De Marshmallow test

Ergens in de jaren zestig was er een Amerikaanse psycholoog die een leuke test had verzonnen:

De Marshmallowtest.

De test is heel simpel, je zet een kleuter voor een bordje met 1 marshmallow erop. En je zegt tegen dat arme kleintje dat hij hem lekker mag opeten...MAAARRR! Als hij braaf kan wachten met het opeten, totdat de psycholoog terugkomt, dan krijgt hij een extra marshmallow. Om dan een folterende 25 minuten weg te blijven.

En maar lachen om die zwetende kleintjes, wat een marteling! Wat een rottest van die akelige man. Maar er zit natuurlijk wel een betekenis aan, het is niet alleen maar om kleintjes te pesten. Het gaat dieper!

Want deze test werd bij duizenden kleine kinderen uitgevoerd. Sommigen bleven braaf wachten tot de psycholoog terug kwam en werden beloond met een tweede marshmallow. En anderen konden zich niet inhouden en aten het meteen op.

Al die kinderen werden later weer opgezocht rond hun 18 jaar en daar kwam een opmerkelijk resultaat uit. De kinderen die kozen voor 'instant bevrediging', dus niet konden wachten op een eventuele tweede marshmallow, deden het uiteindelijk een stuk slechter dan de meer geduldige kinderen die gingen voor 'uitgestelde grotere bevrediging.'

De verschillen waren opmerkelijk:
- mindere prestaties op school
- meer gedragsproblemen
- minder concentratievermogen
- moeite met onderhouden van relaties
- meer overgewicht
- een grotere kans op verslaving

En de kinderen die dus wel langer konden wachten, deden het dus stukken beter op deze gebieden. Je kan in dit Engelstalig artikel er meer over lezen.

Maar goed.

Dan komt natuurlijk de vraag bovendrijven, wat zou ik vroeger gedaan hebben?

Hm, naar mezelf kijkend:

Hm...overgewicht, check.
Concentratievermo..hm wat? Kijk een vogel!
Verslaving ... tv, internet..check

Maar voor de rest zit ik toch gewoon op het gemiddelde, dus ja, ik weet het niet. Misschien dat ik bij die test toch wel heel lang heb volgehouden, maar niet lang genoeg. Dat ik uiteindelijk toch net dat ding in mijn mond stopte en dat juist op dat moment de psycholoog naar binnen kwam! Ja, zoiets! Story of my life!

Toch een erg interessante test. Hoe zouden de meeste mensen tegenwoordig presteren op deze test? Als je kijkt naar de huidige consumptiemaatschappij, staat instant bevrediging hoog in het vaandel. Fastfood, troostaankopen, lenen, allemaal bevrediging op korte termijn. Je weet dat een hamburger niet goed voor je is, maar o man, wat lekker om er toch je tanden in te zetten! Je weet dat je met lenen duurder uit bent, maar je hebt nu wel mooi die grote auto!

Sparen, gezond leven, milieu ontzien, dat is veel minder de norm. De inspanning levert niet direct een fijn gevoel op, pas op de lange termijn ervaar je de goede resultaten. En die zijn dan ook echt de moeite waard! Maar dat is veel moeilijker, voor zoiets heb je discipline nodig! Als je dat voor elkaar krijgt, dan mag je best trots op jezelf zijn!

Ja, ik denk dat ik echt een beetje in het midden hang. Ik spaar braaf voor later, probeer het milieu te ontzien en leef gezond. Maar tegelijkertijd snaai ik wel een hoop koekjes achter elkaar naar binnen, geef ik te veel geld uit aan onzinnige dingen. Nou ja, ik probeer er aan te werken, zullen we maar zeggen.

Tot slot een leuk filmpje van de beruchte test, dan kan je zelf zien wat voor kwelling het kan zijn!

En vertel dan maar eens in de reactie, wat zouden jullie als klein kind hebben gedaan? Meteen opeten? Of netjes wachten?

Wandeling door het park

Wanneer het hoofd helemaal overvol zit met allerlei gedachten, wil het wel eens helpen om ergens een rondje te lopen. Op die manier even uitblazen, de gedachten verzetten. Zo ook afgelopen weekend.

Het kostte even wat moeite voordat alle gedachten uit het hoofd verdwenen waren, maar uiteindelijk was het wel genieten van het park, vooral met de laagstaande zon aan het eind van de dag en het contrast van de felle herfstbladeren.

Gelukkig hadden we de camera meegenomen, zodat we wat plaatjes konden schieten. Dat was nog behoorlijk moeilijk, want de donkere schaduwen en de felle zon maakten de belichting er niet gemakkelijker op.

En natuurlijk ook een paar leuke vogeltjes gezien. Die kreeg ik helaas niet te pakken met de camera, maar ik vond het gewoon al leuk om ze te herkennen. Een boomkruipertje en een boomklever, ook al zo'n prachtig beestje.

Maar mooie plekjes genoeg in het park, niet al te veel mensen in de buurt, lekker rustig, op wat voorbijrazende treinen na.

En als je maar goed genoeg kijkt, zie je ineens een speciale, magische plek. Waar de zon even een paar stralen op de grond laat vallen, tussen de takken van een oude boom door. Een geheimzinnige, mysterieuze, sprookjesachtige plaats. Wie weet wat daar te vinden is, een begraven schat, een ontkiemend zaadje of misschien wel een doorgang naar een andere wereld? Of gewoon een mooie plek waar je je gedachten kan achterlaten, veilig in het gras...

Afsluitend nog even flink doorgestapt naar de Philips Fruittuin, even kijken naar de boomgaard en de landwinkel. Toch leuk om te zien dat er een hele grote boomgaard op de rand van Eindhoven ligt, misschien de moeite waard om daar volgend seizoen fruit te gaan halen. Lekker lokaal en vers!

Al met al fijn gewandeld en genoten van een prachtig stadspark. Toch fijn, het hoeft allemaal niet zo spectaculair te zijn om ergens van te genieten.

We komen er vast nog wel weer terug.

Volgens de laatste mode

Juist tijdens de donkere winteravonden is het fijn om lekker te fröbelen naast een warme kachel, een hete mok thee bij de hand, muziekje op de achtergrond en lekker creatief bezig zijn.

In mijn geval is dat fröbelen op de computer, maar A. wil binnenkort aan de slag met het ouderwetse handwerk en naald en draad. En dan maar kijken wat voor creaties er gaan komen.

Ter voorbereiding hebben we een aantal oude boekjes gekregen, je kent ze wel, met van die knip patronen erin, zodat je alleen maar de lijntjes op de stof hoeft te zetten, om daarna mooie kleding zelf te maken. In het boekje zie je dan wat foto's, hoe de kleding eruit moet zien.

Zo ook in deze boekjes, ze zijn wel van een tijdje geleden, maar er staan toch hele mooie kleding in! Ik wil dit jullie toch niet onthouden en graag laten zien in wat voor kleren we binnenkort gaan rondlopen.

Eerst maar even ons gezamelijk unisex setje! Is dat niet prachtig? Die muts vind ik wat overdreven, maar de riemen brengen een spannend accent aan het geheel. En vergeet niet de nauw-om-het-lichaam-sluitende aspect. Bij deze modellen staat dat heel goed, bij mijzelf zal het zeeeer confronterend uitpakken, vrees ik.

Nou? Zie je ons al zo lopen? Mooi toch?

Terwijl er gewerkt wordt aan de kleding, kunnen we ondertussen meedoen aan een prijsvraag met prachtige prijzen!

Goed, wat ik erg belangrijk vind, is dat ik thuis comfortabele kleren aan heb, gewoon lekker casual. Niet te moeilijk en toch netjes genoeg zodat ik, zonder me te hoeven schamen voor mijn kleding, mensen in huis kan ontvangen. Daarvoor is dit kekke pakje prima geschikt!

We onderbreken deze modeshow even met een korte boodschap van onze sponsors.

Maar ja, een beetje oubollig allemaal. Saai eigenlijk. Het oog wil ook wat! Dus vond ik een prima truitje voor mijn liefste, straks voor de zomer. Lekker fris, speels en een tikje pikant. Maar ze is er nog niet erg van overtuigd of ze dit wil gaan maken. Ik zou het wel weten!

Als je het laatste plaatje bekijkt, dan weet je meteen uit welke tijd deze modeblaadjes stammen.

En ken je die uitdrukking dat je nooit kleren moet weggooien, omdat ze na een tijd weer in de mode komen? Nou, geloof me, ik spreek nu dus uit ervaring, daar klopt niks van!

Fijn avondje

Er is niet veel nodig om te genieten van een fijne avond.

Gordijnen dicht, kaarsen aan, warme thee, een bak met perpernoten, een leuk spel, rustig muziekje op de achtergrond en samen met je allerliefste...

Besparen op verzekeringen

Zo aan het eind van het jaar krijg je weer de nieuwe premies van de zorgverzekering te horen en vaak komt het op hetzelfde neer, meer kosten en minder dekking.

Tijd om de verzekeringen eens onder de loep te nemen en daarvoor hebben we meteen al een hele grote kandidaat, de aanvullende tandartsverzekering. Daar kan zeker wel op bezuinigd worden, sterker nog, ik denk aan een aantrekkelijke korting van 100%!

Weg ermee!

Hoe dat zo? Want het is toch goed om een verzekering te hebben die kosten vergoed als er allerlei onderhoudswerkzaamheden aan het gebit moeten gebeuren? En wat als ik op mijn mond val? Of ik moet kronen? Of een kunstgebit? Of verstandskiezen trekken? Nou? Nou? Wat dan?

Nou, heel simpel, dan is er in ons geval een hele goede verzekeraar...wijzelf! Ik leg het zo uit.

De volgende punten hebben tot de beslissing geleid om de verzekering te schrappen:

1. De belangrijkste reden, we hebben een goed gebit! Af en toe een gaatje en wat tandsteen, meer niet. Dus de kans is niet zo groot dat we jaarlijks flink geplombeerd moeten worden of getrokken of gefreesd of wat dan ook.
   
   
2. Het voordeel van al je uitgaven bijhouden, is dat je hierdoor inzicht krijgt in de betaalde premie en de werkelijke tandartskosten. En zo zien we al jaren dat we steeds meer premie betalen dan wat de tandarts ons jaarlijks in rekening brengt per jaar. Dan kunnen we ons beter de premie besparen en de kosten uit eigen zak betalen.
   
   
3. Maar wat als er nu echt groot onderhoud moet worden gepleegd? Dan wordt er nog steeds niet veel vergoed, want de vergoeding is vaak verbonden aan een maximum, en vaak is dat nog steeds maar een fractie van het totale bedrag, dus je moet altijd flink bijbetalen. Althans zo is dat bij onze verzekering.

Dus dacht ik, waarom betalen we de premie eigenlijk aan onze verzekeraar? Waarom gaan we die niet aan onszelf betalen? Op een spaarrekening! Zo hebben we het geld snel beschikbaar, krijgen we er ook nog eens rente op en loopt het bedrag elk jaar op, (mits er geen rare dingen gebeuren) zodat we over een tijd ook de grotere uitgaven aankunnen.

En de tandartsrekening betalen we dan uit dat spaarpotje. Volgens mij gaat dat prima.

En als stok achter de deur stel ik een automatische betaling in, die maandelijks het premiebedrag overmaakt naar onze spaarrekening. Zo hebben we er geen omkijken naar. Eigenlijk verandert er dan technisch niets, we betalen nog steeds de premie. Behalve dus dat het geld voortaan op onze rekening staat, in plaats van de rekening van de verzekeraar.

Goed, wat is nu de besparing dan?

Dat is moeilijk te bepalen, maar voor het gemak hou ik het op de jaarlijks betaalde premie, minus de jaarlijkse tandartskosten.

Actie:
Opzeggen van de aanvullende tandartsverzekering.
Automatisch sparen instellen met als bedrag de bespaarde verzekeringspremie.
(En elk jaar aanpassen aan de inflatie natuurlijk.)

Gevolgen:
Overbodig betaalde premie wordt bespaard, opbouw van vermogen (spaargeld), het missen van een beperkte vergoeding van de verzekeraar in geval van grote ingrepen. Maar als er in 4 jaar niets gebeurd, hebben we dat bedrag ook alweer terugverdiend.

Besparing:
Totale jaarpremie voor ons samen: 496,56
Geschatte tandartskosten per jaar: 180 euro

Dus besparing per jaar is 316,56 euro.

Per maand bespaard: 26,38 euro

Totaal bespaard per maand: 36,51 + 26,38 = 62,89 euro

Let op!
Ik ben geen gezondheidsspecialist of wat dan ook, dus dit doen we op eigen risico. Denk er zelf goed over na wanneer je dit zelf wilt toepassen, wat voor ons toepasbaar is, hoeft voor iemand anders niet zo te zijn. Kijk ook even op google wat er hierover gezegd wordt.

PS.
Wat een totaal onrealistisch plaatje, zo lachend bij de tandarts! Volgens mij ken ik niemand die ooit  zo op de tandartsstoel zit!