Droommap: Het Noorderlicht.

Ooit was ik er heel dicht bij.

Tijdens een vakantie in Oost-Canada wilden we kijken of we een kano konden huren om wat rond te peddelen. Daar hoorde ik mensen met elkaar praten, die net terug kwamen van een kampeertocht met de kano.

"Beautiful trip, we went up North. Even saw a glare of Northern Lights. You might see them, if you're lucky."

Dat zou wat zijn! Dat staat hoog op mijn lijst. Het Noorderlicht! Als ik dat toch eens kon meemaken.

Uiteindelijk hebben we die kanotocht niet gedaan en ook geen Noorderlicht gezien. Maar ik was er dichtbij!

Voor degene die niet weten wat het Noorderlicht is:

Aurora Borealis, dat is de Latijnse naam. Het is een natuurverschijnsel wat rond de polen van onze planeet afspeelt. Poollicht is misschien een betere benaming, omdat het zowel rond de Zuid- als op de Noordpool plaatsvindt.

De zon stoot elektrisch geladen deeltjes uit, die vliegen door de ruimte alle kanten op, ook richting onze planeet. Die deeltjes komen terecht in het magnetische veld van de aarde en worden zo afgebogen richting de polen. En daar botsen ze op zuurstof- en stikstof atomen, waarbij energie vrijkomt, in de vorm van licht. Poollicht!

En daar is het dan te zien, hoog in de lucht, als gordijnen en stralen van kleurrijk licht. Soms statisch, soms bewegend, van kleur veranderend. Het moet een zeer indrukwekkende lichtshow zijn.

En daarom gaat dit natuurverschijnsel in mijn droommap:

Ik wil ooit het Noorderlicht zien!

Is de kans groot dat ik dit ga meemaken? Misschien wel.

Eerst moet ik er voor zorgen dat ik een beetje dichter in de buurt van de Noordpool kom. Kandidaten zijn dan bijvoorbeeld IJsland of het Noorden van Scandinavië, Alaska, Noord-Canada, nou ja, hoe dichter bij de Noordpool hoe beter.

En dat moet tijdens een heldere, koude winternacht zijn. Zomers wordt het niet donker, dan zie je niks. Het allerbeste is dus tijdens de winter, om middernacht bij een heldere lucht, zonder felle maan. En het liefst met veel zonne-activiteit. En voor de komende jaren schijnt er weer veel meer activiteit verwacht te worden, blijkbaar zitten we aan het begin van een gebruikelijke 12 jaarlijkse cyclus, waarin de activiteit van de zon weer begint toe te nemen.

Al met al is het wel te doen!

Ik ga het nog niet opzoeken, maar ik hou het in mijn achterhoofd. Absoluut.

Om het allemaal te visualiseren, een filmpje.

Het uur van de waarheid

Na zo'n berichtje over chocolade en lekkere toetjes ben ik toch eens goed gaan nadenken. En misschien dat mijn altijd krapper wordende broeken er ook wel wat mee te maken hebben. Of het feit dat ik best veel bloezen en t-shirts heb, maar dat er steeds minder lekker zitten.

Ik denk dat het tijd wordt om weer eens geconfronteerd te worden met harde cijfers. Meedogenloze, emotieloze, keiharde, gloeiende cijfers. Getallen die niet kunnen liegen, die ongenuanceerd vertellen waar het op staat. Kortom, het is tijd voor...


het uur van de waarheid

Dus ben ik met trillende knieen naar het schavot gelopen, voorzichtig erop gaan staan. Mijn ogen stijf dichtgeknepen in een vlaag van niet willen weten. Om de confrontatie uit te stellen, dat moment waar het allemaal om gaat.

Ik open mijn ogen, maar nog steeds zie ik niets, omdat mijn handen voor mijn ogen zitten. Ik durf niet. Ik moet mijn vingers bewegen, ik zie het licht tussen mijn vingers schijnen, steeds verder uit elkaar. Mijn blik richt zich naar beneden, langzaam. Mijn adem stokt, ik beslis om me over te geven aan het komende oordeel. Mijn handen verdwijnen opzij, ik kijk naar beneden...

NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

(het oordeel: 18,3 kilo te veel in bezit, u hoort nog van ons)

Chocoladebakjes met mousse

Dit berichtje had ik al een tijdje klaar staan, voor tijdens de kerstdagen. Maar ja, we hadden even wat anders aan ons hoofd.

Ondertussen is Kerst alweer ver achter ons, maar dat wil niet zeggen dat dit berichtje niet meer actueel is, je kan het toepassen wanneer je maar wilt! Dus bij deze, een lekker receptje om mee aan de slag te gaan in de keuken' niet al te ingewikkeld, maar toch net apart genoeg om het speciaal te maken.

Zo had ik een toetje gemaakt met drie onderdelen:

- een borrelglas met hangop en een bodempje honing / likeur / walnoot
- een plakje chocolademousse
- chocoladebakjes gevuld met mousse

Vooral dat laatste gerechtje vond ik leuk om te maken, lekker kliederen met chocolade. En aangezien ik daar foto's van had gemaakt, zet ik het recept ook op de weblog. Een niet-alledaags leuk toetje, wat er leuk uitziet en vooral lekker is!

Chocoladebakjes gevuld met mousse.

Wat heb je nodig?

1 pure chocoladeletter (nog over van Sinterklaas)
een bakje om de chocolade in te smelten
papieren muffin bakjes
een theelepel

Het is de bedoeling dat we de binnenkant van de papieren bakjes gaan bekleden met chocolade. Smelt de chocolade au-bain-marie of in de magnetron. Tot het lekker smeuïg is.

Daarna besmeer je de binnenkant van de bakjes met chocolade. Dit kan je doen door een paar theelepels gesmolten chocolade erin te scheppen en uit te smeren. Of je gooit er chocolade in en houdt het bakje daarna op de kop, maar wel zo draaien dat de chocolade overal komt.

Zet daarna de bakjes in de koelkast, zodat de chocolade hard wordt.

Daarna smeer ik nog een tweede keer chocolade in het bakje en concentreer ik me op de opstaande randen. De chocolade zal nu wel sneller stollen omdat de bakjes nog koud zijn van de koelkast.

Daarna zet ik ze op de kop in de koelkast, zodat de chocolade niet naar de bodem zakt, maar op de randen blijft, zodat je een bakje krijgt met dikke wanden. Dan breekt het niet zo snel.

Terwijl de bakjes hard staan te worden in de koelkast, heb ik een lekker mango-mousse gemaakt. Je kan de bakjes natuurlijk ook met andere dingen vullen, de grens ligt bij je eigen creativiteit!

Daarna de mousse in de bakjes gegoten en een dag laten opstijven in de koelkast.

En voila! Klaar!

Nu moet je alleen nog de papiertjes er voorzichtig afpeuteren, zodat je gasten dat straks niet hoeven te doen. Dan kunnen zij zich concentreren op het leeglepelen en opeten van de chocolade.

Ik heb helaas geen foto's van het eindresultaat, maar al zeg ik het zelf, het zag er mooi uit.

O ja, mocht je nog gesmolten chocolade over hebben. Niet weggooien, maar snel wat fruit erin dopen en laten drogen in de koelkast. Heerlijk!!

Deze kok heeft nog lekker zitten smullen.
(kijkt voor de zoveelste keer bedenkelijk naar zijn figuur)

Smakelijk!

Powerwolf in Kerkrade

Zoals ik al eens in het begin heb gezegd, ik schrijf deze weblog om mezelf er ook aan te herinneren wat ik allemaal leuk vind, over dingen die me een goed gevoel geven.

En daar kunnen wel eens dingen bij zitten, die voor mij heel erg leuk zijn, maar waarbij anderen zich eens goed achter de oren krabben en me met zo'n meewarige blik zullen aankijken. En denken:"Wat mankeert die jongen eigenlijk?"

Dit berichtje gaat over zo'n moment.

Afgelopen zaterdagavond heb ik een gezellige tijd doorgebracht met zo'n 100 andere bezoekers in een obscuur cafeetje in Kerkrade, waar een al even obscuur bandje optrad, genaamd Powerwolf.

Dit is een Duitse hardrockband, met hele goede stevige muziek (let op: smaken kunnen sterk verschillen) en veel show op het podium. Heerlijk over de top, met geschminkte gezichten, rare rituelen, en gewoon lekker tekeergaan op het podium.

Voor de niet-kenners onder de lezers, dit lijkt een erg duistere band met allemaal liedjes over bloed, demonen en meer van die dingen. Maar dat is vooral show, je moet er een beetje doorheen kunnen kijken om die vage grens te zien tussen parodie en muzikaal vakmanschap.

Zie het volgende filmpje als voorbeeld.



Ta, ik geef het toe, dit vind ik mooi, vooral het langzame begin, ik kan er niks aan doen.

Maar weet je wat het meest opmerkelijke van deze avond was?

We raakten in gesprek met de vriendin van de zanger en dat was me toch een aardige vrouw!

Ondanks haar afwijkende kleding kwam ze erg vriendelijk en zachtaardig over. En dan vertelt ze dingen over de bandleden, die je totaal niet achter ze verwacht.

Bekijk ze nog eens goed, zo geschminkt, die woeste blik in hun ogen. Gevaarlijke gasten, zou je denken.

Maar dan vertelt ze dus dat een van hen een leraar is. De zanger heeft een klassieke opleiding en zingt ook in musicals en opera. En weer een ander werkt met verstandelijk gehandicapten. En weer een ander is even vrij, omdat hij net vader is geworden.

Dit zijn gewone mensen!

Onder dat uiterlijk vertoon zitten mensen die, net als ik, geluk nastreven, die een fijn leven willen hebben. Deze muziek is gewoon een bijbaantje voor hen, naast hun normale baan.

Dat is zo mooi van de metal scene. Ik maak het zo af en toe mee, vanaf halverwege de tachtiger jaren en steeds word ik weer getroffen door de kameraadschap, het respect voor elkaar. Mensen worden in hun waarde gelaten, hoe ze ook eruit zien. Het mag er dan agressief uitzien, maar er is geen agressie. Wel veel 'ruigheid', maar verder komt iedereen voor hetzelfde: genieten van muziek. We delen allemaal hetzelfde doel en dat kweekt saamhorigheid.

Dus een wijze les die ik voor mezelf hier kan leren, ik moet me minder laten leiden door uiterlijkheden. Want dat wil ik toch nog wel eens doen. Terwijl uiterlijk niet veel zegt, het gaat er vooral om wat er zich aan de binnenkant afspeelt en hoe je anderen behandelt.

Maar goed, dat is allemaal vanzelfsprekend.

Nog even nagenieten van wat meer muziek, op deze link vind je alle filmpjes.

En nog eentje om het af te leren.

Energie besparen: Close-in boiler

In onze keuken hebben we warm water via een close-in boiler. Echt een ideaal apparaat. Bij een ketel moet je vaak een hele tijd wachten voordat er water uit de kraan komt, bij een boilertje hebben we meteen heet water uit de kraan.

Maar toch kleeft er een flink nadeel aan. Want een boiler probeert het water continue warm te houden op een vastgestelde temperatuur. Dus ook om 4 uur 's nachts, wanneer we lekker in ons bedje liggen te slapen. Met een hoop onnodig energieverbruik als gevolg.

Zo'n close-in boiler moet je toch zuiniger kunnen maken?

Dus heb ik er eerst een tijdklok opgezet. Nu werkt de boiler van 9 uur 's morgens tot 9 uur 's avonds. Dat bleek genoeg te zijn, vroeger of later hadden we zelden behoefte aan warm water. Dat ging prima.

Maar toch bleef het kriebelen. Want nog steeds werd er onnodig water opgewarmd.

Toen heb ik er een energiemeter op gezet. Nog wel dat apparaat wat helemaal niet zo goed blijkt te meten, maar vooruit.

Wat bleek, in die 12 uur verbruikte het apparaat 660 Watt! En dan was er alleen maar een klein afwasje gedaan, dus veel warm water werd er niet gebruikt.

Even rekenen:
660 Watt per dag, maal 365 dagen = 240 kWh per jaar, minimaal.

Meer dan 10% van ons jaarlijkse energieverbruik! Waarvan een groot deel onnodig dus.

Eigenlijk zou hij pas water moeten verwarmen op het moment dat we het ook echt nodig hebben. Zoals een gewone waterkoker eigenlijk, je drukt op een knopje en hop, even later heb je heet water.

Laat er nou net zoiets zijn voor close-in boilers:

Een thermostop.

Dit apparaat sluit je aan op de close-in boiler, gewoon de stekker van de boiler in de thermostop, en die weer in het stopcontact doen. Wanneer je dan warm water nodig hebt, druk je op het bijbehorende knopje.

De boiler gaat het water opwarmen en zo'n 10 tot 15 minuten later heb je heet water en schakelt de boiler uit. Totdat je weer op het knopje drukt.

Het vergt wel even een gedragsverandering. Je hebt niet meteen warm water beschikbaar, maar daar valt prima mee te leven. We drukken gewoon op de knop wanneer we beginnen met eten en tegen de tijd dat we klaar zijn, is het water warm voor de afwas.

En wat is nou een kwartiertje wachten? In die tijd kan je best even andere dingen doen.

Het apparaat aangeschaft bij de Groene Energiewinkel voor 38,70 euro en we doen er al een hele tijd mee en het bevalt ons prima.

Die 38 euro klinkt duur, maar het is het geld waard. Volgens de website bespaar je zo'n 250 kWh per jaar. Ik weet niet wat de prijs van energie precies is, maar met een schatting van 0,22 cent per kWh, kom je al op 55 euro aan besparing!

En die 55 euro besparing komt elk jaar terug. En met een stijgende energieprijs zal de besparing alleen maar groter worden.

Dus mocht je een close-in boiler hebben, denk dan eens aan dit handig apparaatje.