Er wordt niet zoveel vlees gegeten in ons huishouden.
Om verschillende redenen. Milieu, dierenwelzijn, de bioindustrie en alle misstanden, noem maar op.
Naast allerlei alternatieven voor vlees, of gewoon helemaal geen vlees, ligt er af en toe
echt vlees op het bord.
Onze kleine meid, nog totaal onbewust van al het leed en ellende achter het vlees, blijkt een echte carnivoor te zijn. En aangezien we al blij zijn wanneer ze ietwat gevarieerd eet, kopen we af en toe wat vlees. Biologisch, dat dan weer wel!
Kijkend naar het vlees in de schappen van de supermarkt, zie ik alleen maar ondefinieerbare stukjes vlees liggen. Totaal geanonimiseerd.
Alleen dankzij het label op het bakje, kan je nog achterhalen wat voor dier het is geweest. Je koopt geen stukje van een dood dier, maar carnis anonimus. Anoniem vlees!
Mijn gedachten gaan terug naar een bericht op
de weblog 'Eetschrijven'. Met daarin een ingezonden brief van een lezer in de krant, waarin ze zegt dat de aanblik, bij een Chinese chef-kok, van een gebraden eend met oogjes en het bekje nog open weerzinwekkend is. Ze snapt niet dat mensen dat kunnen eten.
Maar de stukjes vlees in de supermarkt hebben ook ogen gehad, en een bek. En oren, en haren of veren. Alleen, zonder al die kenmerken, wordt het ineens een stuk makkelijker om het op te eten.
Zonder schuldgevoel of emotie schrokken we het vlees naar binnen. En denken niet aan een dartelend lammetje, de pientere oogjes van een varken, de lodderige blik van een koe of het gezellige getok van een kip. We eten geen dieren, alleen maar stukjes vlees.
Ik kijk naar het vlees in de supermarkt. Naar het kleine Chineesje aan onze eettafel en naar de Chinese keuken in China zelf.
En kom tot een geniaal idee!
We brengen China naar Nederland!
De dingen die we daar hebben gezien qua eten van dieren, zullen zo schokkend zijn voor de verwende Westerse ogen, dat er een hoop mensen spontaan vegetarisch worden!
Wat zou er gebeuren als we voortaan de dieren zo presenteren?
Een duik in ons fotoarchief.
Varkenspootjes en varkensneuzen. Het dier wordt ter plekke in stukken gehakt en verkocht.
Een lekker kippetje gekocht als lunch. Met alles erop en eraan.
De vissen worden levend gekocht of anders van te voren opengesneden en al spartelend uitgestald, om maar te bewijzen dat ze vers zijn.
Of gewoon een bosje levende kippen op de markt kopen.
En waarom alleen maar de bekende dieren eten? Probeer eens wat nieuws!
Een zoekplaatje. Wat voor eetbare dieren zien jullie op deze foto?
Bestelde dieren worden ter plekke voorbereid. En ik weet het nog steeds niet. Is dit een konijn of een kat?
En waarom perse de bekende aaibare dieren eten? Er zijn zoveel andere mogelijkheden!
Zo, niks meer anoniem. Eens kijken of men dan nog net zo graag vlees eet, wanneer men oog in oog staat met het avondeten.
Eet smakelijk!
