Eddie Vedder - Society

Eerst zag ik de film.
Toen hoorde ik de muziek.

En luisterde naar de tekst van een van de nummers op het album. En ik dacht: 'He, dat past precies in het thema van de website!'

Daarom kan je hier naar de muziek luisteren via het youtube filmpje, en daaronder de tekst meelezen.

Een prachtig nummer over de huidige maatschappij, de hebzucht en de drang naar meer, meer, meer. Ook een boodschap die je uit de oorspronkelijke film kan halen.

De film heet Into The Wild en de muziek is van Eddie Vedder (de zanger van Pearl Jam) met de soundtrack van de film.

Geniet ze!

Oh it's a mystery to me.
We have a greed, with which we have agreed...
and you think you have to want more than you need...
until you have it all, you won't be free.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.

When you want more than you have, you think you need...
and when you think more then you want, your thoughts begin to bleed.
I think I need to find a bigger place...
cause when you have more than you think, you need more space.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.
Society, crazy indeed...
I hope you're not lonely, without me.

There's those thinkin' more or less, less is more,
but if less is more, how you keepin' score?
It means for every point you make, your level drops.
Kinda like you're startin' from the top...
and you can't do that.

Society, you're a crazy breed.
I hope you're not lonely, without me.
Society, crazy indeed...
I hope you're not lonely, without me
Society, have mercy on me.
I hope you're not angry, if I disagree.
Society, crazy indeed.
I hope you're not lonely...
without me.

Gehoord, gezien, gelezen: Het beste cadeau

Sinterklaas is bijna jarig. Nog even en er wordt weer op veel deuren gebonkt, kinderhartjes bonken nog veel harder terug. En cadeau's, vooral heel veel cadeau's.

In het Eindhovens Dagblad stond een artikel over de drukte van het Sinterklaasfeest. De overkill aan spanning en Sinterklazen op straat. En over de vele cadeau's die men krijgt. Het ene nog uitzinniger dan het andere.

Een zinnetje sprong er tussenuit en probeer ik te onthouden.

"Het beste cadeau wat je aan je kind kan geven, is aandacht."

Voor het eerst een Happy Meal

Tja. Het is zover gekomen.
We zijn gezwicht.

Het slachtoffer geworden van gemakzucht, luiheid en lekkere trek.

Ik durf het bijna niet te zeggen, maar eh... tja, hoe zal ik het zeggen. We moesten nog een eind rijden voordat we thuis waren. En eh.. geen zin om te koken. Ook geen tijd meer, aangezien onze kleine op tijd naar bed moest.

Dus eh... zijn we maar naar Mc Donalds gegaan en hebben daar een Happy Meal gekocht.

Een aantal mensen zullen hun wenkbrauwen nu optrekken: 'Jij? Een Happy Meal?!? En je zei dat je noooit, maar dan ook nooooooit een ...'
Ja, sorry. Mea Culpa, mea culpa.

Het zij zo, ik beken schuld!

Maar! Er schijnt een lichtje in de duisternis. Er komt misschien een moment dat de verleiding niet meer aanwezig is. Dat er geen Happy Meal meer zal bestaan!

In San Francisco is namelijk een regel in het leven geroepen, dat er geen speelgoedjes meer mogen worden verkocht bij gerechten die niet aan bepaalde voorwaarden voldoen.

Dus geen speelgoedjes meer bij kindermenu's, of het moet aan de volgende criteria voldoen:

• Minder dan 600 calorieën
• Minder dan 640 milligram zout
• Minder dan 35 procent van de calorieën uit vetten.
• Minder dan 10 procent van verzadigd vet
• Minstens een half kopje fruit of driekwart kopje groenten.

Wauw. En dat in de bron van McDonalds, in de Verenigde Staten zelf! Zou dit een begin zijn van een verandering in de fastfood industrie? Laten we het hopen.

Eigenlijk is het een erg slim idee, om speelgoedjes te verkopen bij bepaald soort eten, om het populair te maken. Maar ergens heeft iemand een raar idee gekregen om dat toe te passen op ongezond eten.

Wat zou er gebeuren wanneer we cadeautjes gaan geven bij gezond eten? Dat is toch veel beter?

Spaarplaatjes bij spruitjes, poppetjes bij komkommers, smurfen bij aubergines, ik noem maar wat.

In het verleden zijn er wel eens acties geweest van Suske en Wiske, waar je kon sparen voor leuke dingen bij de aankoop van appels. Dat is een goed voorbeeld.

Maar er zijn zo nog maar weinig andere voorbeelden te vinden. Of weet iemand anders nog een soortgelijke actie?

Gehoord, gezien, gelezen: 100% Natuurlijk

Tijdens het boodschappen doen, misten we onze favoriete biologische vanille vla. Het vak was leeg! Nee! Ramp! Gelukkig stond er een meneer, die bezig was met het vullen van de vakken.

'Hallo meneer. Is er nog die biologische vanille vla, die jullie altijd hebben?'

Meneer bleek de supermarkteigenaar te zijn.

"Nee, sorry. Die heb ik uit het assortiment laten halen, die liep niet zo goed."

'Hm, jammer, want dat was de enige die we echt lekker vonden, de rest heeft altijd zo'n sterke overdreven smaak.'

"Maar u kunt deze andere vanillevla proberen, die is ook biologisch!"

'Die? Maar er staat geen Eko merk op of een ander logo, is die biologisch?'

"Ja, kijk maar. Hier staat het: 100% natuurlijk!"

'Eh, tja, eh. Dat is niet echt een duidelijke claim en niet echt biologisch toch?'

"Oh, ehm. Nu je het zegt. Nou, weet je wat? Ik bestel weer de bio vanille vla! Binnenkort is hij weer in het assortiment!"

In koor: 'Dank u wel, meneer de supermarktfiliaaleigenaar!'

Tja, '100% natuurlijk' is zo'n loze claim, dat hoeft helemaal niet biologisch te zijn. Zo'n filiaalhouder zou toch beter moeten weten, hij koopt dagelijks voedsel in! Gelukkig maakte hij het weer helemaal goed door onze favoriete biovla weer in te kopen. Top!

Glow Eindhoven

De reacties op het berichtje over Glow Eindhoven waren erg divers. Van erg mooi, tot erg tegenvallend. En ik kan me er eigenlijk wel bij aanlsuiten.

Sommige dingen waren erg mooi en weer andere vielen zwaar tegen. Maar zo zit kunst in elkaar. Wat de een erg waardeert, vind de ander weer helemaal niets. En andersom.

De graadmeter voor mijn enthousiasme, is het aantal foto's dat ik heb gemaakt tijdens het evenement. En ik kan zeggen, dat zijn er niet veel.

Maar in het kader van 'De Kleine Dingen' is het fijn om die dingen te waarderen die het de moeite waard maakten en wat minder te concentreren op de tegenvallers.

Dus niet te veel woorden over de regen op het eind, waaardoor we sommige dingen hebben overgeslagen. Of de drukte, je kon over de hoofden lopen!

Maar wel over de prachtige show op het stadhuis, waarvan je de complete film kan zien in het vorige bericht. En de mooie belichting van de verschillende kerken. Het goede gezelschap en het Disneygevoel op de Demer!

En toch een paar foto's, om het af te maken. Zwaar gecorrigeerd om mijn slechte lens te compenseren (ik las dat een andere blogger daar ook enigszins last van had :-)

Volgend jaar ga ik zeker weer kijken, ik blijf het toch de moeite waard vinden...