Plastic in de zee kan een zegen zijn

Plastic soep in de oceanen. Dieren die sterven aan het eten van plastic. Stikkende dolfijnen in plastic visnetten. Meer plastic deeltjes dan plankton in het water. Verblekende koraalriffen.

Vreselijk.

Maar wie weet komt het ooit goed, wanneer de dieren zich aanpassen aan de nieuwe omstandigheden en van de nood een deugd maken!

Arme energiecentrales.

Ik ben een groot voorstander van groene energie.

Ik draag het ook een beetje uit, met de zonnepanelen op het dak. En ik juich elk initiatief toe om de oude fossiele energie mastodonten te vervangen door nieuwe energiemaatschappijen die zich richten op nieuwe en schonere vormen van energieopwekking. En het liefst ook nog eens op een klantvriendelijke manier.

Dus de sloop van oude fossiele en nucleaire energiecentrales vind ik een prima zaak!

Maar bij het zien van het volgende filmpje, krijg ik bijna medelijden. Arme energiecentrales!

Zuinig zijn met water

De meeste mensen weten wel dat we zuinig moeten omspringen met water.

En dan wordt er niet alleen bedoeld, dat je de kraan moet dichtdraaien tijdens het tandenpoetsen, of korter douchen. Maar dan gaat het ook om de vervuiling van water. De rotzooi die we er in gooien.

Industriele vervuiling van rivieren.
Medicijnen en antibiotica in afvalwater.
Meststoffen in het water door intensieve landbouw.

Enzovoorts. Je kan zelf genoeg voorbeelden bedenken hoe ons water wordt vervuild.

Water genoeg toch? De hele planeet is driekwart bedekt met water, waar maken we ons druk om?

Nou, mooi gedacht, totdat je de volgende infographic ziet:

Er blijft maar een heel klein percentage over van al dat water op deze planeet.

Het water wat door ons mensen wordt gebruikt, wordt gewonnen uit het grondwater en het oppervlaktewater.

Een groot gedeelte van het grondwater is niet bereikbaar omdat het te diep in de grond zit om goedkoop te verkrijgen.

Volgens statistieken van de Verenigde Naties is minder dan 1% van het zoetwater bruikbaar voor de mens. En weer 8% daarvan is voor ons als thuisgebruik, de rest wordt door de industrie en landbouw gebruikt.

Als je dat omrekent naar de inhoud van een ruim ligbad (150 liter), krijg je een schokkend beeld:

De hele watervoorraad van de wereld in de vorm van een vol ligbad van 150 liter.
Hoeveel water is dan voor ons beschikbaar voor huisgebruik?

1 theelepel

En dan maken we ons zorgen over een tekort aan grondstoffen voor energie! Water is nog kostbaarder!

Terug naar het begin

Ook al is dit filmpje een reclamespot van een fastfoodketen, de sfeer spreekt me erg aan.



Via de site van Low Impact Man.

Producten die een leven lang meegaan

Het kan.
Echt!

Een paar sokken die een leven lang meegaan.
Gloeilampen die eeuwig kunnen branden
Electrische apparaten die niet stuk gaan.
Batterijen die jaren lang goed functioneren.

We kunnen apparaten maken, waar je er maar eentje van nodig hebt, voor de rest van je leven.

Maar ...

Dat zou een ramp zijn voor de fabrikant, de economie. Want je verkoopt een exemplaar, en daarna verkoop je niks meer, want het slijt niet, dus niemand heeft nog echt een nieuwe nodig. Er valt geen geld aan te verdienen en de mensen die de produkten maken, zijn op een gegeven moment ook uitgewerkt en zullen hun banen verliezen.

Dus wordt er een manier bedacht, waardoor de consumenten gedwongen worden om regelmatig nieuwe producten te kopen.

Geplande slijtage.

De producten gaan stuk, of je nu wilt of niet. En dat kan op verschillende manieren.

In de vorm van software, dat op een gegeven moment niet meer werkt. Of een tellertje in een chip die er voor zorgt dat een product ermee stopt, wanneer het tellertje op 0 staat. Een batterij die zodanig is ontworpen dat hij maar anderhalf jaar meegaat. Of producten worden expres minder sterk gemaakt, zodat ze binnen een bepaalde tijd zijn versleten.

Er wordt weinig meer gemaakt om lang mee te gaan, alles gaat bewust en gepland kapot. Wat voor rare gedachtenkronkel is dat toch eigenlijk?

Eigenlijk is het belachelijk. Vooral omdat het dus echt mogelijk is! We kunnen producten maken die ontzettend lang mee kunnen gaan.

Stel je eens voor wat dat zou betekenen. Minder milieuvervuiling. Meer rust omdat je niet bezig bent met kopen, kopen, kopen. Een andere economie, meer gericht op diensten en welzijn. Een totaal andere wereld!

Onderstaand filmpje is een aangepaste versie van de documentaire 'The Lightbulb Conspiracy', uitgezonden door de Belgische televisie.

Een half uurtje van je tijd en je kijkt met andere ogen naar de spullen in je huis!

(via groenhuis.org)

Wel of geen vaatwasser?

Er zijn veel reacties binnengekomen op het vorige bericht, over de vraag wat nou milieuvriendelijker is, de afwas met de hand of de vaatwasser. Iedereen bedankt!

Later zal ik de reacties samenvatten in een volgend bericht, want er zitten best bruikbare tips tussen die ook voor andere mensen interessant zijn.

Ondertussen ben ik een beetje aan het meten geslagen en heb ik het volgende verzameld over het verbruik van water en energie van onze handafwas.

Waterverbruik
Gemiddeld gebruiken we zo'n 6,5 liter water voor een afwas, inclusief af en toe afspoelen.
Een zuinige vaatwasser gebruikt ook gemiddeld 6,5 liter.

We wassen bijna elke dag af, en in het weekend 's middags wel eens een tussenafwasje. Dan reken ik nog niet het water mee, waarmee we het aanrecht afdoen en de wasbak nog eens naspoelen.

In dit geval is het voordeel voor: 'de vaatwasser'.

Energieverbruik
Volgens de specificaties van de gekozen vaatwasser, verbruikt deze gemiddeld 0,92 kWh bij een afwasbeurt.

Onze eigen close-in boiler verbruikt 0,3 kWh per keer dat hij het water opwarmt, van helemaal koud naar heet. Als ik voor het gemak uitga van 2 keer afwassen per dag, kom ik nog op 0,6 kWh. In de praktijk zal het minder zijn, omdat het water nog warm zal zijn van de vorige keer en dus is er minder energie nodig om het op te warmen. Gemiddeld zal het op zo'n 0,5 kWh per keer zijn.

Ik ga er van uit dat we dagelijks een afwas in de vaatwasser zetten. Stel dat het lukt om de vaat op te sparen en om de dag af te wassen, dan ontlopen de handafwas en vaatwasser elkaar amper.

Maar uiteindelijk denk ik dat het energieverbruik het gunstigst is bij 'de handafwas'.

Verborgen energieverbruik
Heel vaak wordt er gesproken over het directe energieverbruik, maar je hebt ook nog verborgen energieverbruik. Hoeveel energie kost het om het apparaat te maken, te vervoeren, af te voeren, recyclen en te onderhouden?

De vaatwasser is een groot en zwaar pakket van 51 kilo aan kunststof, metaal en mechanische onderdelen. Het neemt de nodige ruimte in in een vrachtwagen, waarmee deze wordt vervoerd. Flink verpakt met plastic, karton en andere middelen om hem te beschermen.

Eenmaal thuis zal hij hopelijk pas aan het eind van de levensduur gebreken vertonen, waar misschien een monteur voor langs moet komen. Die komt niet te voet, maar met de auto, inclusief eventuele reserve onderdelen. En met wat pech herhaalt zich dat meerdere keren.

En ook het afvoeren gebeurt weer met auto/vrachtwagen, plus allerlei mensen die hem uit elkaar halen, en onderdelen hergebruiken. Dat is dan weer een pluspunt, maar het is wel duidelijk, dat er veel verborgen energiekosten in het apparaat zitten!

De afwasteil is 1 plastic geheel, weegt een halve kilo en is zeer efficient te vervoeren, door er meerdere in elkaar te steken. De levensduur is heel lang, langer dan een afwasmachine.

Daarnaast hebben we af en toe een afwasborstel nodig, die gedurende het jaar verschillende keren vervangen wordt door een nieuw exemplaar. Maar ook hier is wel duidelijk:

Verborgen energieverbruik is het minst bij 'de handafwas'.

Afwasmiddel
Het schijnt, wanneer je gewoon afwasmiddel in de vaatwasser doet, dat je keuken binnen de korste keren helemaal vol met schuim staat! We zijn dus gebonden aan de vaatwastabletten.

Hoe lang we met een fles afwasmiddel doen, weet ik helaas niet. Dat heb ik niet bijgehouden. Best wel lang.

Er zijn veel verschillende variaties mogelijk met vaaswastabletten. All in one, of met apart gebruik van glansspoelmiddel en zout. Allerlei producten, met bijbehorende verpakkingen. Vaatwastabletten die per stuk zijn voorverpakt, lijken me minder vriendelijk voor het milieu, dan recyclebare flessen afwasmiddel.

Daarnaast schijnen vaatwassertabletten agressievere stoffen te bevatten, omdat je zie niet met de handen hoeft aan te raken.

Nergens op gebaseerd, maar toch denk ik dat hier het voordeel ligt bij 'de handafwas'.

Tijd
Het laatste categorie valt niet echt onder de noemen 'milieuvriendelijk.' Maar hij is wel belangrijk bij onze beslissing om wel of geen vaatwasser te kopen. Wat besparen we aan tijd?

Aangezien er altijd iemand bezig is om de kleine naar bed te brengen, is er steeds 1 persoon die de afwas doet. Gemiddeld doen we er zo'n 40 minuten over, voordat alles klaar is en opgeruimd.

Stel dat je met de vaatwasser toch ook een minuut of 10 bezig bent (wilde gok), houden we 30 minuten per keer over. Maal 6 keer per week afwassen, is minimaal 180 minuten extra vrije tijd per week.

Dat is toch lekker! Allemaal tijd die we kunnen besteden aan hobby's, de weblog of elkaar! Een heel belangrijke factor.

Beste tijdsbesparing door: 'de vaatwasser'.

Samenvatting

Minste waterverbruik: vaatwasser
Minste energieverbruik: handafwas
Minste verborgen energieverbruik: handafwas
Minste afwasmiddel: handafwas
Minste tijd: vaatwasser

Let wel, dit is echt specifiek voor onze situatie. Anderen zullen misschien meer water verbruiken of minder energie of minder vaak of juist meer afwassen.

De conclusie?
Die komt de volgende keer!

Het leven van een plastic zakje

Ik stond in de rij voor de kassa, geduldig te wachten op mijn beurt.

De vrouw voor me had twee ansichtkaarten gekocht en rekende ze af. Om haar handen vrij te maken, had ze twee grote tassen op de grond gezet.

'Wilt u er een tasje bij?' vroeg de cassière.
'Ja, doe maar,' was het antwoord.

De dame achter de kassa pakte een piepklein plastic zakje, met precies de grootte van een ansichtkaart en stopte de twee kaarten erin. Het plastic tasje verdween in een van de grote tassen op de grond.

Met verbazing bekeek ik het tafereel.

Twee grote tassen, met nog heel veel ruimte over. Genoeg ruimte om zo twee losse ansichtkaarten erin te schuiven, die dan mooi beschermd in die tas zitten. Ze kon de kaarten eventueel tussen twee pakjes klemmen, zodat er geen vouwen in komen.

Waarom moeten die kaartjes in een plastic zakje??!!

En dan ook nog eens zo'n piepklein zakje! Waar je verder helemaal niks mee kan!

Kijk, grote plastic zakken kan je mooi hergebruiken, als vuilniszak, of als boodschappentas, noem maar op. Desnoods gebruik je ze om je fietszadel droog te houden.

Maar zo'n ieniemienie zakje? Wat moet je daar mee?!

Ik kan er met mijn verstand niet bij, dit is toch pure plastic verspilling? Of overdrijf ik nou? Ben ik de enige die dit totaal overdreven vind?

Maar goed, hoe dan ook. Dit is een mooie aangelegenheid om een prachtige documentaire te laten zien, over het leven van de plastic zak. Een sfeervolle en leerzame ervaring over het leven van dit wonderbaarlijk wezen...

Het verschil tussen natuurwinkel en supermarkt

De natuurwinkel heeft bij ons de voorkeur. Veel keuze, lekkere dingen, veel biologisch.

Wanneer er boodschappen worden gedaan in een reguliere supermarkt, tja, ik weet niet. Dan loop ik rond met een onbestemd gevoel. Een mix van schuld, ergernis, irritatie.

Waarom kan het allemaal niet milieuvriendelijker?
Waarom wordt er zoveel rotzooi verkocht?
Wat zijn al die toegevoegde dingen in het eten?
Wat ontzettend veel vlees uit de bioindustrie!
En waarom moet het allemaal in plastic worden verpakt???

Neem de volgende producten:

sinaasappels

bananen

appels

tomaten

avocado

aardappels

komkommer

paprika

bosui

In de natuurwinkel gaan al die produkten gewoon kaal in de boodschappentas. Hooguit in een papieren zak om het af te wegen. Verder geen poespas.

In de grote supermarkt levert het dit op:

Waarom? Waar is het voor nodig??
Kan dat niet anders?

Hm. Voorlopig toch proberen om zoveel mogelijk naar de natuurwinkel te gaan. Ook al vind ik daar tegenwoordig de paksoi ook al in plastic! Het lijkt een opmars van plastic die niet te stuiten is!

Een liefdesverhaal met een boodschap

We zijn aan het nadenken om ons afval wat te verminderen. Minder verpakkingen te kopen, alternatieven te vinden voor plastic. Daar wordt nog wel eens over geschreven.

Maar om nou meteen alle plastic verpakkingen te verbannen, dat is toch behoorlijk moeilijk. Gelukkig wordt er ook nog gerecycled.

Je kan tegen de mensen zeggen: 'Recycle meer en zorg dat je minder afval hebt.' En dan maar hopen dat de boodschap aankomt.

Maar je kan er ook een prachtig filmpje over maken, vol liefde, drama en emoties!

Geniet ervan!

Industriele landschappen - Uranium mijnen

Edward Burtynsky is een fotograaf die gespecialiseerd is in industriële landschappen. Waar de natuur is veranderd door de mens en zijn fabrieken, mijnen, afvalbergen, noem maar op.

Surrealistische beelden, ik heb ze ooit zelf bewonderd tijdens een fototentoonstelling in Helmond, enkele jaren terug. Erg indrukwekkend.

Toen al, vielen me de foto's op van de 'landschappen' die gevormd worden door de winning van uranium.

Om 1 kilo uranium te winnen, is er zo'n 1000 tot 2000 kilo erts nodig. Hiervoor is miljoenen liter water per dag nodig, komt er kankerverwekkend radon gas vrij, naast grote hoeveelheden radioactief afval en er blijft verzuurde modder achter.

Vooral bij de open mijnen is het een gigantische aanslag op het landschap, 'mooi' gefotografeerd door Edward Burtynsky.

Wanneer je nog eens iemand hoort zeggen dat kernenergie milieuvriendelijk is, denk dan eens terug aan de volgende foto's:

Ik ben voor kernenergie

De discussie over wel of geen kernenergie is weer flink aangewakkerd door de verschrikkelijke toestanden in Japan.

Voor- en tegenstanders buitelen over elkaar heen, diverse landen herzien hun beleid met betrekking tot kernenergie, stoppen met de nieuwbouw van kerncentrales. Andere landen gaan gewoon door of besluiten om alles nog eens goed te testen.

Een goed moment om eens na te denken over je eigen standpunt over kernenergie.

Hier en daar zie ik op de andere weblogs dat mensen twijfelen. Het gevoel zegt dat het niet deugt, maar men weet te weinig of het echt wel zo slecht is.

In de reacties van verschillende kranten zie je zoveel verschillende meningen. Afhankelijk van welke krant je leest, zeggen veel mensen dat kernenergie veilig, schoon en noodzakelijk is. En weer anderen noemen het gevaarlijk, vervuilend en overbodig.

Tijd om mijn eigen standpunt ook eens onder de loep te nemen.

Ik hoef er eigenlijk niet eens over na te denken, ik kan volmondig zeggen:

Ik ben voor kernenergie!

Ja echt, zie zelf maar de voordelen:

Superschoon
Geeft een weldadige warmte
Mooi om te zien
Onbeperkte goedkope energie
Veilig
Onafhankelijk
Onmisbaar

Toch? Daar moet iedereen het mee eens zijn, lijkt me zo. Dit is de meest ideale vorm van energie waarvan de hele wereld van kan profiteren. Gratis!

Hm?
Wat?

Oh, wacht. Ik denk dat hier een misverstand is!

Dachten jullie dat ik die levensgevaarlijke, peperdure, ziekmakende, vervuilende kerncentrales bedoelde? Die gebouwen waar op een ingenieuze, maar o zo verkeerde manier energie wordt opgewekt? Waar je duizenden jaren met een afval probleem blijft zitten? Die gebouwen die miljarden kosten om te bouwen. En waar een eindige grondstof zoals uranium wordt gebruikt, slechts verkrijgbaar bij een aantal landen? En zwaar gesubsidieerd door de overheid door beveiligings-, vervoers- en verzekeringskosten?

Nee joh!

Ik heb het over de enige kerncentrale die we nodig hebben voor de hele wereld. Waar kernfusie plaats vindt en onmetelijke hoeveelheden energie wordt geleverd, gratis en voor niks en geheel onafhankelijk.

Juist ja!

De Zon!!

En geen andere kernenergie, no way.

Vuurwerk en het milieu

'Zonde van het geld.'
'Zwaar milieuvervuilend.'
'Hartstikke gevaarlijk.'
'Het is eng.'
'Straks gebeurt er iets met je.'
'En je bent zo begaan met het milieu?'

Allemaal opmerkingen als reactie op mijn enthousiasme voor vuurwerk. Want het is weer bijna zover. Aan het eind van het jaar gaat er weer voor miljoenen de lucht in en ook ik draag mijn steentje bij.

Want tja, aan de ene kant milieuvriendelijk bezig zijn en aan de andere kant vuurwerk de lucht in knallen, dat is in goed Nederlands een 'contradictio in terminis'.

Milieuschade door vuurwerk

Een artikel in Trouw gaat in op de schade van het milieu, veroorzaakt door vele vuurwerk. En dat is toch niet mis.

• Uitstoot van broeikasgassen is maar gering, vergeleken met de jaarlijkse cijfers van uitstoot door verkeer.
• Tijdens de jaarwisseling is de concentratie stofdeeltjes vijf keer zo hoog als de dagwaarde voor 'ernstige smog'.
• 40 Procent van de totale jaarlijkse emissie van 75.000 kilo koper in het oppervlaktewater is afkomstig van vuurwerk.

En dan hebben we het nog niet over het vele afval dat op straat achterblijft, de ogen en ledematen die in het rond vliegen, het dierenleed en het ongemak voor astma-patienten.

Groen vuurwerk

Kan dat niet milieuvriendelijker? Is er ook 'groen' vuurwerk? En dan niet qua kleur, maar is er vuurwerk dat minder schadelijk is voor het milieu?

TNO is er wel mee bezig, met het onderzoeken van 'milieuvriendelijke pyrotechnische composities', zoals zij dat noemen. Door gebruik te maken van stoffen die minder schadelijk zijn, hebben ze al kleuren in vuurwerk kunnen maken.

Maar de techniek is nog jong, de samenstelling luistert ontzettend precies, en is dus erg foutgevoelig. Dus echt spectaculaire ontwikkelingen zijn er nog niet. Maar het begin is wel gemaakt, dat geeft goede hoop.

Voorlopig zijn er twee alternatieven. Of je steekt helemaal geen vuurwerk af, of je beperkt je tot knalvuurwerk, daar zitten minder schadelijke stoffen in, vergeleken met siervuurwerk.

Toch doen

En toch, ondanks al die negatieve bijverschijnselen, knallen we toch het een en ander de lucht in. We kunnen het niet laten. Ik ook niet.

Ik weet dat het schadelijk is, maar aan de andere kant, dan ben ik maar een 'zondaar' voor die ene keer in het jaar. Erg he. Krom ook.

Wel redeneren dat je geen plastic flesjes in de berm mag gooien:
'Ach, een keer zo'n flesje in de berm kan geen kwaad.'
'Ja, maar zo denken miljoenen mensen, dus heb je miljoenen flesjes in de berm! Dat is erg!'

Maar de ratio stopt bij vuurwerk...
'Ach, die ene keer in het jaar, dat kan toch geen kwaad.'
'Ja, maal een miljoen keer, is toch veel schade....maar toch doe ik het!'

Het is niet te verklaren, ik kan alleen maar uit te leggen wat de redenen zijn om het toch te doen:

• Het is best spannend eigenlijk.
• Zulke mooie kleuren in de lucht, sommige zijn overweldigend, zo mooi.
• Weer een beetje het gevoel van 'fikkie stoken' als klein mannetje vroeger.
• De voorpret van het uitzoeken, filmpjes bekijken.
• De reis naar de winkel, rondneuzen tussen alle potten en pijlen.
• De nog frisse en ijskoude lucht in je neus, wanneer je voor het eerst buitenstapt na 12 uur.
• Het geknal in de verte, wat langzaam meer wordt.
• Het is een deel van de Chinese cultuur, en met een Chineesje in huis, zijn we gewoon verplicht om het te doen! ;-)
• En vooral om te zien hoe anderen genieten van het vuurwerk.

Kortom, eens per jaar wordt de struisvogeltechniek toegepast op milieugebied. Ik weet het, niet goed, maar he, niemand heeft gezegd dat ik heilig ben!

Maar volgend jaar gaan we weer met frisse moed aan de slag, om toch nog een tikje milieubewuster te worden, wie weet hoe het dan loopt aan het eind van het jaar...

Eerst lekker genieten, van onder andere mijn favoriet allertijden!

Ga je voor groen of de poen?

Keuzes, keuzes, keuzes.

Stel, je bent bezig met consuminderen. Maar ook bezig rekening te houden met het milieu. Vaak kan dat prima samengaan, heel veel besparingen kunnen best voordelig uitpakken voor het milieu.

Maar laatst hadden we een moment, waarop we echt een lastige keuze moesten maken. Gaan we voor de voordelige prijs? Of voor het milieu?

Het onderwerp: babydoekjes.
Van die vochtige papiertjes waar je billen mee kan afvegen. Of vieze handen, of smoezelige mondjes. Vaak verpakt in een plastic hoesje met een gat erin, waar je dan de doekjes uittrekt. (En je trekt er altijd een hele rits doekjes uit, terwijl je er maar eentje wilt!)

Locatie:
Etos

Het dilemma:
Aanbieding Pampers Sensitive: 9 pakken a 63 doekjes (567 doekjes) voor 14 euro.
Dat is lekker voordelig!
Of toch maar Nature Babycare doekjes, de eco variant. Omgerekend, voor 567 doekjes betaal je dan 24 euro.
10 euro verschil!

Hm. Daar sta je dan, te wikken en te wegen. Die eco doekjes zijn behoorlijk prijzig. Maar ja, 10 euro is best wel een groot verschil. En die doekjes vliegen er doorheen.


En goedkoop is wel fijn, maar als je ziet wat voor rotzooi er allemaal inzit, dan zijn die eco doekjes toch een stuk beter. Dar zitten geen dingen in zoals peg-40 of phenoxyethanol. En de doekjes zelf zijn ook nog eens beter afbreekbaar.

Hm.

Maar ja, 10 euro. Daar kan ik wel weer een pak biologische opvolgmelk van kopen. Dat is best aantrekkelijk eigenlijk.

Hm.

En nog eens hm.

Daar stond ik dan, in de ene hand een doos Pampers doekjes, in de andere hand Nature Babycare. Vertwijfeld, wikkend, wegend. En ondertussen klonk er luid protest vanuit de wandelwagen en ook vrouwlief vond dat er knopen moesten worden doorgehakt.

Hm.

Wat zouden jullie doen?

Verse Melk uit het Melkhuisje

De berichten verschijnen wat onregelmatig op de weblog, maar dat komt omdat we een hoop te doen hebben en te regelen. Dan schiet het er een beetje bij in. Maar ik hou vol, ik vind het veel te leuk om te schrijven, dus ik probeer er toch wat regelmaat in te houden. Ik hoop dat jullie het geduld kunnen opbrengen.

Goed, ondertussen heb ik een mooie plek ontdekt waar we heerlijke melk kunnen krijgen.

Weten jullie nog dat ik me afvroeg wat nu beter was, melk uit een pak of uit de fles? Toen was de conclusie dat ik het allerbeste de melk zelf bij de boer zou moeten halen, in een eigen fles, die ik meerdere malen zou hergebruiken.

En dat is nu precies wat ik heb gedaan. Een bezoek gebracht aan het Melkhuisje, hier in Helmond.

Dit is een initiatief van een boer in de buurt, speciaal voor liefhebbers van dagverse melk. Superverse melk,  gekoeld, niet afgeroomd, dus heerlijke volle melk!

Ter plekke gemolken, dus de lijn van levering is ontzettend kort, er is geen vervoer met vrachtwagens enzo, zeg maar een directe levering van uier tot automaat.

De automaat geeft de melk in verschillende hoeveelheden, van kleine bekers, tot grotere tot een liter. En prijs is ook redelijk, 80 cent per liter. En wat ik mooi vind, dit geld gaat direct naar de boer, de volle mep. Er blijft niets aan hangen bij transportmaatschappijen, melkfabriek, supermarkt. Een eerlijke prijs.

En het is zo simpel. Fles in de automaat. Geld erin. Een druk op de knop en de fles loopt vol met echt heerlijke melk.

Later die dag hebben we lasagna gemaakt, waarvoor we ook deze melk hebben gebruikt. En het is echt, je weet niet wat je proeft! Een stuk romiger, een volle smaak. We hebben lekker gesmuld.

Voor herhaling vatbaar dus.

Maar toch nog een paar kanttekeningen die nog nader onderzoek vergen:

• De melk is niet biologisch.
  Dus ik zou nog moeten uitzoeken hoe het zit met voeding van de dieren, de dieren zelf, hoe staan ze op stal en wat voor voer krijgen ze? En wordt er antibiotica gebruikt? Hoe wordt het gras dat ze buiten eten bemest? Misschien dat een kijkje op de boerderij wel nuttig is.
• We wonen op vijf kilometer afstand.
  Dat is dus 10 kilometer fietsen voor een fles volle melk! Op zich heel gezond, maar staat dit in verhouding met het snelle gemak van de supermarkt? Dat zijn prioriteiten die we nog moeten uitzoeken. In ieder geval moet het wel op de fiets en zeker niet met de auto. Dan is het hele voordeel qua milieu impact teniet gedaan.

Dus helemaal optimaal is het nog niet, maar ik weet zeker dat we af en toe een bezoek gaan brengen aan de boer, lekker wat melk tappen en genieten van de heerlijke smaak!

Cosmetica en ingredienten

Nadat ik heel het product van Rexona had uitgeplozen, vergat ik om af te sluiten met een filmpje van Annie Leonard, bekend van 'The Story of Stuff.'

Zij heeft een heel instructief filmpje gemaakt over cosmeticaproducten en wat er allemaal in zit. Het zet je flink aan het denken, wat smeren we nu eigenlijk allemaal op onze huid? Wie heeft daar invloed op? Hoe komt het dat er van die rotzooi in zit?

Bekijk het filmpje:


Een andere site die erg handig bleek te zijn was: http://www.cosmeticsdatabase.com/

Hier kan je allerlei ingredienten invullen en dan zie je een overzicht van wat het is, waar het wordt toegepast en wat voor risico's of andere gevolgen het heeft. Volgens diverse instanties wereldwijd.

Niet leuk om in te vullen, want er is altijd wel iets op aan te merken, welk ingredient dan ook!

Succes met het doorpluizen van je cosmetica!

Groen is niet milieuvriendelijk

Ken je de term 'Greenwashing'?

Het komt er op neer dat men een groen tintje aan een product geeft om de indruk te geven dat het milieuvriendelijk is, maar eigenlijk is het niet waar. Het gaat puur om het imago, ook al is het geheel onterecht.

Daar moest ik aan denken, toen we reclame kregen van Rexona, wat wordt je toch ontzettend voor de gek gehouden door Rexona / Unilever!

Kijk maar eens even mee!

Dit is wat we kregen, een klein spuitbusje deo met een kortingsbon/foldertje erbij:

Let even op de prachtige groene kleur, het groene woord 'natuurljk' en de okselfrisse dame met prachtige ongerepte natuur op de achtergrond. Dit product ademt gewoon 'natuur'! Kijk toch eens! Goed voor je oksel en voor de natuur!

Maar nu zetten we even onze ogen en hersenen aan het werk.

Wat is een mineraal eigenlijk?

Een mineraal is niets anders dan een chemische verbinding, die in de natuur wordt gevormd.Het bestaat uit verschillende elementen en heeft een unieke kristalstructuur. Van nature! Dus 'natuurlijk mineraal' is hetzelfde als 'witte sneeuw', een pleonasme.

Beroemde mineralen zijn bijvoorbeeld kwarts, robijn, grafiet, enzovoorts. Klik hier voor een volledige lijst van mineralen.

Natuurlijk mineraal is dus een loze kreet. Ze zeggen niet eens welk mineraal er in zit! Wat moet je daar nou mee?

Waarom heeft het product een groene kleur?

Groen staat in verbinding met de natuur. Het is duidelijk dat ze proberen een link te leggen naar een groene uitstraling. Een natuurlijk product. Daarom ook het plaatje van de natuur op de achtergrond. En daarom ook een mooie knappe mevrouw die door de wilde natuur dartelt in de bijbehorende reclamespot.

Zou die groene kleur echt bewust zijn gekozen? Of is het gewoon een mooi kleurtje? Ik denk het eerste. Vele bedrijven passen het toe. Zoals vorig jaar Mc Donalds. Die veranderde het logo naar een groene versie, om een milieuvriendelijker imago te krijgen!

Nog meer loze claims.

In het foldertje staat de kreet: 'Natuurlijk effectief!'

Wat betekent dat? Wat wil men daarmee zeggen?

'Ja, natuurlijk is het effectief?' of 'Effectief zoals in de natuur?'

Het zegt helemaal niets! Volgens mij gaat het alleen maar om het woordje 'natuurlijk', om ons een (groene) waas voor de ogen te houden en om weer een link naar milieuvriendelijk, natuur, gezond te leggen.

Wat zit er eigenlijk in?

Dat moeten ze gelukkig volgens de wet op het product zetten. Eens kijken wat er allemaal inzit, plus een korte uitleg.

Butane, isobutane, propane
Dit zijn drijfgassen. Slecht bij inhalatie, brandbaar, irriterend.
Cyclopentasiloxane
Verzachtende silliconenvloeistof. Brandbaar, irriterend.
Aluminum Chlorohydrate
Zoutachtig. Bekend om (niet bewezen) mogelijke oorzaak van borstkanker, Alzheimer. Wel bewezen dat het werkt als een neurotoxine op het centrale zenuwstelsel.
parfum
Een geurtje dus.
Disteardimonium Hectorite
Verdikkingsmiddel, mengmiddel.
Corn Starch Modified
Gemodificeerd zetmeel, niks mis mee. Verdikkingsmiddel.
Mannitol
Anti-klontermiddel.
BHT
Tegen ranzig worden van olie, anti-oxidant.
Citric acid
Citroenzuur, voor houdbaarheid, anti-oxidant.
Sodium ascorbate
Anti-oxydant, zuurteregelaar. Vitamine C variant.
Calcium Disodium EDTA
Oplosmiddel. Grote milieuvervuiler (water). Invloed op cellen en genen, reproductie en ontwikkeling.
Silica
Zorgt ervoor om 'olie' gevoel op de huid te verminderen.
Propylene Carbonate
Oplosmiddel. Irriterend.
talc
Een mineraal!! Daar is hij dan!!
Giftig, staat in verband met long-, huid- en eierstokkanker.
citrus amara
geur. Sinaasappelbloesem.
alpha-isomethyl ionone
Geur. Allergie gevoelig.
benzyl alcohol
Geur, alcohol. Tast het zenuwstelsel aan.
benzyl benzoate
Oplosmiddel, insecticide.
butyl phenyl methylpropional
Geur. Verdacht van beschadiging aan zenuwstelsel en vruchtbaarheid.
citral
Citroenzuur. Zuurteregelaar.
coumarin
Geurtje. Giftig. Verboden in voedsel.
geraniol
Terpetine alchol. Aroma.
hexyl cinnamal
geurstof.
hydroxycitronellal
Geurstof.
limonene
Geurstof.
linalool
Geurstof.

Zo, pfff. Dit doe ik maar 1 keer. Wat een uitzoekwerk. Maar het resultaat mag er zijn! Want ik heb het mineraal gevonden.

TALK!

Woehoe! Een natuurlijk mineraal! Maar dan vergeten we maar even al die andere giftige en kankerverwekkende ingredienten in het product. Laat staan wat voor invloed het product als afval heeft op de natuur, metaal, plastic, ga zo maar door.

Kortom, de moraal van het verhaal.

Laat je niet te snel leiden door reclamekreten en loze claims. Ga zelf eens op onderzoek uit en oordeel dan zelf!

Disclaimer:
Ik ben geen chemicus en heb gewoon zitten zoeken op het Internet. Daar is mijn oordeel op gebaseerd, zelf ben ik geen deskundige. Maar toch, als je het zo leest, echt gezond is het niet!

Een lesje economie van Calvin en Hobbes

De volgende strip uit 1993 is van Bill Watterson, de maker van mijn favoriete strip aller tijden, Calvin and Hobbes.

Ondanks de leeftijd van de strip is hij ontzettend actueel en past hij zo in het plaatje van onze huidige economie en de financiële crisis.

Het laat zien dat er in die 17 jaar eigenlijk niets is veranderd, dat is ontzettend triest, maar dankzij dit stripje lachen we er toch om.

Klik op de plaatjes voor een grotere versie (en een vertaling)

Veel mensen zeggen dat strips voor kinderen zijn, maar dat klopt natuurlijk totaal niet. Het is een prima medium om de maatschappij aan de kaak te stellen. Ook in Calvin en Hobbes worden thema's behandeld, die nu nog steeds actueel zijn!

Zoals het milieu.
Klik op de plaatjes voor een leesbare versie.

Eigenlijk moet iedereen minstens 1 stripboek van Calvin en Hobbes in bezit hebben! Vind ik dan. Er zijn genoeg exemplaren om uit te kiezen!

Klik hier om alle Engelstalige boeken van Calvin en Hobbes te zien.

Maar je kan ze natuurlijk ook opzoeken in de bieb of op Internet.

Gratis Persil Eco Power

Via Oog op de Toekomst hebben we een proefzakje gekregen van het wasmiddel 'Persil Eco Power', met het vriendelijke verzoek om het eens te proberen en te vertellen hoe het is bevallen.

Het heeft even geduurd, maar gisteren heeft er een was gedraaid met dit wasmiddel. En ik dacht dat het wel interessant is om het resultaat ook op de weblog te zetten.

Het wasmiddel kan al vanaf 20 graden gebruikt worden. Wijzelf hebben de 40 graden was gedraaid en dat beviel prima.

De was kwam er schoon uit, rook lekker fris, de geur was zelfs minder overheersend dan het wasmiddel wat we de laatste tijd gebruiken. Prima dus!

Resultaat van de test : schone was.

Test geslaagd!
Zou je denken...

Maar zoals iedereen weet, tegenwoordig wassen alle wasmiddelen prima. Je ziet in reclamespotjes steeds dat het beroemde wasmiddel X, dat de kleuren doet verbleken, vlekken gaan er niet uit, de kleren krimpen of nemen de kleur aan van andere kledingstukken.

Geen wonder dat dat wasmiddel X niet in de schappen is te vinden! Het is een flutproduct! Alle andere wasmiddelen, die doen hun werk prima, in tegenstelling tot X. Dus qua wasresultaat liggen de meeste wasmiddelen dicht bij elkaar. En leveren ze allemaal een prima schone was.

Daarom richt ik me even niet op het wasresultaat, maar op de andere punten waarop het wasmiddel zich onderscheid:

• 100% van de oppervlakte actieve stoffen is biologisch afbreekbaar
• 100% van de oppervlakte actieve stoffen is plantaardig
• Waskracht vanaf 20°

Palmkernolie

Volgens de website van Persil is palmkernolie een plantaardige stof in het wasmiddel.

De ontginning van palm(kern)olie staat bekend om de desastreuze gevolgen van palmolieplantages. Zoals ontbossing, vervuiling door bestrijdingsmiddelen en kunstmest en uitputting van de grond.

Henkel, de naam achter Persil, heeft een bevoorradingsakkoord afgesloten met de RSPO (Roundtable on Sustainable Palm Oil)

Op zich klinkt dat goed, deze organisatie streeft naar een uitbreiding van duurzame palmolie. Maar een akkoord met de RSPO garandeert nog geen duurzame olie. Er zijn er bedrijven geweest die RSPO hebben misbruikt om zichzelf een groen imago aan te meten, terwijl ze vrolijk verder gingen met het kappen van het regenwoud. (O.a. Sinar Mas (pdf), United Plantations) Een producent die lid is van RSPO kan nog vrolijk doorgaan met het kappen van bossen via andere niet-gecertificeerde bedrijven onder hun hoede.
(Klik hier voor meer info over RSPO via Greenpeace.)

Maar hoe dan ook, het initiatief is wel te waarderen, het is beter dan in zee te gaan met palmolieproducenten die overal lak aan hebben. Dat beetje invloed van het RSPO is beter dan niets.

Koud wassen

Koud wassen bespaart energie. Je hoeft tenslotte geen water te verwarmen, dus minder electriciteit, dus minder uitstoot of minder grondstoffen die opgemaakt worden.

Koud wassen is goed voor het milieu.

Maar daarnaast is het ook heel goed voor een milieu waar bacteriën zich lekker op hun gemak voelen.

Door de lage temperatuur blijven eventuele schadelijke bacteriën leven, sterker nog, ze worden door de hele was verspreid tijdens het wassen en blijven ook nog eens achter in de machine, met risico op vetluis.

Schimmels, huisstofmijt, bacteriën gaan pas echt dood bij wassen met een temperatuur van 60 graden en liefst nog heter.

Persil lijkt me wel bewust over dit probleem, zo zeggen ze op hun site:

Dagelijkse wasbeurten kunnen over het algemeen op lage temperatuur of  met een ‘eco’-cyclus gewassen worden. Sommige wasgoederen vereisen echter nu en dan een wasbeurt op een hogere temperatuur. Verantwoord wassen is vooral: goed je wasmiddel doseren, de juiste hoeveelheid was voorzien en een gepaste temperatuur uitkiezen. Persil Eco Power, dat actief is vanaf 20°, mag dus voor alle andere programma’s van uw wasmachine gebruikt worden.

Regelmatig een hete was draaien dus!

Eindoordeel

Het is goed dat dit wasmiddel op de markt is. Het stimuleert consumenten en ook de concurrenten om toch na te denken over producten die rekening houden met milieu en duurzaamheid.

En natuurlijk speelt er ook een winstoogmerk mee, maar waarom zou dat niet kunnen samengaan met milieuvriendelijkere producten?

Het maakt de gebruikers toch een stuk bewust en misschien zet het de mensen aan tot meer nadenken over de gevolgen van de producten die je koopt. En dat valt alleen maar te stimuleren, toch?

Kortom, het wassen met Persil Eco Power ging prima, resultaat was goed, en het eco-initiatief wordt gewaardeerd.

Oog op de Toekomst, bedankt voor de gratis sachet!

Plastic, overal plastic, plastic en nog eens plastic.

Na het lezen van het boek No Impact Man, het zien van de documentaire Recipes for Disaster, de film Home en het volgen van de weblog Fake Plastic Fish zie ik het steeds meer.

Plastic.
Overal.

In de supermarkt, in huis, in de natuur, op straat, in het water, winkels, overal waar je maar kijkt, plastic, plastic en nog eens plastic.

Telkens wanneer we een mooie wandeling maken in de natuur, komen we de onvermijdelijke vuilniszakken in het bos tegen. Of de talloze plastic flesjes, plastic zakjes of noem maar op.

Hoe voelt dat nou om zoiets steeds vaker te zien?
Nou, dat voelt zo:



Ondanks dat dit niet om een fijn gevoel gaat, toch maar gepost.
Met dank aan de site Fake Plastic Fish.

Wat is een flexitariër?

Eens in de zoveel tijd komt de carnivoor in ons naar boven. Dan is er ineens een verlangen naar vlees!

Terug naar onze oorsprong, toen we nog over de steppen zwierven en leefden van de jacht. Met een speer achter een rendier aan, om het na uren achtervolgen neer te steken en te doden. En om het dier daarna in stukken te scheuren en verorberen in een grot. Mwahajamajmajam. Smak. Skrontsj. Hmmm.

Dus lagen er gisteren biologische kippenpootjes in de oven. Ook na een soort van jacht, maar dan op aanbiedingen in de supermarkt.

A. heeft met smaak gegeten, ik zelf vond het niks. Maar dat heeft meer met het kluiven te maken, dan met het vlees zelf. Ik gruw nogal van krakende peesjes tussen mijn tanden, vette vingers en stukken knisperend huid. Brrr!

Maar, wat ik wil zeggen. Ik mis het vlees totaal niet.

Al een lange tijd geleden zijn we gestopt met het eten van vlees. Maar niet zo consequent, af en toe pakken we nog wel iets en wanneer we bij iemand anders zijn, eten we gewoon wat de pot schaft.

Niet echt vegetariër, maar meer een parttime vegetariër, of een thuis-vegetariër. Zo noemde ik het eerst, maar nu blijkt er een officiële term voor ons eetgedrag te zijn:

Een Flexitariër

Een Flexitariër volgt in hoofdzaak een vegetarisch dieet, maar eet incidenteel vlees en/of vis. Een belangrijk doel is om de vlees- en vis-consumptie te verminderen uit het oogpunt van wereldvoedselpolitiek. Voor de productie van één kilo vlees is immers een veelvoud aan plantaardig voedsel nodig.

Dat zijn we dus, flexitariërs! Altijd leuk om weer een hokje te hebben waarin we ons kunnen plaatsen.

Waarom nou bijna geen vlees meer eten?

Daar zijn heel veel goede redenen voor, zoveel zelfs dat ik ze niet allemaal ga noemen in dit bericht, anders wordt het wel erg lang. Misschien leuk om er op in te gaan in een vervolg.

Maar een paar wil ik er wel uitlichten.

• vlees is duur, minder vlees bespaart op de boodschappen
• je bespaart 16.000 liter water voor de productie van 1 kilo vlees
• minder vlees, is minder bos dat wordt gekapt voor veevoer zoals soja
• het dwingt je creatiever (en misschien ook gezonder) te koken zonder vlees

De aanleiding van dit bericht, is een filmpje dat ik zag, via de website van Groenhuis.org.

Hier wordt het fenomeen 'Donderdag Veggiedag' gepromoot, In België weliswaar, maar ook daar komen goede ideeën vandaan! De oproep om voortaan een dag in de week geen vlees te eten. In het filmpje wordt uitgelegd over het hoe en waarom.



Zijn er meer flexi- of vegetariers onder jullie? Of kan je echt nooit zonder vlees? Ik ben benieuwd.