Gordijnen dicht, kaarsen aan, warme thee, een bak met perpernoten, een leuk spel, rustig muziekje op de achtergrond en samen met je allerliefste...
maandag 23 november 2009
Fijn avondje
Er is niet veel nodig om te genieten van een fijne avond.
Gordijnen dicht, kaarsen aan, warme thee, een bak met perpernoten, een leuk spel, rustig muziekje op de achtergrond en samen met je allerliefste...
Gordijnen dicht, kaarsen aan, warme thee, een bak met perpernoten, een leuk spel, rustig muziekje op de achtergrond en samen met je allerliefste...
zaterdag 21 november 2009
Besparen op verzekeringen
Tijd om de verzekeringen eens onder de loep te nemen en daarvoor hebben we meteen al een hele grote kandidaat, de aanvullende tandartsverzekering. Daar kan zeker wel op bezuinigd worden, sterker nog, ik denk aan een aantrekkelijke korting van 100%!
Weg ermee!
Hoe dat zo? Want het is toch goed om een verzekering te hebben die kosten vergoed als er allerlei onderhoudswerkzaamheden aan het gebit moeten gebeuren? En wat als ik op mijn mond val? Of ik moet kronen? Of een kunstgebit? Of verstandskiezen trekken? Nou? Nou? Wat dan?
Nou, heel simpel, dan is er in ons geval een hele goede verzekeraar...wijzelf! Ik leg het zo uit.
- De belangrijkste reden, we hebben een goed gebit! Af en toe een gaatje en wat tandsteen, meer niet. Dus de kans is niet zo groot dat we jaarlijks flink geplombeerd moeten worden of getrokken of gefreesd of wat dan ook.
- Het voordeel van al je uitgaven bijhouden, is dat je hierdoor inzicht krijgt in de betaalde premie en de werkelijke tandartskosten. En zo zien we al jaren dat we steeds meer premie betalen dan wat de tandarts ons jaarlijks in rekening brengt per jaar. Dan kunnen we ons beter de premie besparen en de kosten uit eigen zak betalen.
- Maar wat als er nu echt groot onderhoud moet worden gepleegd? Dan wordt er nog steeds niet veel vergoed, want de vergoeding is vaak verbonden aan een maximum, en vaak is dat nog steeds maar een fractie van het totale bedrag, dus je moet altijd flink bijbetalen. Althans zo is dat bij onze verzekering.
Dus dacht ik, waarom betalen we de premie eigenlijk aan onze verzekeraar? Waarom gaan we die niet aan onszelf betalen? Op een spaarrekening! Zo hebben we het geld snel beschikbaar, krijgen we er ook nog eens rente op en loopt het bedrag elk jaar op, (mits er geen rare dingen gebeuren) zodat we over een tijd ook de grotere uitgaven aankunnen.
En de tandartsrekening betalen we dan uit dat spaarpotje. Volgens mij gaat dat prima.En als stok achter de deur stel ik een automatische betaling in, die maandelijks het premiebedrag overmaakt naar onze spaarrekening. Zo hebben we er geen omkijken naar. Eigenlijk verandert er dan technisch niets, we betalen nog steeds de premie. Behalve dus dat het geld voortaan op onze rekening staat, in plaats van de rekening van de verzekeraar.
Goed, wat is nu de besparing dan?
Dat is moeilijk te bepalen, maar voor het gemak hou ik het op de jaarlijks betaalde premie, minus de jaarlijkse tandartskosten.
Actie:
Opzeggen van de aanvullende tandartsverzekering.
Automatisch sparen instellen met als bedrag de bespaarde verzekeringspremie.
(En elk jaar aanpassen aan de inflatie natuurlijk.)
Gevolgen:
Overbodig betaalde premie wordt bespaard, opbouw van vermogen (spaargeld), het missen van een beperkte vergoeding van de verzekeraar in geval van grote ingrepen. Maar als er in 4 jaar niets gebeurd, hebben we dat bedrag ook alweer terugverdiend.
Besparing:
Totale jaarpremie voor ons samen: 496,56
Geschatte tandartskosten per jaar: 180 euro
Dus besparing per jaar is 316,56 euro.
Per maand bespaard: 26,38 euro
Totaal bespaard per maand: 36,51 + 26,38 = 62,89 euro
Let op!
Ik ben geen gezondheidsspecialist of wat dan ook, dus dit doen we op eigen risico. Denk er zelf goed over na wanneer je dit zelf wilt toepassen, wat voor ons toepasbaar is, hoeft voor iemand anders niet zo te zijn. Kijk ook even op google wat er hierover gezegd wordt.
PS.
Wat een totaal onrealistisch plaatje, zo lachend bij de tandarts! Volgens mij ken ik niemand die ooit zo op de tandartsstoel zit!
donderdag 19 november 2009
Afscheid van een geliefde schaal en schuimkoekjes
Die appelschijfjes zijn ondertussen allang opgepeuzeld, gewoon uit het vuistje. En ze smaakten heerlijk, maar eigenlijk was het de bedoeling dat ze geserveerd zouden worden bij een lekker gerecht, dat ik ergens in een nummer van Landleven had gevonden.
Ik ging enthousiast aan de gang met dat gerecht, en het begon met het kloppen van eierdooiers, kaneel en appelsap in een schaal, die weer boven een pan met kokend water werd gehouden.
Een gewoon gezond nadenkend persoon neemt dan zo'n metalen schaaltje, lekker stevig, licht, makkelijk te hanteren. Maar ik ben dan wat minder verstandig en nam dus een glazen schaal, zette die op de pan met kokend water en begon doodleuk met een electrische mixer de boel te kloppen.
Dat ging even goed, totdat....
KNAL!
Echt, met een scherpe knal schoot er een flinke barst door de schaal. Of eigenlijk, niet eentje, maar veel meer barsten! Gelukkig sprong hij niet uit elkaar en bleef alles netjes in vorm, maar toch, ik schrok er behoorlijk van.
En ondertussen liep de inhoud uit de schaal, in de pan met kokend water. Niet echt een succes. Zonde van de schaal. En ook van de lekkere saus!
Echt een fijne schaal, want ik gebruik hem voor van alles, salades, brood kneden, zuurdesem maken, enzovoorts. Maar dat is nu dus voorbij... snif.
Plus, ik zat ook nog eens met een hele hoop eiwit te kijken, dat zou later nog in het gerecht worden gebruikt, maar nu niet meer.
Maar niet getreurd, ik heb een noodplan wanneer het een overschot aan eiwit betreft:
Schuimkoekjes!!
Voor iedereen die niet weet wat je met een hoop eiwit moet doen, volgt hier het recept:
Nodig:
4 eiwitten
200 gram suiker
De 4 eiwitten stevig stijf kloppen in een kom, en wanneer dat klaar is, klop je er langzaam de suiker doorheen, zodat je een dik, stevig beslag krijgt.
Dan doe je alles in een spuitzak en maakt een mooie vorm op een bakplaat met bakpapier bekleed. Je kan ook gewoon wat neerkwakken met een eetlepel, maar zo'n spuitzak geeft er een wat meer professioneler tintje aan.
Daarna de bakplaat in een voorverwarmde oven schuiven op 110 - 130 graden.
Dan 70 tot 100 minuten laten bakken, het beslag mag een klein beetje rijzen en moet een lichte kleur behouden.
En zo ziet het er dan uit, al bakkend in de oven:
En ze zijn zoooooo lekker.
En zooooo slecht voor je tanden en je lijn. Maar goed.
Ik zag het maar als troost voor het verlies van de schaal. Dat maakte het toch weer een beetje goed.
dinsdag 17 november 2009
Lekker weekendje, met een tikje Glow
Afgelopen weekend hebben we lekker genoten van een aantal dingen, niet te ingewikkeld, maar wel heel mooi en gezellig. En de moeite waard om toch even naar terug te denken en op deze weblog te zetten
Ik schreef al eens eerder dat Glow in Eindhoven aan de gang was, maar eerlijk gezegd, de paar dingen die ik heb gezien, vielen toch wel tegen. Althans, niet de moeite waard om mooie foto's van te maken.
Dat was vorig jaar en het jaar daarvoor wel anders, ik heb nog foto's op een Flickr pagina staan, die kan je hier eventueel bekijken.
Maar dat wil niet zeggen dat er geen mooie dingen tussen zaten! De zingende 1000 watt gloeilampen waren erg speciaal en ook een heel vaag rondglijdend orkestje speelde prachtige muziek, een beetje in de stijl van Philip Glass.
Ik ben even YouTube ingedoken en hier kan je ze aan het werk zien:
Het blijft toch een aanrader om het Glow festival eens te bezoeken. Het kost niks, het is cultureel en kunstzinnig, dus goed voor de algemene ontwikkeling. En je komt op plaatsen in de stad, waar je gewoonlijk nooit een voet zet. Dus volgend jaar ga ik zeker weer.
De afsluiter van ons weekend was een topper, een optreden van Agua de Annique in de Effenaar.
Lekker genieten in een klein zweterig zaaltje, goeie muziek en na afloop met tuterende oren weer naar huis. Ik blijf het speciaal vinden! Eigenlijk moeten we zoiets vaker doen.
Ook hier heb ik weer een duik genomen in YouTube, want ik zag vanuit het publiek wat telefoontjes de lucht in steken en ja hoor! Een paar mooie filmpjes gevonden.
Ik zet ze hier neer om af en toe weer eens terug te kijken en nog eens te genieten van een fijne avond. De muziek is niet ieders smaak, maar goed, dat is niet erg. Als ik zelf er maar van kan genieten! En dat ga ik zeker doen!
Veel plezier!
Eigenlijk toch wel mooi, dat YouTube, zo kan ik gratis naar concerten kijken, waar ook ter wereld! Hm, ik zal eens wat meer gaan zoeken, wie weet kom ik nog pareltjes tegen...
Ik schreef al eens eerder dat Glow in Eindhoven aan de gang was, maar eerlijk gezegd, de paar dingen die ik heb gezien, vielen toch wel tegen. Althans, niet de moeite waard om mooie foto's van te maken.
Dat was vorig jaar en het jaar daarvoor wel anders, ik heb nog foto's op een Flickr pagina staan, die kan je hier eventueel bekijken.
Maar dat wil niet zeggen dat er geen mooie dingen tussen zaten! De zingende 1000 watt gloeilampen waren erg speciaal en ook een heel vaag rondglijdend orkestje speelde prachtige muziek, een beetje in de stijl van Philip Glass.
Ik ben even YouTube ingedoken en hier kan je ze aan het werk zien:
Het blijft toch een aanrader om het Glow festival eens te bezoeken. Het kost niks, het is cultureel en kunstzinnig, dus goed voor de algemene ontwikkeling. En je komt op plaatsen in de stad, waar je gewoonlijk nooit een voet zet. Dus volgend jaar ga ik zeker weer.
De afsluiter van ons weekend was een topper, een optreden van Agua de Annique in de Effenaar.
Lekker genieten in een klein zweterig zaaltje, goeie muziek en na afloop met tuterende oren weer naar huis. Ik blijf het speciaal vinden! Eigenlijk moeten we zoiets vaker doen.
Ook hier heb ik weer een duik genomen in YouTube, want ik zag vanuit het publiek wat telefoontjes de lucht in steken en ja hoor! Een paar mooie filmpjes gevonden.
Ik zet ze hier neer om af en toe weer eens terug te kijken en nog eens te genieten van een fijne avond. De muziek is niet ieders smaak, maar goed, dat is niet erg. Als ik zelf er maar van kan genieten! En dat ga ik zeker doen!
Veel plezier!
Eigenlijk toch wel mooi, dat YouTube, zo kan ik gratis naar concerten kijken, waar ook ter wereld! Hm, ik zal eens wat meer gaan zoeken, wie weet kom ik nog pareltjes tegen...
zondag 15 november 2009
Droommap: Meerijden op de Maglev
Ik schreef eerder al eens over de droommap, waarin ik beschrijf wat voor dromen ik zou willen realiseren. En hopelijk, door visualisatie en er ook echt mee bezig te zijn, wordt er zo links en rechts een droom vervuld! Dat zou heel mooi zijn!
Dit is nummer 1:
Meerijden op de Maglev.
De watte? Maglev? Wasda?
Maglev staat voor 'Magnetic Levitation'. Door middel van magnetische velden en een hoop ingenieuze techniek, kan je een voorwerp boven een oppervlakte laten zweven. Denk maar aan twee magneten die je met hun tegenpolen tegen elkaar probeert te drukken. Die magneten stoten elkaar dan af, zo ongeveer werkt het.
Met als gevolg, een magneet zweeftrein! En daar ga ik dan in zitten, voor een ritje.
Wat is dat nou voor droom? Een treinritje? Waarom niet even de Intercity naar Amsterdam, dat is toch hetzelfde?
Nou nee, die intercity gaat niet met een snelheid van ruim 400 kilometer per uur!
Want dat lijkt me nou zo geweldig, om comfortabel te worden vervoerd over land, tegen een supersnelle snelheid waar je U tegen zegt. In zo'n mooie gestroomlijnde trein, die je vaak zo voorbij ziet flitsen in sciencefiction films, maar nu dus in het echt!
Bekijk dit filmpje waarin het een en ander wordt uitgelegd.
En waar kan dat dan?
Volgens een bepaalde website zijn er de volgende mogelijkheden:
* Daejeon, South Korea - Korea Institute of Machinery & Materials & Rotem
* Emsland, Germany - Transrapid
* Nagoya, Japan - HSST
* Old Dominion University, Virginia - American Maglev
* San Diego, California - General Atomics
* Shanghai, China - Transrapid
* Taeduk, South Korea - Korea Institute of Machinery and Materials
Maar van al deze opties, zijn er maar twee de moeite waard. Shanghai en ... Duitsland!
Duitsland!! Dat is om de hoek! Dat is ontzettend dichtbij! Dat is ... haalbaar!
Waar ligt deze Transrapid? Even googelen en we zien het:
Emsland!
Dat ligt net over de grens bij Emmen! Dat is voor mij een kleine 2 uur en drie kwartier rijden en dan ben ik gewoon ter plekke, met mijn neus op de magneet-zweeftrein-baan!
Yes! En ... Ai!
Hm... wat lees ik op de site van Emsland:
Waarom nou net niet? Dat ga ik binnenkort maar eens uitzoeken dan. En er een mailtje aan wagen, met de vraag of ik toch niet me kan rijden op de testbaan, dat zou toch prachtig zijn. Nou ja, dan blijft er dus altijd nog Shanghai over als kans om mijn droom te realiseren.
En op zich is dat een hele goede optie, want aangezien ons leven toch behoorlijk is verbonden met China, zit het er dik in, dat ik ooit in mijn leven ook daar in Shanghai terecht ga komen. En dan neem ik mijn kans!
Transrapid Shanghai, ik kom eraan!
Dit is nummer 1:
De watte? Maglev? Wasda?
Maglev staat voor 'Magnetic Levitation'. Door middel van magnetische velden en een hoop ingenieuze techniek, kan je een voorwerp boven een oppervlakte laten zweven. Denk maar aan twee magneten die je met hun tegenpolen tegen elkaar probeert te drukken. Die magneten stoten elkaar dan af, zo ongeveer werkt het.
Met als gevolg, een magneet zweeftrein! En daar ga ik dan in zitten, voor een ritje.
Wat is dat nou voor droom? Een treinritje? Waarom niet even de Intercity naar Amsterdam, dat is toch hetzelfde?
Nou nee, die intercity gaat niet met een snelheid van ruim 400 kilometer per uur!
Want dat lijkt me nou zo geweldig, om comfortabel te worden vervoerd over land, tegen een supersnelle snelheid waar je U tegen zegt. In zo'n mooie gestroomlijnde trein, die je vaak zo voorbij ziet flitsen in sciencefiction films, maar nu dus in het echt!
Bekijk dit filmpje waarin het een en ander wordt uitgelegd.
En waar kan dat dan?
Volgens een bepaalde website zijn er de volgende mogelijkheden:
* Daejeon, South Korea - Korea Institute of Machinery & Materials & Rotem
* Emsland, Germany - Transrapid
* Nagoya, Japan - HSST
* Old Dominion University, Virginia - American Maglev
* San Diego, California - General Atomics
* Shanghai, China - Transrapid
* Taeduk, South Korea - Korea Institute of Machinery and Materials
Maar van al deze opties, zijn er maar twee de moeite waard. Shanghai en ... Duitsland!
Duitsland!! Dat is om de hoek! Dat is ontzettend dichtbij! Dat is ... haalbaar!
Waar ligt deze Transrapid? Even googelen en we zien het:
Emsland!
Dat ligt net over de grens bij Emmen! Dat is voor mij een kleine 2 uur en drie kwartier rijden en dan ben ik gewoon ter plekke, met mijn neus op de magneet-zweeftrein-baan!
Yes! En ... Ai!
Hm... wat lees ik op de site van Emsland:
Wir bitten um Ihr Verständnis, dass derzeit keine Besucherfahrten möglich sind.Shit.
Waarom nou net niet? Dat ga ik binnenkort maar eens uitzoeken dan. En er een mailtje aan wagen, met de vraag of ik toch niet me kan rijden op de testbaan, dat zou toch prachtig zijn. Nou ja, dan blijft er dus altijd nog Shanghai over als kans om mijn droom te realiseren.
En op zich is dat een hele goede optie, want aangezien ons leven toch behoorlijk is verbonden met China, zit het er dik in, dat ik ooit in mijn leven ook daar in Shanghai terecht ga komen. En dan neem ik mijn kans!
Transrapid Shanghai, ik kom eraan!
vrijdag 13 november 2009
woensdag 11 november 2009
De moestuin is winterklaar
Zo, dat zit erop.
Begin april begon ik met een experiment in de tuin, een klein moestuintje, geinspireerd door het principe van Square Foot Gardening (SFG) van Mel Bartholomew.
Dat sprak me heel erg aan, want dit was voor mij gewoon de perfecte manier om aan een moestuintje te beginnen. De hele methode heeft een aantal kenmerken die me zeer aanspreken:
- weinig werk
- makkelijk
- efficient
Ideaal! Ik schrijf er een andere keer nog wel eens uitgebreid over, over de stappen die ik neem enzo. Volgend jaar ga ik wat preciezer bijhouden wat er allemaal moet worden gedaan, zo onthou ik het voor mezelf ook weer, wanneer ik weer slachtoffer ben van mijn gatenkaas eh.. geheugen.
Een rommeltje was het, een hoop groenten die het niet meer doen met dit koude weer, herfstbladeren, verlepte bloemetjes, karkassen van honderden slakken, troep. Tijd om op te ruimen dus. Inclusief 3 grote potten die hier niet op de foto staan, voor de tomaten, boontjes en paprika.
Eerst nog een laatste oogst, dat viel toch wel weer mee. Alles bij elkaar was het net genoeg om een lekkere frisse salade te maken voor het avondeten. Op de groene tomaten na dan, en die 3 zielige sperzieboontjes.
Daarna was het wroeten en zweten, met de blote handen in de koude aarde. Onkruid eruit trekken, aarde wat oprullen, blaadjes verwijderen. En genieten van al die lege slakkenhuisjes die ik tegenkwam, slachtoffers van mijn strijd tegen dat barbaarse slakkenvolk. Heerlijk.
En het resultaat mocht er zijn!
Weer een maagdelijk veldje, met een klein vakje waarin ik nog knoflookteentjes heb gestopt, voor een leuk knoflook voorraadje in het komende voorjaar.
Mocht je je nou afvragen waar dat gaas voor is, dat is een voorzorgsmaatregel tegen de tuinambities van onze poes. (Plus alle andere poezen in de buurt.) Hij probeert me steeds ervan te overtuigen dat de moestuin toch zeker moet worden bemest en hij weet gewoon de aller- allerbeste manier. Zegt hij dan.
Maar ik ken hem veel te goed. Poes, blijf bij je leest! Ga maar gewoon vogeltjes vangen, ik zorg zelf wel voor bemesting van de tuin, dat is jouw taak niet. Maar aangezien hij nogal erg koppig is en steeds blijft volhouden dat hij de grond zeer vruchtbaar kan maken met zijn natuurlijke, ter plekke geproduceerde mest, toch maar dit hekwerk neergeplant.
En het helpt, gelukkig.
Goed, wat is nu het eindresultaat van onze 3 vierkante meter moestuin in de afgelopen periode? Eens kijken, ik heb het een beetje globaal bijgehouden, maar niet alles, dus oorspronkelijk is het nog wat meer.
Een portie staat voor genoeg groente voor twee personen.
Mei:
2 porties spinazie
6 radijsjes
1 portie pluksla
1 portie snijbiet
Juni:
5 kroppen sla
2 porties pluksla
1 portie spinazie
9 radijsjes
3 bosuitjes
Juli:
9 worteltjes
9 bietjes
1 portie pluksla
2 porties snijbiet
10 bietjes
1 portie boontjes
Aug:
1 portie boontjes
1 portie worteltjes
9 uitjes
1 ramenas
September:
12 tomaten
1 portie wortels
1 krop sla
3 ramenas
1 portie boontjes
1 groenlof
9 radijsjes
4 bieten
Oktober:
1 grote krop andijvie
1 portie sla
1 portie raapsteeltjes
Nou ja, das toch wel mooi voor een eerste keer! En dan heb ik nog niet eens erg mijn best gedaan, dus ik verwacht volgend jaar nog veel meer. Dan kan ik bijvoorbeeld ook wat meer kolen gaan planten, zodat ik in de winter ook nog wat kan oogsten.
Maar dat zien we volgend jaar wel weer!
En daar schrijf ik dan ook braaf over...
Begin april begon ik met een experiment in de tuin, een klein moestuintje, geinspireerd door het principe van Square Foot Gardening (SFG) van Mel Bartholomew.
Dat sprak me heel erg aan, want dit was voor mij gewoon de perfecte manier om aan een moestuintje te beginnen. De hele methode heeft een aantal kenmerken die me zeer aanspreken:
- weinig werk
- makkelijk
- efficient
Ideaal! Ik schrijf er een andere keer nog wel eens uitgebreid over, over de stappen die ik neem enzo. Volgend jaar ga ik wat preciezer bijhouden wat er allemaal moet worden gedaan, zo onthou ik het voor mezelf ook weer, wanneer ik weer slachtoffer ben van mijn gatenkaas eh.. geheugen.
Een rommeltje was het, een hoop groenten die het niet meer doen met dit koude weer, herfstbladeren, verlepte bloemetjes, karkassen van honderden slakken, troep. Tijd om op te ruimen dus. Inclusief 3 grote potten die hier niet op de foto staan, voor de tomaten, boontjes en paprika.
Eerst nog een laatste oogst, dat viel toch wel weer mee. Alles bij elkaar was het net genoeg om een lekkere frisse salade te maken voor het avondeten. Op de groene tomaten na dan, en die 3 zielige sperzieboontjes.
Daarna was het wroeten en zweten, met de blote handen in de koude aarde. Onkruid eruit trekken, aarde wat oprullen, blaadjes verwijderen. En genieten van al die lege slakkenhuisjes die ik tegenkwam, slachtoffers van mijn strijd tegen dat barbaarse slakkenvolk. Heerlijk.
En het resultaat mocht er zijn!
Weer een maagdelijk veldje, met een klein vakje waarin ik nog knoflookteentjes heb gestopt, voor een leuk knoflook voorraadje in het komende voorjaar.
Mocht je je nou afvragen waar dat gaas voor is, dat is een voorzorgsmaatregel tegen de tuinambities van onze poes. (Plus alle andere poezen in de buurt.) Hij probeert me steeds ervan te overtuigen dat de moestuin toch zeker moet worden bemest en hij weet gewoon de aller- allerbeste manier. Zegt hij dan.
Maar ik ken hem veel te goed. Poes, blijf bij je leest! Ga maar gewoon vogeltjes vangen, ik zorg zelf wel voor bemesting van de tuin, dat is jouw taak niet. Maar aangezien hij nogal erg koppig is en steeds blijft volhouden dat hij de grond zeer vruchtbaar kan maken met zijn natuurlijke, ter plekke geproduceerde mest, toch maar dit hekwerk neergeplant.
En het helpt, gelukkig.
Goed, wat is nu het eindresultaat van onze 3 vierkante meter moestuin in de afgelopen periode? Eens kijken, ik heb het een beetje globaal bijgehouden, maar niet alles, dus oorspronkelijk is het nog wat meer.
Een portie staat voor genoeg groente voor twee personen.
Mei:
2 porties spinazie
6 radijsjes
1 portie pluksla
1 portie snijbiet
Juni:
5 kroppen sla
2 porties pluksla
1 portie spinazie
9 radijsjes
3 bosuitjes
Juli:
9 worteltjes
9 bietjes
1 portie pluksla
2 porties snijbiet
10 bietjes
1 portie boontjes
Aug:
1 portie boontjes
1 portie worteltjes
9 uitjes
1 ramenas
September:
12 tomaten
1 portie wortels
1 krop sla
3 ramenas
1 portie boontjes
1 groenlof
9 radijsjes
4 bieten
Oktober:
1 grote krop andijvie
1 portie sla
1 portie raapsteeltjes
Nou ja, das toch wel mooi voor een eerste keer! En dan heb ik nog niet eens erg mijn best gedaan, dus ik verwacht volgend jaar nog veel meer. Dan kan ik bijvoorbeeld ook wat meer kolen gaan planten, zodat ik in de winter ook nog wat kan oogsten.
Maar dat zien we volgend jaar wel weer!
En daar schrijf ik dan ook braaf over...
Abonneren op:
Berichten (Atom)
Berichten
