Mannetje Timpetee, een actueel sprookje

Laatst schreef ik nog over de wreedheid en pure horror in de bekende sprookjes, maar dat wil niet zeggen dat ik sprookjes vermijd.

Integendeel!

Er komt nu een bekentenis:

Ik had vroeger van die Efteling langspeelplaten. Prachtige verhalen, mooi verteld met leuke liedjes en geluiden. Heerlijk genieten van de meest bekende sprookjes. Enne... ik luister er nu nog naar!

Jawel, als 40-er luister ik naar sprookjes van de Efteling! Ik geef het eerlijk toe! Kindersprookjes! Op de iPod, met koptelefoon, in bed!

Zo, het is eruit.

Hieronder kunnen jullie genieten van mijn favoriete verhaaltje, over Mannetje Timpetee die een tovervis vangt.

Denk nou niet dat dit zomaar een kindersprookje is, luister maar eens goed, het is een zeer actueel verhaal!

Over meer, meer, meer. Hebben, hebben, hebben. Niet tevreden zijn met wat je hebt.

Toepasbaar op de huidige tijd, de economische crisis, de hebzucht, alsmaar lenen, de banken, de huizenprijzen, ongeremde groei, ga zo maar door.

En hoe loopt het dan uiteindelijk af?

Dan luister het sprookje maar en trek je eigen conclusies...

deel 2:

(met een kleine samenvatting)

Documentaire CleanTech

Dagelijks lees je weer de ellende in de krant. We gaan ten onder! Crisis, schulden, klimaatverandering, oorlog, normvervaging, Europa wel of niet, ga maar door.

Je wordt al depressief wanneer je de koppen leest. En hetzelfde geldt voor de andere media. De hoop wordt de kop ingedrukt, alles gaat mis, we zijn gedoemd!

Als je maar vaak genoeg hoort dat het mis gaat, dan ga je er ook naar handelen. En gelaten zien we alles mislopen en we doen er niks aan. Of we klagen alleen maar, dat de overheid er iets aan moet doen. Maar die zijn met hun eigen sores bezig, buitelen over elkaar heen in de waan van de dag, de ene oneliner na de andere.

Eigenlijk zou het veel mooier zijn, wanneer je continue een andere boodschap hoort.
'Het gaat nu niet goed, maar we doen er wat aan. Het komt goed, als we er samen aan werken.' En dan een hele rits aan voorbeelden hoe het kan of zou kunnen.

Daarom heb ik ook graag naar de volgende documentaire gekeken:
Cleantech - De Schone Toekomst

Een heldere boodschap, wat staat ons te wachten, wat heeft het voor gevolgen en wat doen we er nu al aan?

Beschrijving:
Wat als we zouden kunnen leven in een schone wereld? Een wereld waar de energie volledig schoon wordt opgewekt, het water niet meer vervuild wordt, transport echt schoon is en de producten schoon en recyclebaar worden geproduceerd.  Zo’n wereld komt er. Tegenlicht verkent wereldwijd de ongekende mogelijkheden van Cleantech, de nieuwe industriële revolutie.

Van China tot de VS en van Europa tot Thailand, overal zijn de tekenen zichtbaar van de nieuwe toekomst. Volledig groene mobiliteit aangedreven door duurzame energie, overal schoon drinkwater door nano-technologie, verven met CO2. Het kan, het gebeurt en het werkt. Tegenlicht laat samen met Nick Parker – de geestelijk vader van Cleantech – zien welke wereld in de komende decennia de onze zal worden.

Nostalgie in de nacht

Soms is het gewoon lekker om een tijd op YouTube door te brengen.

Wat heen en weer gaan tussen al die films, video's en rare beelden. En zeker wanneer het wat later wordt, wanneer het huis stil is en de rest van het gezin ligt te slapen, dan slaat sentiment en melancholie toe.

Iedereen heeft zijn eigen herinneringen aan de goede oude tijd. Bij mij speelt muziek dan een grote rol en de gedachten gaan terug naar de vele concerten die ik toen heb gevolgd.

En wat past er beter op zo'n late nacht, dan stemmige muziek van Type O Negative.

Daar stond ik dan, 17 jaar jonger dan nu. Redelijk vooraan in een zwetende, stinkende en dampende mensenmassa. Kijkend naar een reus op het podium. Zowel in gestalte als in de muziek.

De fles wijn in de handen tegen de podiumvrees, de zware basstem. Talloze vrouwen in het publiek vielen in katzwijm bij het horen van stem. Veel meer vrouwen in het publiek dan bij de andere bands.

De koelte van de avond, maar nog wel de warme zomerbries in de lucht. De sfeer, de geur, de drank en ja, de muziek.

Peter Steele, veel te jong gestorven.

Licht uit, muziek aan.

Welterusten!

Alles komt terug

Zo, even een korte pauze op de weblog gehad, mijn offline leven was even extra druk! Maar nu si er weer wat tijd voor mijn online leven. Dus tijd voor een nieuw berichtje.

Laatst had ik een filmpje op de weblog gezet, waar een vriendelijke daad van persoon tot persoon werd doorgegeven, om uiteindelijk weer terug bij de eerste persoon te komen.

What goes around, comes around. Wie goed doet, goed ontmoet. Wat je zaait, zal je oogsten. En zo heb je vast nog meer uitdrukkingen die het idee beschrijven.

Hier heb ik een soortgelijk filmpje gevonden, maar dan over hoe slecht gedrag met afval ook weer bij je kan terugkomen!

Willekeurige daden van vriendelijkheid

Het ene moment blader ik door het boekje Random acts of Kindness, gewonnen tijdens de give away van Roerend Goed.


En nog geen uur later zie ik het volgende filmpje. Leuk!

Telefoongesprekken in de film

"Tiedeliedie tiedeliedelie (*)"

'Ja? Hallo? Met Patrick?'

"Hee! Hoi, met mij! Zeg, ik heb iets voor je."

'Oh wat dan? Ik ben benieuwd!'

"Een leuke link naar een YouTube filmpje. Ik denk dat jij als filmliefhebber dit wel kan waarderen."

'Stuur maar door! Ik ga meteen kijken.'

"Ja, eh. Ik moet je wel waarschuwen. Als je het filmpje eenmaal hebt gezien, dan eh, kijk je nooit meer met dezelfde ogen naar films."

'Hoe dat zo?'

"Ja, dan moet je dat filmpje maar bekijken. De schellen vallen van je ogen en echt, vanaf dat moment valt het je op in ELKE film of serie. Ongelooflijk gewoon!"

'Ik ben benieuwd! Ik ga gelijk kijken!'

"Okee! Ik stuur hem door, ik druk nu op send."

'Goed, bedankt, houdoe!'

"Tuuut, tuuut, tuut."

'Hallo? Hang je nou op?'



En echt beste lezers, het is ECHT zo. Bijna in elke film die ik gezien heb na dit filmpje, waar ze aan het bellen zijn... het slaat nergens op!!

(*) Tja triiiiing, triiiiiing, dat bestaat tegenwoordig bijna niet meer! Dan maar de electronische telefoon van tegenwoordig...

Producten die een leven lang meegaan

Het kan.
Echt!

Een paar sokken die een leven lang meegaan.
Gloeilampen die eeuwig kunnen branden
Electrische apparaten die niet stuk gaan.
Batterijen die jaren lang goed functioneren.

We kunnen apparaten maken, waar je er maar eentje van nodig hebt, voor de rest van je leven.

Maar ...

Dat zou een ramp zijn voor de fabrikant, de economie. Want je verkoopt een exemplaar, en daarna verkoop je niks meer, want het slijt niet, dus niemand heeft nog echt een nieuwe nodig. Er valt geen geld aan te verdienen en de mensen die de produkten maken, zijn op een gegeven moment ook uitgewerkt en zullen hun banen verliezen.

Dus wordt er een manier bedacht, waardoor de consumenten gedwongen worden om regelmatig nieuwe producten te kopen.

Geplande slijtage.

De producten gaan stuk, of je nu wilt of niet. En dat kan op verschillende manieren.

In de vorm van software, dat op een gegeven moment niet meer werkt. Of een tellertje in een chip die er voor zorgt dat een product ermee stopt, wanneer het tellertje op 0 staat. Een batterij die zodanig is ontworpen dat hij maar anderhalf jaar meegaat. Of producten worden expres minder sterk gemaakt, zodat ze binnen een bepaalde tijd zijn versleten.

Er wordt weinig meer gemaakt om lang mee te gaan, alles gaat bewust en gepland kapot. Wat voor rare gedachtenkronkel is dat toch eigenlijk?

Eigenlijk is het belachelijk. Vooral omdat het dus echt mogelijk is! We kunnen producten maken die ontzettend lang mee kunnen gaan.

Stel je eens voor wat dat zou betekenen. Minder milieuvervuiling. Meer rust omdat je niet bezig bent met kopen, kopen, kopen. Een andere economie, meer gericht op diensten en welzijn. Een totaal andere wereld!

Onderstaand filmpje is een aangepaste versie van de documentaire 'The Lightbulb Conspiracy', uitgezonden door de Belgische televisie.

Een half uurtje van je tijd en je kijkt met andere ogen naar de spullen in je huis!

(via groenhuis.org)

Het leven van een plastic zakje

Ik stond in de rij voor de kassa, geduldig te wachten op mijn beurt.

De vrouw voor me had twee ansichtkaarten gekocht en rekende ze af. Om haar handen vrij te maken, had ze twee grote tassen op de grond gezet.

'Wilt u er een tasje bij?' vroeg de cassière.
'Ja, doe maar,' was het antwoord.

De dame achter de kassa pakte een piepklein plastic zakje, met precies de grootte van een ansichtkaart en stopte de twee kaarten erin. Het plastic tasje verdween in een van de grote tassen op de grond.

Met verbazing bekeek ik het tafereel.

Twee grote tassen, met nog heel veel ruimte over. Genoeg ruimte om zo twee losse ansichtkaarten erin te schuiven, die dan mooi beschermd in die tas zitten. Ze kon de kaarten eventueel tussen twee pakjes klemmen, zodat er geen vouwen in komen.

Waarom moeten die kaartjes in een plastic zakje??!!

En dan ook nog eens zo'n piepklein zakje! Waar je verder helemaal niks mee kan!

Kijk, grote plastic zakken kan je mooi hergebruiken, als vuilniszak, of als boodschappentas, noem maar op. Desnoods gebruik je ze om je fietszadel droog te houden.

Maar zo'n ieniemienie zakje? Wat moet je daar mee?!

Ik kan er met mijn verstand niet bij, dit is toch pure plastic verspilling? Of overdrijf ik nou? Ben ik de enige die dit totaal overdreven vind?

Maar goed, hoe dan ook. Dit is een mooie aangelegenheid om een prachtige documentaire te laten zien, over het leven van de plastic zak. Een sfeervolle en leerzame ervaring over het leven van dit wonderbaarlijk wezen...

Gezien, Gehoord, Gelezen: Een dringende boodschap

Via de sociale media stuitte ik op een link van een toespraak door een 12 jaar oud meisje, waarin zij met erg rake bewoordingen een gezelschap toespreekt op een bijeenkomst van de Verenigde Naties.

Luister en kijk naar haar woorden:

'If you don't know how to fix it, please stop breaking it.'

Deze prachtige woorden blijven me vooral bij en vatten de kern prima samen wat betreft onze omgang met de planeet.

Er zit ook een triest punt aan dit bericht. Deze speech is nog 100% actueel vandaag, maar de woorden werden al in 1992 uitgesproken.

Als zulke woorden worden gezegd tegen beleidsmakers en wereldleiders, de mensen die de hele planeet regeren, en ze doen er helemaal NIETS mee. bij wie moeten we dan in hemelsnaam zijn om de boel nog goed te krijgen?

Ook daar heeft ze zelf een antwoord op gevonden, flink wat jaren later:

But in the 10 years since Rio, I have learned that addressing our leaders is not enough. As Gandhi said many years ago, "We must become the change we want to see."

Het is voorbij

Vandaag de allerlaatste film gezien.

En denk je eens in, de eerste film kwam tien jaar geleden uit!
Kinderen zijn ermee opgegroeid, groot geworden.

Nu is dat allemaal voorbij.

Maar niet getreurd!
We hebben altijd de boeken nog!

Jeanine Schreurs - De Wandeling

We blijven nog even bij mevrouw Schreurs.

Op haar website kwam ik een link tegen naar een uitzending van 'De Wandeling.'

Een mooi programma, altijd boeiend onderwerpen en gesprekken.

Ik denk dat haar verhaal goed past bij deze weblog, daarom een link via YouTube om het te bekijken.

Veel kijkplezier!

Eddie Vedder - Society

Eerst zag ik de film.
Toen hoorde ik de muziek.

En luisterde naar de tekst van een van de nummers op het album. En ik dacht: 'He, dat past precies in het thema van de website!'

Daarom kan je hier naar de muziek luisteren via het youtube filmpje, en daaronder de tekst meelezen.

Een prachtig nummer over de huidige maatschappij, de hebzucht en de drang naar meer, meer, meer. Ook een boodschap die je uit de oorspronkelijke film kan halen.

De film heet Into The Wild en de muziek is van Eddie Vedder (de zanger van Pearl Jam) met de soundtrack van de film.

Geniet ze!

Oh it's a mystery to me.
We have a greed, with which we have agreed...
and you think you have to want more than you need...
until you have it all, you won't be free.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.

When you want more than you have, you think you need...
and when you think more then you want, your thoughts begin to bleed.
I think I need to find a bigger place...
cause when you have more than you think, you need more space.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.
Society, crazy indeed...
I hope you're not lonely, without me.

There's those thinkin' more or less, less is more,
but if less is more, how you keepin' score?
It means for every point you make, your level drops.
Kinda like you're startin' from the top...
and you can't do that.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.
Society, crazy indeed...
I hope you're not lonely, without me
Society, have mercy on me.
I hope you're not angry, if I disagree.
Society, crazy indeed.
I hope you're not lonely...
without me.

Niets meer kopen

Ik lees het steeds vaker in blog-consuminder-land. Keer op keer neemt iemand de beslissing om een heel jaar niets meer te kopen.

Op zich is dat wel te waarderen, het is een hele stap en zeker ook geen makkelijke! Geen nieuwe kleding, geen boeken, geen apparaten, geen plantjes, geen cadeautjes, geen auto, geen fiets, niets!

Een pittig voornemen, iedereen heel veel succes gewenst, het zou erg mooi zijn wanneer ze erin slagen. Echt iets om trots op te zijn!

Maar toch. Ik vind het iets te radicaal. Je bespaart er wel een hoop geld mee, het dwingt je om creatief te worden, maar je maakt het jezelf toch ook wel erg moeilijk. Zelf zou ik het niet zo snel doen. Maar dat heeft ook met het streven te maken om zo weinig mogelijk luxe in te leveren.

Voorlopig houden we ons aan ons eigen voornemen van 'een jaar lang geen dvd's kopen'. En dat gaat prima! Sterker nog, het zit helemaal in het systeem, het komt niet eens meer in me op om een dvd te willen kopen.

Heel langzaam is de 'behoefte' verdwenen uit het dagelijkse leven. Wanneer ik er goed over nadenk heeft het hele proces een aantal stadia gevolgd:

• Het voornemen
  Er wordt een doel vastgesteld en daar gaan we ons aan houden, een jaar lang geen dvd's kopen, hoe moeilijk kan dat zijn?
• Supermotivatie
  Zo vers in het proces zit je vol zelfvertrouwen en ga je er voor de volle honderd procent tegenaan. Elk moment dat je een winkel met dvd's hebt gemeden, geeft je een trots gevoel.
• Alternatieven zoeken
  Het blijft moeilijk om een 'gewoonte' op te geven, dus ga je op zoek naar alternatieven. Oude onbekeken dvd's komen uit de kast. Je neemt meer op van televisie, sommige dvd's ga je eens vaker bekijken.
• Twijfel
  Maar waar doe ik het allemaal voor? En waarom zou ik niet die nieuwe Harry Potter kopen? Die is superleuk! Eentje maar, wat kan dat voor kwaad? Zal ik er gewoon mee stoppen? Waarom niet?
• De drempel over
  Toch een trots gevoel dat je blijft volhouden. Even was het moeilijk, maar we hebben doorgezet! Die dvd's zijn toch niet zo belangrijk? En er is genoeg op tv te zien, dit gaat prima!
• De acceptatie
  Het is goed zo. Waarom kocht ik zoveel dvd's eigenlijk? Heeft me dat meer geluk gebracht, vergeleken met nu? Totaal niet.
• De verankering van de verandering
  Langzaam komt het in het systeem. We zijn er aan gewend dat we geen dvd's meer kopen, en dat geeft geen vervelend gevoel. Eigenlijk mis je het niet meer. Waarom zou ik nog perse die nieuwe dvd willen kopen?
• De herinnering
  En uiteindelijk ben je een hele tijd verder en denk je ineens aan je goede voornemen. 'Verrek! Dat is waar ook. Mijn 'geen dvd kopen voor een jaar'-project! Helemaal niet meer aan gedacht.' En wat nog beter is, ook geen dvd's meer gekocht.

En daar zitten we nu dus in, de herinneringsfase. Daarom dit bericht ook. Ineens herinner ik me mijn goede voornemen en schrijf er een stukje over.

Na 4 maanden zal het jaar voorbij zijn. Wie weet hoe het dan verder gaat. Ik zal dan vast wel weer een dvd'tje kopen, maar lang niet meer zoveel als eerst. Slecht sporadisch. Of misschien hou ik het nog wel een extra jaar vol.

Misschien dat degene die ook echt beslissen om een jaar lang helemaal niets te kopen in soortgelijke fases komen, uiteindelijk wordt het gewoon een deel van je leven en weet je niet meer beter. Dat zou mooi zijn.

The Animals That Save The planet

Via de website van groenhuis.org kwam ik in aanraking met de hilarische filmpjes van Animal Planet, met de titel:

"The Animals That Save The Planet"

Je kan hele verhalen schrijven over hoe je wat milieuvriendelijker kan leven. Of een heel relaas en onderzoeken over de gevolgen van vlees eten en het milieu. Maar het kan ook heel simpel.

Wat poppetjes, veel humor en korte, krachtige boodschappen:



Er zijn er nog veel meer, je kan ze zien op YouTube.





Wil je alle filmpjes zien, ga dan naar de bijbehorende website:

Fartingcow.com

Gratis documentaires kijken

Ik kijk graag naar een mooie documentaire, vooral wanneer het gaat over onderwerpen die me interesseren. Altijd fijn om iets te leren of me te verbazen over wat er allemaal gaande is op onze planeet.

Maar vaak komen ze op onmogelijke tijdstippen of ik kom er te laat achter dat ze op tv zijn geweest. Sommige zijn wel ergens op het Internet te vinden, maar voordat je ze gevonden hebt ben je al heel wat uren verder.

Gelukkig heb ik een mooie website gevonden die me een beetje tegemoetkomt. Een mooie verzameling van allerlei (gratis) documentaires over diverse onderwerpen. Allemaal te vinden op het Internet, en nu verzameld in 1 site: www.documentairenet.nl

Mij gaat het om een documentaire die ik altijd al heb willen zien, maar ik greep steeds mis. Gemist op tv, niet te vinden online, of vreemde downloads. Maar hier staat hij gewoon op de site! (Via de Chinese Youtube)

Our Daily Bread!

Een beschrijving van de IDFA:

"Wel eens een machine gezien die binnen 15 seconden alle olijven uit een olijfboom weet te schudden? Our Daily Bread neemt de kijker mee naar de plaatsen in Europa waar ons voedsel geproduceerd wordt. Verschillende productieprocessen van uiteenlopende etenswaren passeren de revue, van olijven tot biefstuk en van tomaten tot zout. De soms schokkende beelden laten zien hoe loopbanden, snijapparaten en machines het proces bepalen. Mensen, dieren en gewassen lijken slechts een bijrol te hebben in de logistiek van de voedselproductie. Zonder commentaar of uitleg krijgen we de taferelen voorgeschoteld en wordt de afstand tussen consument en product bijna tastbaar gemaakt."

Ik ga er voor zitten, ben benieuwd
(het kan zijn dat de link niet werkt, kijk dan op de site van documentairenet.nl.)



En er zijn nog veel meer mooie titels!
The Pixar Story
Super Size Me
VPRO Tegenlicht - Energy Risk
The Call of the Wild
Bulgaria's Abandoned Children
The Lost World of Tibet
An Inconvenient Truth
De Wereld volgens Monsanto

Vooral de laatste 'De wereld volgens Monsanto' staat hoog op mijn verlanglijstje.

De komende dagen kom ik dus niet veel buiten, te druk met documentaires kijken!

Home - een film van Yann Arthus- Bertrand

Misschien heb je wel eens gehoord van Yann Arthus - Bertrand?

Je hebt vast wel eens foto's van hem gezien. Foto's van onze planeet van bovenaf gezien. Prachtige landschappen, opmerkelijke vergezichten, echt betoverende foto's. Beelden van de natuur, zoals je ze niet vaak ziet.

Klik op deze link om een aantal foto's van hem te zien.

Zijn foto's laten niet alleen schoonheid zien, maar tegelijkertijd ook de donkere kant ervan. Want tijdens zijn reizen door de lucht, zag hij overduidelijk wat nu de menselijke invloed op al deze natuur is. En die invloed is niet zo mooi. Sterker nog, we vernietigen al die schoonheid met een rap tempo.

Tijdens de Consuminderdag kwam ik in aanraking met een film project, ook van Yann Arthus - Bertrand. De film heet: HOME. De Low Impact Man liet een korte scene van de film zien, tijdens zijn voordracht.

De film laat op een goede manier zien hoe mooi onze wereld in elkaar steekt. Wat voor prachtige natuur we hebben, hoe fragiel de kringloop is en hoe alles op deze planeet met elkaar verbonden is. Echt prachtige beelden, ik kan het niet anders zeggen.

Maar gedurende de film, maakte mijn gevoel van bewondering plaats voor andere gevoelens. Boosheid, wanhoop, irritatie, verbazing, onmacht. Zo vreemd. Want steeds verder in de film, kwam 'de mens' steeds prominenter in beeld. En ook al bleven de beelden zelf fascinerend mooi, de boodschap werd steeds grimmiger en donkerder.

En uiteindelijk vroeg ik me hardop af: 'Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig!?'

Ik ga niet preken hier, ieder mag er zelf zijn eigen ding van denken. Maar als je ziet hoe wij onze energievoorraden opmaken, zo snel, terwijl het miljoenen jaren heeft geduurd om die voorraden te maken. Daar word je bang van.

Of wat voor ellende er in het milieu plaats vindt, alleen maar om ervoor te zorgen dat wij een lapje vlees op ons bord krijgen. Als de helft van de graanvoorraad in de wereld opgaat aan veevoer, als er oerwouden worden gekapt voor soja plantages, ook al voor veevoer.

En hoe we onze watervoorraden opmaken of vervuilen. Hoe er miljarden mensen in armoede leven, omdat wij, het rijke Westen, al hun gronden en voorzieningen uitbuiten. Het is zo krom. Ik heb mijn ogen uitgekeken.

Bekijk hier anders alvast de trailer, dan krijg je een korte impressie over de film:



Een uur en twintig minuten lang werd ik steeds droeviger. Op het eind vroeg ik me serieus af, zit er wel een happy end aan deze film? Blijf ik straks verslagen op de bank zitten bij de aftiteling? Of wordt er toch nog een sprankje hoop geboden?

Nou gelukkig wel, er is nog hoop.

De laatste tien minuten van de film word je weer opgepept. Ja, er is nog hoop en we zijn hard bezig om te veranderen. 'Er is geen tijd meer om pessimistisch te zijn.' wordt er gezegd. We zijn aan het veranderen, we moeten veranderen. Ook jij kan veranderen, was de boodschap. Waar wacht je eigenlijk nog op? Waarom zou je niet veranderen?

Stiekem ben ik wel aan het veranderen, beetje bij beetje. Anderen ook. Consuminderen, vegetarisch worden, meer rekening met het milieu houden. Je ziet het om je heen, steeds meer mensen veranderen hun levensstijl.

Maar voordat ik deze film zag, deed ik het vooral voor mezelf, en goed, ook voor 'een beter milieu'. Maar nu, na deze film, weet ik pas, dat het echt invloed heeft op de gehele planeet. De gehele menselijke bevolking en alle andere levende wezens. Niet alleen mijn eigen kleine coconnetje, nee, ook alles daarbuiten. We maken allemaal deel uit van een kringloop, die de hele planeet omvat.

Bekijk de film. Hij is helemaal gratis te zien, op Internet. Hij mag vrij gekopieerd worden, dus zoek op Torrent sites, downloaden en kijken. Het best op HD en groot beeld, want de beelden zijn prachtig.

Of klik op deze link om hem via YouTube te bekijken.

Laat weten wat je ervan vond. Wat voor indruk maakte de film op jou?

Gezien, gehoord, gelezen: Verandering (2)

De vorige keer zag je een handig schema over hoe je gelukkig kan worden door iets te veranderen. Dat zag er natuurlijk wel erg makkelijk uit. Was het maar zo gemakkelijk!

Maar veranderingen aanbrengen in je leven, dat is nog niet zo simpel. En pas zag ik in de documentaire 'Recipes for disaster' een prachtige omschrijving over verandering.

Het ging om de volgende woorden:

Recept 5: Hou vast aan wat je hebt.

Er zijn veel betrouwbare verslagen van het gedrag van passagiers op een zinkend schip.
Eén eigenschap is kenmerkend. De passagiers stappen niet meteen in een reddingssloep. Ze wachten. Vaak tot het allerlaatste moment.
Dit komt door het volgende.
Als we de keus hebben tussen het bekende en het onbekende, kiezen we vaak voor het bekende. Ook als het de slechtste keuze is.
Dit geldt vooral als de boot langzaam volloopt. De lampen branden en de hutten zijn nog warm. Er is geen haast om in de reddingssloepen te komen. De mensen rationaliseren: 'Is het echt wel zo dat het schip gaat zinken? ZIjn we echt wel veiliger in de reddingssloepen? De bemanning repareert het lek vast wel. De kapitein zegt wel wat we moeten doen.Iemand komt ons helpen.'
Maar uiteindelijk moeten we kiezen.

Prachtig omschreven, ik herken er in ieder geval erg veel in.

En daarnaast is de documentaire ook nog eens erg de moeite waard om te bekijken. Maar daar schrijf ik een andere keer wel over.

Je kan hier wel alvast naar de trailer kijken:

Jeugdsentiment - De meester van de zwarte molen

Ik neem jullie even heel wat jaren mee terug de tijd in.

Terug naar mijn lagere school tijd. In welke klas ik toen zat, dat weet ik eigenlijk niet meer. Toen waren het nog 'klassen', in plaats van 'groepen'. Misschien was het de vierde (groep 6) klas, maar het zou ook best wel eens de zesde (groep 8) kunnen zijn geweest.

Hoe dan ook, op een gegeven moment hadden we een vervangster. In plaats van onze vaste leraar, kwam er een kleine, wat struise vrouw. Heel aardig en erg creatief.

Ik herinner me bijvoorbeeld hoe we met klei een fluit hadden gemaakt onder haar deskundige begeleiding. En wonder boven wonder werkte dat fluitje ook nog eens!

Maar wat me het meest is bijgebleven, is haar vertelkunst. Regelmatig las ze ons voor uit het boek Meester van de Zwarte Molen, en we hingen aan haar lippen.

Met open mond en gespannen knuisjes luisterde ik naar de avonturen van Krabat. Hoe hij bij de Zwarte Molen terecht komt en daar in duistere zaken terecht komt. Zwarte magie, moord, mysterie, verraad. Maar ook de kracht van liefde, opoffering en de keuze en strijd tussen goed en kwaad. De klassieke thema's in een spannend verhaal voor de jeugd!

Eigenlijk kan je wel zeggen dat Krabat een beetje de Harry Potter van de jaren 70 was. En eigenlijk durf ik ook wel te zeggen dat in die tijd het zaadje begon te ontkiemen, waardoor ik uiteindelijk erg graag horror, sf en fantasy bekijk of lees. Onder andere dankzij die lerares dus, met haar vertelkunst en ook een beetje met haar lef om onze tere kinderzieltjes bloot te stellen aan zo'n duister, horror verhaal.

Misschien kan je je voorstellen dat ik enige jaren geleden heel erg blij was, toen ik tijdens een boekenbeurs het boek vond! Meester van de Zwarte Molen van Otfried Preußler.

Diezelfde dag ben ik begonnen met lezen en zat meteen weer in het verhaal! En zelfs nu, als volwassene geniet ik er nog steeds van. Want je haalt er weer heel andere dingen uit, vergeleken met vroeger, toen ik nog een klein mannetje was.

Maar de spanning was nog hetzelfde, een echte 'pageturner' in goed Nederlands. Ik had het boek al snel uit en na die tijd heb ik hem nog vaker gelezen, en het ziet er naar uit dat ik hem binnenkort weer ga lezen.

Want tot mijn grote vreugde zag ik zojuist dat het boek is verfilmd!!

Woehoe!

Ik ben reuze benieuwd en heb er wel zin in om deze film te bekijken. Ik ga er wel vanuit dat de film anders zal zijn dan het boek, zo is het bijna altijd nog geweest. Maar dan nog. Zal het net zo spannend zijn? Zal ik hetzelfde voelen als toen? En hoe ziet de jeugd van tegenwoordig dit verhaal? Net zo eng? Of zijn ze ondertussen al veel gewend?

Voor de liefhebbers kan je hier alvast de trailer bekijken:



Als je wilt kan je zelf een stuk lezen via Google Books.

Mochten we het geluk hebben dat we later een kind hebben, dan komt er een dag waarop ik samen met mijn kind ga zitten, misschien ergens op zolder, bij het licht van een brandende kaars. Lekker geheimzinnig en donker en spannend. En dat ik dan het boek open sla en begin te lezen....

Over de Molen aan het Koselmoeras...

Voortgangsrapportage

Goed, er is alweer een dikke maand voorbij sinds mijn voornemen om voor een heel jaar geen dvd's te kopen.

En om het allemaal goed vers te houden, is het wel goed om er regelmatig verslag van te doen. Dan kan ik vertellen of ik wel of niet braaf ben geweest of dat ik me niet heb kunnen houden aan mijn voornemen. Of juist wel.

Een beetje verantwoording afleggen, zeg maar.

En ik moet zeggen, het gaat nog prima! Nog niets gekocht!

Maar makkelijk is het niet hoor. Er zijn echt zoveel momenten dat ik verleid word om een dvd te kopen. Maar om dan toch je mannetje te staan, ja, dat geeft wel een goed gevoel.

Zo heb ik mijn neus opgehaald voor de nieuwe Harry Potter in de winkels. Terwijl ik zo dolgraag de volledige serie compleet zou willen hebben!

Met het zweet in mijn handen gekeken naar een goede aanbieding van de 'Er was eens ...' tekenfilm serie bij de Media Markt.

En de Disney DVD actie bij de Albert Heijn! Ik had het geluk dat ik nog net voor 1 November de Sneeuwwitje DVD kon kopen, maar er liggen nog zoveel andere die ik graag zou willen hebben. Wall-E, Pocahontas, Brother Bear, Lilo & Stitch, noem maar op!

Gelukkig had ik niet zoveel airmiles meer, anders had ik er nog veel meer aangeschaft.

Maar goed, verleidingen genoeg dus, en allemaal doorstaan! En nu breken de Sinterklaas- en Kersttijden aan, dus ik heb nog een weg te gaan. Maar dat komt wel goed.

En verder heb ik nog genoeg op de recorder staan om te kijken, dus mocht ik behoefte hebben aan een avondje film of tv, ik kan er zo aan beginnen. Zoals een 5 uur lange marathon van Spongebob op Comedy Central! Of 7 uur lang Theo en Thea!

En vergeet de bioscoop niet, daar draaien ook mooie films die de moeite waard zijn. Ondertussen al genoten van Up!, District 9 en 2012, allemaal erg mooie films. En er komen nog veel meer. Zoals Avatar.

Alhoewel dat ook allemaal geld kost, maar goed, ik zou er zowiezo toch naar toe gaan, ook zonder mijn dvd-onthoudings-actie. En ik gebruik dan wel weer een voordeelpas van Pathe, of de goedkope voormiddag voorstelling. Op die manier bespaar ik toch ook weer. (Of zit ik het nou gewoon goed te praten?)

Hoe dan ook, mijn DVD voornemen gaat goed!

Nog 11 maanden te gaan!

Besparen op televisie

Ik geef het toe, ik vind het erg lekker om een avondje voor de buis door te brengen, kijkend naar een mooie film of een goede serie. Ordinair bankhangen, verstand op nul, mond half open laten hangen, zombieblik in de ogen, gewoon lekker op de passieve stand dus.

Dus wanneer ik dan wil besparen op de televisiekosten, dan is de TV wegdoen GEEN optie! Alhoewel dat vast de grootste besparing zal opleveren. Maar dat is voor mij te veel van het goede, dan kunnen we geen Boer zoekt vrouw meer kijken! Dan blijft alleen het abonnement nog over om te kijken of het daar wat minder kan. En gelukkig is dat mogelijk.

Zo'n alles in 1 abonnement is een optie, maar ik ben tevreden met mijn huidige internet provider en telefoon, dus ik ga alleen maar voor televisie abonnement. Dat maakt het onderzoek ook makkelijker. En als ik ooit nog meer wil besparen, dan zie ik tegen die tijd wel of ik alsnog voor alles in 1 ga.

Gewoon bekijken wat we nu betalen en wat voor goedkopere abonnementen er zijn als alternatief. En zo kwam ik terecht op Digitenne van KPN. Genoeg zenders voor een schappelijk prijsje.

En we konden ook nog eens gebruik maken van een aantrekkelijke aanbieding, de eerste 3 maanden gratis, omdat er vlak bij ons een nieuwe zendmast is opgericht!

Maar ik heb wel een kanttekening.

Je hebt een aantal categorieën, zoals 'goed', of 'uitstekend' of 'slecht'.

Digitenne valt in de categorie: 'goed genoeg'.

De kwaliteit is voor de reguliere zenders wel goed, maar toch zie ik soms van die blokjes in beeld, of haperend beeld of het geluid loopt niet synchroon, of het is gewoon niet scherp. Daar kan ik me aan ergeren, maar doe dat toch niet, althans, dat probeer ik. Ik denk, wanneer je zo'n grote flatscreen hebt, dat de mindere kwaliteit sneller opvalt, dan zou ik nog maar een keer nadenken.

Dus voor de kwaliteit hoef je niet te gaan. Dan is een ouderwetse satelliet schotel een betere optie, maar ja, we zijn niet zo'n voorstander van zo'n geval aan de voorgevel. Jammer, want op zich was dat ook een hele goede besparingsmogelijkheid.

Nog een moeilijkheid, ik heb heel vaak dat ik 1 film kijk, en dan op een andere zender iets opneem. Bij Digitenne heb je dan twee tuners nodig, anders gaat dat niet. Dat hebben we opgelost door een twintuner te nemen, wel wat duurder, maar na een jaar Digitenne hebben we die weer terugverdiend aan de besparing.

En we moesten toch onze oude videorecorder vervangen, die kreeg ineens het idee om videobanden voortaan gewoon op te eten en door te slikken. Was niet zo handig.

Maar er zijn ook voordelen. Je kan ook op een andere verdieping een tv zetten, zonder gedoe met kabels enzo, dat is wel fijn. Met een beetje geluk zou je het zelfs mee kunnen nemen naar buiten of op vakantie in Nederland, mocht je zo erg verslaafd aan televisie zijn.

Maar 'goed genoeg' is dus precies wat het zegt, goed genoeg! Dus zijn we ervoor gegaan.

Actie:
Bestaand abonnement bij UPC opzeggen en een aanbieding op een abonnement van Digitenne aanschaffen.

Gevolgen:
Gewoon tv kijken, net als anders, maar net een ander zenderaanbod en iets mindere kwaliteit.

Besparing:
Standaard TV abonnement UPC: 16,70 per maand
Digitenne: 8,50 euro per maand

Jaarlijks scheelt dat 98,40 euro

Per maand bespaard: 9,20 euro

Totaal bespaard per maand: 62,89 + 9,20 = 72,09 euro