Op naar het nieuwe jaar

Vanavond is het zover, dan luiden we een nieuw jaar in.

Weer een nieuwe, verse voorraad van 365 dagen, waarin veel staat te gebeuren. Of juist niet, misschien is het weer een jaar van hetzelfde. Maar liever niet eigenlijk. Sterker nog, ik weet zeker dat 2010 niet vergelijkbaar zal zijn!

Ik ga vandaag niet terug kijken naar 2009.

De reden? Dat jaar was helemaal geen leuk jaar. Nee, echt niet. Ik kan wel goede dingen opnoemen, in het kader van positiviteit en focussen op de leuke dingen, maar 2009 was vooral een jaar van Grote Vervelende Rumoerige Toestanden. Op alle belangrijke gebieden, werk, familie, gezondheid, adoptie.

Dat was ook een van de redenen waarom ik met deze weblog ben begonnen. Even afleiding van alle perikelen, even richten op wat simpelere, leuke dingen. En dat werkt wel, het geeft even een kleine ontsnapping. En vaak wanneer er iets leuks gebeurd, denk ik al snel: "O! Even snel een foto maken voor op de weblog!" En zo richt ik toch mijn aandacht op aangename zaken, ik zoek ze zelfs extra op.

Dus voor volgend jaar is er in ieder geval al 1 doel:

Doorgaan met De Kleine Dingen!

Verder zie ik wel waar ik aan ga werken in het komende jaar. Genoeg dingen om mee aan de gang te gaan. Ik noem maar wat, in willekeurige volgorde:

- een opleiding volgen in de avonduren
- zuiniger met energie omgaan
- tijd om te beginnen aan een stripboek over adoptie
- meer oog voor milieu
- ontspullen
- gezonder en bewuster eten
- meer beweging
- mijn creatieve talenten meer ontwikkelen

Enzovoorts.

Maar de echt belangrijke dingen, die gaan zeker aan bod komen volgend jaar. Hopelijk op een positieve manier, daar gaan we voor, maar soms hebben we niet alles voor het zeggen.

Wat die echt belangrijke dingen zijn, die noem ik wel in mijn wens aan jullie:

Dat 2010 een mooi jaar mag worden vol gezondheid en warmte van en voor geliefden!

Een fijne jaarwisseling!

De (meter)stand van zaken

Het is weer aan het eind van het jaar en dan is het voor mij weer tijd om de stand van zaken te bekijken. En in dit geval heb ik het over:

De meterstand!

Elke zaterdag duik ik braaf de meterkast in en noteer ik de meterstand van het gas, de elektriciteit en het water. Dat zet ik netjes in een excel-bestandje en zo heb ik al heel snel een mooi overzichtje van het energieverbruik van de afgelopen jaren.

Erg handig om in een oogopslag te zien of we wel of niet zuiniger zijn geworden. En ik kan bijvoorbeeld ook snel zien of een bepaalde bezuinigingsmaatregel nou echt effect heeft gehad of niet. En alleen al het feit dat je de standen bijhoudt, zorgt er al voor dat je verbruik omlaag gaat. Omdat je er op dat moment al bewuster mee bezig bent. Heel handig dus.

Nou, hoe zijn de standen van het afgelopen jaar? Eens kijken:

Electriciteit

Gemiddeld verbruik volgens Nibud:
3.323 kWh / jaar (voor 2 personen)

Ons verbruik:
2008: 1.818 kWh
2009: 1.855 kWh

Nou, in ieder geval ver onder het gemiddelde! Dat is wel mooi!

Maar dit jaar is het verbruik toch gestegen. (2%) Niet veel, maar toch. Als er elk jaar steeds weer zo'n beetje bijkomt, dan loopt het uiteindelijk te veel op.

Maar toch mogen we niet klagen denk ik zo. En ik denk dat ik wel weet waar het euvel zit. We zijn dit jaar meer thuis geweest, dus meer energie verbruikt. Daarnaast wat nieuwe apparaten in huis gekomen, veel vaker de oven gebruikt.

We hebben al veel bespaard in de afgelopen jaren, maar misschien kan er nog minder stroom worden verbruikt. Als we komend jaar ons best gaan doen, kan dat verbruik vast nog een stuk verder naar beneden. En dan heb ik meteen wat mooie onderwerpen over energiebesparing!

Water

Gemiddeld verbruik volgens Nibud:
89 m3 / jaar (voor 2 personen)

Ons verbruik:
2008: 66 m3
2009: 72 m3

Ook weer onder het landelijk gemiddelde, maar toch wel een flinke stijging van 8,6%!! Poe!! Dat is veel!

Ook dat kan ik wel verklaren. Vaker thuis, vaker in bad geweest, een verstopping gehad (plus lekkage), dus veel moeten spoelen. Misschien dat de moestuin ook wat water heeft verbruikt, maar we hebben wel zo vaak mogelijk water uit de regenton gebruikt.

Hm, dit kan beter! Veel beter! Daar ga ik maar eens goed op zitten broeden, hoe we dat naar beneden kunnen krijgen.

Gas

Gemiddeld verbruik volgens Nibud:
1.469 m3 / jaar (voor een tussenwoning)

Ons verbruik:
2008: 979 m3
2009: 1.016 m3

Alweer onder het gemiddelde! Dat is toch wel leuk, en nu maar zorgen dat het zo blijft. Liefst nog veel minder natuurlijk.

Maar weer een stuk meer verbruikt dan vorig jaar. Maar liefst 3,8 % meer. Toch hoeft dat niks te zeggen, want het gasverbruik is ook afhankelijk van het weer. Hoe kouder het buiten is, hoe meer je stookt. Het kan zijn dat dit jaar een strengere winter is, vergeleken met die van vorig jaar, met dit dus als resultaat.

Hiervoor zijn de graaddagen uitgevonden.

Heel simpel gezegd, men neemt de temperatuur in huis (standaard 18 graden) en de buitentemperatuur. Is de buitentemperatuur hoger dan 18 graden, dan hoeft er niet verwarmd te worden en zijn er 0 graaddagen. Is de temperatuur lager dan die 18 graden, bijvoorbeeld 10 graden. Dan zijn er op dat moment 8 graaddagen.

Hoe meer temperatuurverschil, hoe hoger de graaddagen, hoe meer er verwarmt moet worden. Vaak wordt de zon ook nog eens meegeteld. Als het zonnetje tijdens een koude dag in je huis schijnt, hoef je ook minder te verwarmen omdat je dan profiteert van de warmte van de zon. Wanneer je dit meerekent, spreek je over een gewogen graaddag.

Wanneer ik dan de gewogen graaddagen meeneem in de berekeningen (met dank aan een handige calculator), zie ik ineens heel wat anders!

2008: 979 m3 / 2737,7 graaddagen = 0,36 m3 per graaddag
2009: 1.016 m3 / 2881,1 graaddagen = 0,35 m3 per graaddag

We zijn dit jaar zuiniger geweest dan vorig jaar!

De enige verklaring die ik hiervoor heb is de aanschaf van een nieuwe thermostaat, ergens in april. We zijn van een simpele aan/uit thermostaat gegaan naar een modulerende, waardoor de cv veel zuiniger omgaat met de warmtetoevoer.

Dus ondanks dat we vaker thuis zijn geweest dan normaal, toch nog zuiniger gestookt! Dus ik verwacht toch wel dat we volgend jaar een stuk minder gaan verbruiken. Ik ben benieuwd!

Nou, ik ben niet ontevreden moet ik zeggen. Maar ik denk wel dat er nog veel kan worden bezuinigd op energieverbruik voor het komende jaar. En dat moet ook lukken, ik zie nog genoeg mogelijkheden.

Laat ik maar eens goed nadenken.

Voorlopig ga ik eerst het hele huis eens rond met ons nieuwe energiemetertje, de Cresta RCE-1106. Eens kijken wat de grootverbruikers zijn, zodat ik daar flink op kan besparen.

Ik ben benieuwd hoeveel energie de anderen verbruiken. Enig idee? Laat het achter in de reacties, misschien kunnen we nog tips uitwisselen.

Vijf minuten magnetron crisis cake.

Heel veel mensen zullen niet dankbaar zijn om wat ik zodadelijk ga schrijven.

Daarom van tevoren maar een disclaimer:

Bij deze ben ik niet verantwoordelijk voor de mogelijke gevolgen van dit recept. Gezien het gemak zal deze cake zeer snel gemaakt kunnen worden, waardoor de verleiding zal ontstaan om deze cake dan ook wat vaker te maken. Enige snelle gewichtstoename is geheel voor eigen risico, ik ben daar niet schuldig aan.

Okee, 5 minuten magnetron crisis cake dus.

Stel, er belt iemand op en zegt dat hij of zij over 5 minuten voor de deur staat voor een bak koffie. Dan wil je natuurlijk dat er ook wat lekkers bij te serveren valt! Maar je hebt pas de laatste koekjes op en verder ligt er niks. Wat doe je dan?

Of je hebt, als vrouw zijnde, last van de eh... maandelijkse ongemakken en je hebt ineens verschrikkelijke behoefte aan zoetigheid, maar je hebt niks in huis! En je wilt toch ook niet dat je straks als een razend monster dit gaat afreageren op mensen in de omgeving? Wat doe je dan??

Of stel dat je net de hele koelkast en snoeptrommel hebt leeggegeten en je voelt je daar ontzettend schuldig over, dus heb je nog meer behoefte aan emotievoer. Wat doe je dan?!?!

Geen nood!

De Vijf Minuten Magnetron Crisis Cake is daar!

Scharrel snel de volgende ingredienten en benodigdheden bij elkaar:

1 grote soepkom of mok
1 eetlepel
3 eetlepels zelfrijzend bakmeel
3 eetlepels suiker
2 eetlepels cacaopoeder
2 eetlepels zonnenbloemolie
2 eetlepels melk
1 ei

Gooi alles in de volgorde zoals ik net hierboven heb beschreven in de mok. Snel!!

Pak die eetlepel en roeren maar. Hup! Roeren!
Totdat je een gladde massa hebt.

Okee, twee minuten zijn voorbij nu. Hup snel naar de magnetron!
Mik die mok erin en zet de klok op drie minuten op vol vermogen.
Bij ons oude beestje van een magnetron is dat volgens mij 750 Watt.

Nu even rust. Kijk maar naar de mok. Na zo'n anderhalve minuut zie je de bruine massa omhoog komen. Afhankelijk van de grootte van de mok zal hij of helemaal boven de rand uit rijzen of net eronder blijven. Na 3 minuten (misschien een paar seconden langer voor de stevigheid) is de cake gaar!

Let op je handen, de mok is heet!

Afhankelijk van de noodsituatie, kan je nu de mok gaan leeglepelen en smullen van je 5 minuten magnetron crisis cake. Maar mocht je visite verwachten, dan kan je de mok ook nog eens omkeren op een bordje.

Slagroom erop en klaar is de cake. In stukken snijden en smullen maar!

Veel plezier met deze vijf minuten magnetron crisis cake!

Oh en natuurlijk allemaal fijne feestdagen!

Fijn Kerstfeest

Het is Kerst vandaag.

Vandaag ben ik druk bezig met dingetjes voorbereiden enzo, maar toch even dit logje om jullie allemaal een fijn Kerstfeest toe te wensen.

Veel plezier en geniet maar van de komende dagen.

Van de mooi versierde kerstboom:

Van het lekkere eten:

En de warme Kerstsfeer:

Maar vooral genieten van het samenzijn van diegene die dicht bij je staan!

Fijne Kerstdagen!

Kiva

Op de vele weblogs die ik zo volg zie ik steeds vaker een woord opduiken...

Kiva.

Kiva? Ja!

Dat is Swahili, en het betekent 'overeenkomst' of 'eenheid'. Althans volgens de verklaring op de site van Kiva.org.

Maar het is niet alleen een woord, het is vooral ook de naam van een organisatie die zorgt voor microkredieten voor diverse mensen over de hele wereld. En dat klinkt heel goed.

Deze organisatie heeft een website opgezet, die mensen zoals jij en ik in contact brengt met ondernemende mensen in de armere landen. Deze mensen willen graag een goed bestaan opbouwen, ontsnappen uit de armoede, zodat ze hun kinderen naar school kunnen sturen. Of ze leveren een positieve bijdrage aan de gemeenschap als boer of taxichauffeur of leraar of noem maar op.

En wat doen wij dan?

Heel simpel, wij lenen geld aan die mensen. Let wel, wij LENEN geld. Deze mensen sluiten een lening af bij een lokale MFI (Micro Finance Institution), zodat ze bijvoorbeeld een eigen zaakje kunnen beginnen of een extra koe kunnen kopen. Hierdoor verdienen ze zelfstandig geld, krijgen meer inkomsten. Wij stellen het geld beschikbaar via die MFI, uiteindelijk lossen ze de lening weer af. En hebben wij ons geld weer terug.

En dan kunnen we datzelfde geld weer uitlenen aan een ander, die zo dan ook weer een betere toekomst kan opbouwen.

Ik hoor jullie al denken:

Geld LENEN aan iemand? Daar zijn toch banken voor?

Niet voor die mensen. Ze hebben geen onderpand, geen vast of een te laag inkomen, zodat ze niet terecht kunnen bij reguliere banken. Die beginnen daar niet aan omdat het te kleine kruimeltjes zijn, te veel risico en niet winstgevend genoeg, en, denken ze, die arme mensen betalen hun lening toch nooit terug.

Maar dat bleek niet zo te zijn.

Muhammed Yunus bijvoorbeeld heeft een eigen bank opgericht in Bangladesh, de Grameen Bank. Hij verleende microkredieten aan arme, hardwerkende mensen en werd erom uitgelachen.

Maar hij hield vol en later bleek dat maar liefst 98% van de mensen hun lening netjes terugbetaalden. Sterker nog, zijn bank werd een succes en in 2006 kreeg hij zelfs de Nobelprijs van de Vrede voor zijn inspanningen. Yumus wordt ondertussen gezien als de grondlegger van microfinanciering en tegenwoordig kom je de term steeds vaker tegen. Kijk maar naar de fondsen die banken opzetten of naar prinses Maxima, die druk bezig is met promotie van microfinanciering.

En denk trouwens niet dat het alleen voor arme landen is bestemd, zelfs in Nederland kan je als startende ondernemer al een microfinanciering krijgen.

Het idee spreekt me wel aan. Heel erg aan zelfs. Om verschillende redenen.

Je ziet welke mensen je helpt met de lening, wat ze willen, wie ze zijn, alles wordt mooi in beeld gebracht en je wordt op de hoogte gehouden. Uiteindelijk krijg je je geld terug (er is natuurlijk een risico) en dat kan je weer opnieuw inzetten.

Het doet een beroep op de zelfstandigheid van de mensen zelf. Ze krijgen het geld niet zomaar in de schoot geworpen, ze gaan er ook echt mee aan de slag. Zelf voedsel verbouwen, in plaats van het krijgen van zakken met rijst. Zelf een waterpomp installeren en beheren, in plaats van Westerse bedrijven die dat voor hun doen.

Plus, als je het over "De Kleine Dingen" hebt, dan past dit helemaal in het plaatje. Met kleine bedragen goede dingen doen!

Ik heb ineens het idee dat ik persoonlijk iemand kan helpen. En dat heb ik niet snel bij een reguliere instantie, waar je geld in een grote pot verdwijnt en waar je van moet afwachten wat ermee gebeurt. Het is persoonlijker geworden.

Ja! Wij gaan ervoor!

Ondertussen is er al een Paypal rekening geregeld en hebben we een account aangemaakt op de Kiva website. Nu nog even wachten totdat alles aan elkaar is gekoppeld en dan gaan we aan de slag!

Ik ben benieuwd.

En ook bedankt aan iedereen die over Kiva heeft geschreven op hun weblog! Dankzij jullie weet ik van hun bestaan af, dus dat is wel fijn.

Ik hou jullie op de hoogte...