! Een boek is bijna altijd beter, omdat alles in je eigen hoofd afspeelt, precies zoals je het zelf wilt. Het blijft dichtbij.

Daarom, hoort dit absoluut bij de kleine, fijne dingen.

Een goed boek!

Klik hier voor meer kleine, fijne dingen.

Bliksem in huis

Ieders huis verbergt vele verrassingen en geheimen, je moet er maar net oog voor hebben.

Het is de kunst om de schoonheid te zien in de alledaagse dingen, of beter nog, te zien hoe bijzonder sommige dingen zijn. Dingen waar je eigenlijk niet eens bewust van bent, dat je ze in huis hebt.

Totdat ineens je oog er op valt, terloops kijk je er naar, en dan ... slaat de bliksem in!

Wauw!

En wat zag ik dan? Bliksem! Ik heb letterlijk bliksem in mijn huis!

Meteen de macrolens erbij gepakt en nu zijn jullie er ook getuige van.

Enig idee wat er op deze foto staat?

Toekomstig grootgrondbezitter

Onze twee vierkante-meter-bakken in de achtertuin hebben de afgelopen jaren lekker wat groenten geleverd, zonder al te veel inspanning.

Maar het heeft altijd gekriebeld om square foot gardening wat groter aan te pakken. Alleen liet de inrichting van de tuin dat niet toe.

Totdat tijdens een verjaardag het gesprek op het onderwerp 'volkstuintjes' kwam.

Al die tijd was ik in de veronderstelling dat het ontzettend duur was om zo'n stukje grond te huren. Grond is gewoon duur, en tel daar nog eens onderhoud bij op en bestuur en gebouwtjes en andere zaken. Dat kost toch wel een flink bedrag.

'Nee hoor', werd er gezegd. 'Je bent zo'n 30 euro kwijt.'

Toch wel veel, 30 euro per maand. Zeker als je kijkt hoeveel groenten je daar van kan kopen in de supermarkt, zonder uren werken in de moestuin.

'Eh, nee sorry. Je begrijpt me niet. Dat is 30 euro per jaar!'

Per jaar!?

'Ja, en een gedeelte is ook nog eens borg.'

Dat valt reuze mee!

Dus de volgende dag meteen in de telefoon gehangen. En ondanks de verhalen over een lange wachtlijst, was er toevallig die dag een stukje grond vrijgekomen. Een prachtig stukje om mee te beginnen, met de kans dat in de loop van de tijd er nog meer aangrenzende grond vrijkomt.

Afgelopen weekend wezen kijken en het zag er prima uit. Echt ideaal, netjes bijgehouden, op 500 meter afstand van huis, naast een mooi natuurgebiedje. Met een beetje geluk zie ik straks de ijsvogeltjes voorbij vliegen. Prachtig!

Zestig vierkante meter is een mooi klein stukje grond om mee te beginnen.

Binnenkort krijgen we de sleutel van de toegangspoort. Dan zullen er nog meer berichten volgen over de belevenissen op onze landerijen!

DKFD #33: Bubbeltjesplastic

Wanneer je vaak met marktplaats bezig bent, dan heb je al snel met verpakkingsmateriaal te maken.

Om kwetsbare zaken in te pakken, heb je verschillende manieren.

Degene die ik het meest gebruik is oud papier te verfrommelen en weer uit elkaar halen. Dit doe je dan om het product heen en schuif je het daarna in de envelop. Zo ontstaat vanzelf een luchtige en beschermende laag om het pakje.

Maar het liefst, het allerliefst werk ik met noppenfolie, luchtkussenfolie, bubbeltjesplastic! Er zijn verschillende namen voor.

Handig om in te pakken, maar nog handiger om er helemaal verslaafd aan te raken.

Ik kan het niet laten wanneer ik zo'n stuk plastic in mijn handen heb. Om die bubbeltjes kapot te knijpen tussen duim en wijsvinger. Een voor een.

Pats.
Knap.
Pets.
Pof.

Ahhaah ja, heerlijk!

En let wel, een voor een! Sommige mensen rollen het op en draaien het dan meteen kapot tussen twee handen. Maar dat is zo lui en makkelijk. Zo heb je er geen voldoening aan. Nee, langzaam aan. Stukken beter.

Geen idee waarom het zo verslavend is, of zo lekker. Maar dat gevoel tussen de vingers. Dat zachte kussentje, langzaam de druk opvoeren. En op een gegeven moment zitten je vingers tegen elkaar, maar het kussentje is dan nog niet kapot gesprongen! Dan moet je nog een extra knijpje geven en...

Pop!

En pas nog een andere zeer handige toepassing gevonden in combinatie met onze kleine meid. Echt geweldig. Geef het plastic aan ons (bijna) driejarig meisje en het is stil voor minstens een half uur, of zelfs langer!

Geen geluid meer en je kan op je gemak gaan opruimen, boeken lezen, eten koken, maakt niet uit. Complete stilte, alleen nog maar:

Pif.
Plop.
Puts.
Pats.

Probeer het hier online.

Klik hier voor meer kleine, fijne dingen.