DKFD #38: De geur van barbecue

Lekker warm weer, het zonnetje schijnt en voor het eerst sinds lange tijd stijgt de temperatuur tot boven de 20 graden.

En dan gebeurt het, midden in de voorjaar. De grasmaaiers komen naar buiten, korte broeken en slippers verschijnen in het straatbeeld en de terrasjes lopen vol.

Plus: de geur van barbecue!

Vlees staat bij ons niet vaak op het menu, dus op zich hoef ik niet persé stukjes dier op de barbecue te hebben. Maar het is die geur die het hem doet, dat ene extraatje bij het lentegevoel.

Rond etenstijd fietsend door de straten en je ruikt precies wie er lekker in de tuin aan het vuur staat. De geur van verbrand vlees, kooltjes en briketten. In combinatie met de warme avond en het gezellig gekeuvel van de mensen.

Heerlijk!

Als extraatje mijn lievelingsgerechtje van de barbecue, een toetje!

Ingrediënten
banaan
suiker
boter
rum
aluminiumfolie

Bereiding
Snij de banaan in de lengte middendoor.
Om er voor te zorgen dat de smaak helemaal in de banaan dringt, maak je kleine sneetjes dwars in de banaan zelf, niet door de schil!
Smeer er een beetje boter op
Bestrooi met suiker
Druppel er rum over

Pak de banaan in aluminiumfolie.
10 tot 15 minuten op de bbq
Uitpakken en smullen maar!
Vooral met een bolletje ijs erbij is het heerlijk!

Bloemen plukken is leuk!

Eerst op zoek gegaan naar een mooie plek waar nog onbedorven bloemetjes staan. Geen hondepoep, kattenplasjes of uitlaatgassen. Gelukkig hoeven we daar niet ver voor te lopen.

En daarna gezellig met het hele gezin bloemetjes plukken!

Kijk! Hier! En daar! Kom mee! Dit bloemetje! En die! En die!

Echt, als je eens iets leuks wilt doen, waar zowel de kleine als de volwassen kinderen ethousiast van worden....ga plukken!

En waarom eigenlijk?
Nou, hierom.

Binnenkort meer!

Onschuldige Sprookjes

Roodkapjethee!

Telkens wanneer we deze thee drinken bij het ontbijt, raakt onze kleine enthousiast. En nu wil ze ook nog eens graag Roodkapje gaan bekijken in de Efteling, ze is erg benieuwd.

Na even nadenken kom ik tot de conclusie dat dit misschien wel eens een goed moment is om onze kleine wat sprookjes te gaan vertellen. Een introductie in de wondere magische wereld van sprookjes!

Ik pak een sprookjesboek uit de kast en blader naar Roodkapje. Toch eerst maar eens snel even doorlezen.

Een oude vrouw wordt verslonden door een wolf. Een klein meisje wordt ook opgeslokt door een wilde wolf. En dan wordt de buik van het beest met een groot mes opengesneden om zijn slachtoffers uit zijn maag te halen. En later verdrinkt de wolf in een put.

Hm.

Wacht, misschien zijn er nog andere sprookjes die beter geschikt zijn voor een 3-jarige. Eens kijken.

Een verhaal over ouders die hun kinderen dumpen in een bos. Daar worden ze opgesloten door een kannibalistische heks. Maar ze kunnen ontsnappen door haar levend te verbranden in een oven. En daarna jatten ze ook nog eens allerlei waardevolle spullen als edelstenen uit het huis.

Driewerf Hm. Nog een poging.

Over een lilliputter die door zijn ouders wordt achtergelaten in een bos, samen met andere broers en zussen. Ze komen in het huis van een mensenetende reus. Die wil de kinderen vermoorden en opeten, maar snijdt per ongeluk de kelen door van zijn dochters. De lilliputter ontsnapt en jat ook meteen allerlei kostbaarheden van de reus mee.

Huh? Nog eens verder kijken.

Over een wrede koningin die een jager beveelt om een jong meisje te vermoorden. De jager krijgt berouw en snijdt het hart uit een wild dier, in plaats van uit het meisje. De koningin eet het hart op. Het meisje verstopt zich in een huis met dwergen, die haar onderdak geven in ruil voor klusjes in de huishouding. De koningin probeert haar later te wurgen, te vermoorden met een giftige kam en uiteindelijk lukt het met een giftige appel. Uiteindelijk wordt het meisje toch nog tot leven gebracht. De koningin krijgt als straf gloeiend hete ijzers aan haar voeten en moet ermee dansen tot ze dood neervalt.

Wat!?? Pfff. Wat is dit?!!? Disney! Wat hebben jullie gedaan!?! Waar zijn de lieve kabouters? De vrolijke vogeltjes? De liedjes?

En ook de onbekendere sprookjes zitten vol met zulke details. Vooral de manieren om de slechteriken te straffen. In een ton kokende olie en slangen stoppen, verscheurd door wilde dieren, branden in het vuur, in een ton met ijzeren pinnen van een heuvel afrollen, overgoten met zwarte pek, zichzelf in tweeën scheuren, alle armen en benen breken, doodgebeten worden, in vier stukken gescheurd!

Dit is allemaal moord en doodslag, gruwelijkheden! Misschien toch niet zo goed voor een 3-jarige.

Misschien toch maar een tijdje wachten met deze verhalen. Ik denk tot haar 16-de jaar ongeveer!

Voorlopig houden we het maar bij het favoriete boekje, Eten met je handen.
Lekker veilig en lief en leuk.

Moestuin voor en na

Er staat ondertussen al meer in de moestuin, maar toch wil ik jullie het prille begin niet onthouden!

Voor:

Spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spitterdespit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit, spit.

Na:

DKFD #37: Wolken

De Wolken

Ik droeg nog kleine kleeren, en ik lag
Lang-uit met moeder in de warme hei,
De wolken schoven boven ons voorbij
En moeder vroeg wat 'k in de wolken zag

En ik riep: Scandinavië, en: eenden,
Daar gaat een dame, schapen met een herder
De wond'ren werden woord en dreven verder,
Maar 'k zag dat moeder met een glimlach weende.

Toen kwam de tijd dat 'k niet naar boven keek,
Ofschoon de hemel vol van wolken hing,
Ik greep niet naar de vlucht van 't vreemde ding
Dat met zijn schaduw langs mijn leven streek.

Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide.


Martinus Nijhoff

Kijk naar de wolken!.