Een reden om niet door te gaan met de moestuin

Het stukje tekst boven aan de weblog beschrijft eigenlijk wel goed waar het om gaat:

Over verwoede pogingen om binnen het gezinsleven een balans te vinden tussen bewust consumeren,
duurzaam leven, gezondheid, geld besparen en dan ook nog eens tevreden te zijn….

Vooral de 'balans' is erg lastig.

Afgelopen week is de balans veel te ver doorgeslagen, helemaal in het rood zelfs. Stress, vermoeidheid, te weinig tijd voor mezelf, maar ook voor het gezin, slopend was dat.

De oorzaak?

Dit:

De moestuin.

Of eigenlijk is 'de onkruidtuin' meer van toepassing, want het was geen moestuinieren meer, maar pure, keiharde, onkruidbestrijding! Oorlog! Tegen al dat ongewenst groen en tegen de opperbaas der onkruiden, heermoes! Verschrikkelijk.

Dat is het nadeel van vruchtbare grond, niet alleen de groenten doen het goed, maar ook al het andere wat Moedertje Natuur voortbrengt gedijt prima!

Een aantal dagen niet naar de moestuin, betekent dat er in die dagen een compleet nieuw oerwoud is gegroeid met talloze onbekende levensvormen die nog niet eens officieel ontdekt zijn! Razendsnel grijpt het groen om zich heen, verbazend. Indrukwekkend ook.

Ik kijk heel graag naar apocalyptische series, bijvoorbeeld The Walking Dead. Maar vaak zit ik hoofdschuddend voor het beeldscherm, want het klopt nooit! Mensen zijn jaren aan het overleven in een door zombies geïnfecteerde, verlaten wereld en toch zijn alle gazonnetjes nog vers gemaaid, zijn straten onbedekt en bermen kort gewiekt. ONMOGELIJK!!

Als mijn moestuin al in 3 dagen totaal overwoekerd wordt, hoe moet de wereld zonder mensen er dan niet uitzien na een jaar? Helemaal groen, zou ik denken!

Of houden zombies van grasmaaien en tuinieren misschien?

Maar goed, waar het op neer komt, de moestuin is opgezegd.

Een baan, een gezin, andere hobby's, een (soort van) sociaal leven, en dan ook nog een moestuin. In mijn geval werkte dat niet. Wanneer het zover komt dat je 's avonds na het werk en na bedtijd van de kinderen nog naar de moestuin MOET, om te voorkomen dat je anders de dagen daarna nog langer in de tuin moet werken, dan is het niet goed. Wanneer iets 'MOETEN' wordt en het ten koste gaat van plezier, gezin en andere dingen, dan is het tijd om er mee te stoppen.

Helaas.

Want er gaat echt niets boven groenten uit eigen tuin. Lekker, gezond, verser dan supermarkt/groentenboer-vers, onbespoten, biologisch en inclusief voldoening omdat het door eigen handen is gekweekt en geoogst.

Eigenlijk kan ik dat toch niet opgeven, het is zo lekker en ook leuk. Maar misschien dat het op kleinere schaal beter kan. Dichter bij huis.

Hmmm. (Kijkt peinzend naar de voortuin...)

Welke duurzame stappen moet ik doen?

Oke, in het vorige bericht stond de wijze spreuk van Lao Tse:

Zelfs een reis van 1000 mijl, begint met een eerste stap.

Zo simpel is het wel, gewoon een eerste stap zetten. Niet nadenken, maar beginnen. Hup, schoenen en aan en vertrekken!

Dat is iets wat wel steeds terug komt in mijn leventje:

Eerst ga ik ideeën in kaart brengen, de boel plannen, alle risico's uitsluiten, tijdschema uitstippelen, prioriteiten stellen, actielijst maken, apps zoeken om actielijstjes in bij te houden, hele boeken over Getting Things Done lezen, een systeem verzinnen waarmee ik kan werken, misschien toch weer in Excel bijhouden, of toch een appje, of mind maps. Of lijstjes op papier! Ja, een mooie kladblok kopen. Of nee, ik heb er nog liggen. Die zoek ik nog wel een keer. Moet ik eerst eens opruimen in huis. Even een actielijstje maken van dingen die ik moet opruimen eigenlijk...

Ehm... wat ging ik ook alweer doen?

Zo druk bezig met 'hoe' ik iets wil doen, dat ik helemaal vergeet 'wat' ik wil doen. En zo gebeurt er uiteindelijk niks!

En eigenlijk is het zo simpel, gewoon beginnen! Iets uitkiezen, oppakken en beginnen. Wat dat betreft heeft dat bedrijf met die sportschoenen die ooit gemaakt werden door kinderhandjes wel gelijk:

'Just do it!'

Dus.. laten we beginnen dan! Hop!

Maar welke kant moet ik dan op? Waar zal ik mee beginnen?

Energie?
Kleding?
Voeding?
Verzorging?
Vervoer?
Afval?
Waterverbruik?
Sieraden?
Financiën?
Iets anders?

Maakt niet uit eigenlijk. Elke stap is wat dat betreft goed. Om nog maar eens een citaat op de weblog te zetten:

“Kunt u me vertellen welke kant ik van hieruit op moet? ”, vraagt Alice.  

“Dat hangt voor een belangrijk deel af van waar je naar toe wilt,” zei de kat.

“Het maakt me niet zoveel uit”, ging Alice verder.

”Dan maakt het ook niet uit welke kant je opgaat,” zei de kat.

“Zolang ik maar ergens kom,” voegde Alice er als een verklaring aan toe.

“Oh, dat zal zeker gebeuren,” zei de kat, “als je maar lang genoeg loopt”. 

 

Vooruit dan, laten we eens gaan lopen.

Als je al een eerder berichtje hebt gezien, betreffende een bepaalde zeep, heb ik stiekem al een keuze gemaakt. Gewoon willekeurig geprikt uit de lijst.

Persoonlijke verzorging!

Yes!

Binnenkort mogen jullie persoonlijk onder mijn oksels komen ruiken en snuffelen. De zwarte randjes onder mijn nagels inspecteren. Mijn afveeggedrag op de wc beoordelen. Tellen hoe vaak ik onder de douche sta, en wat ik daar eigenlijk allemaal uitspook.

Of eh.. nou ja, misschien iets minder intiem dan.

Binnenkort meer!

Hoe begin je met duurzaam leven?

Allemaal leuk en aardig, 'duurzaam leven'. Maar wat is dat eigenlijk?

Duurzaam?

Wat houdt dat in? En hoe doe je dat? En waar begin je? En hoe ver ga je dan? En wat zijn de doelen? En de gevolgen? En wat levert het op? En met wie doe je dat? En waarom eigenlijk? En is dat te combineren met werk, gezin en sociaal leven (voor zover ik dat heb)? En heeft het zin? En..en..en?

Ik heb geen idee.

Nou, dat geldt dus ook voor 'den duurzaamheid des levens'. Daar is ook niet echt een stappenplan voor beschikbaar. Althans, ik heb nog niet het complete stappenplan gevonden.

Door mijn boekhouders/automatiseringsachtergrond heb ik zwaar behoefte aan een soort flow diagrammetje, dat ik maar hoef te volgen en ... hops! ... duurzaamheid troef.

Of een simpel basic programmaatje ofzo...

10 INPUT "HOE DUURZAAM BEN JE OP EEN SCHAAL VAN 0 TOT 100?" ; I
20 IF I < 100 THEN PRINT "DOE IETS DUURZAAMS" ELSE PRINT "GOED ZO!"
30 END

Maar ik ga natuurlijk niet het wiel uitvinden, er is zoveel op het Internet te vinden, daar zit vast wel iets tussen. Er is keuze genoeg. Even googlen en er zijn talloze voorbeelden en handige tips om te beginnen aan een duurzaam leven.

Heel veel weblogs van mensen die hetzelfde proberen, maar dan stukken fanatieker en beter.
Green Evelien is daar een mooi voorbeeld van.

En natuurlijk ook de welbekende 'x aantal stappen' tot een duurzaam leven:
Groener leven in 7 stappen. 15 tips om veel duurzamer te leven. In 5 simpele stappen ben je eco.

En als je mooie kleurrijke plaatjes houdt, heb je nog interessante mindmaps:

Of deze:

En vergeet ook de vele bereken-je-voetafdruk-websites niet!
De voetafdruktest van het Wereld Natuur Fonds. Bereken je ecologische voetafdruk van EcoLife. De vakantievoetafdruk. De mondiale voetafdruk.

Genoeg plannen, methodes, ideeën, of wat dan ook om uit te kiezen.

Hoe moet je nu beginnen? Wat is nu de beste manier om te beginnen met een duurzamer leven?

Heel simpel, ik begon dit bericht met een tegelwijsheid en ik eindig er ook mee. Laat de boodschap even tot je doordringen, het is echt heel simpel. Zoek niet verder, dit is de allerbeste methode, de ultieme oplossing, de allerbeste methode om te beginnen aan een duurzaam, bewust leven:

En zo is het maar net!

Over een dodelijk huwelijk en waarom ik weer begin met schrijven.

Door mijn schuld zijn er honderden, misschien wel duizenden vissen gestorven. Ik ben persoonlijk verantwoordelijk voor ernstige ziektes van tientallen mensen in Afrika en ik durf zelfs te zeggen dat er door mij diverse mensen te vroeg zijn gestorven onder miserabele omstandigheden.

En waarom?
Heel simpel: 'Omdat ik getrouwd ben!'

Huh wat? 
Trouwen, dodelijk?
Wat voor onzin verkondig je nu weer?

Jawel, dat is schrikken he? Ze zeggen wel eens dat het huwelijk een paar jaar van je leven kan kosten, maar dat het zo gevaarlijk en zelfs dodelijk is, wie had dat verwacht?

Ik niet!

Maar het ligt natuurlijk wat genuanceerder. Het is niet ons huwelijk zelf, maar het is een klein dingetje wat daar bij komt kijken, wat zo ontzettend gevaarlijk is:

Onze gouden trouwring.

Ongelooflijk, maar waar. Die gouden trouwring is de oorzaak van ontzettend veel ellende.

Een boekje open over goud

Dertien jaar lang getrouwd en nooit echt bewust nagedacht over dat stukje goud rondom mijn vinger. Totdat ik het boek The Story of Stuff van Annie Leonard las.

Ik schrijf er nog wel eens uitgebreider over, maar ondanks de goede plannen en tips achterin het boek, zag ik het even niet zitten en zag de hele planeet ten onder gaan in hel en verdoemenis. Daarom heb ik het boek even terzijde gelegd.

Een bepaalde passage maakte ontzettend veel indruk op mij:

"... en vroeg me hardop af welke geologische processen ervoor hadden gezorgd dat er zoveel lukraak verspreide heuveltjes in het landschap lagen. 'Dat zijn geen heuvels,' legde mijn Zuid-Afrikaanse gastheer uit. 'Dat zijn bergen mijnafval.'

Het delven van voldoende goud voor de gemiddelde trouwring zorgt voor ongeveer 20 ton gevaarlijk mijnafval, dat soms in rivieren of in de zee gedumpt wordt, soms ook gewoon wordt achtergelaten waar het werd geproduceerd, zoals ik in Zuid-Afrika zag. De reden dat het giftig is, is omdat, om het goud uit het erts te winnen, de mijnbouwbedrijven een proces toepassen waarbij het goudhoudende erts op een hoop wordt gegooid, waarna er cyaankali overheen gegooid wordt dat langzaam naar onderen sijpelt en onderweg het goud meeneemt. De cyaankali neemt tegelijkertijd ook giftige metalen mee, zoals cadmium, lood en kwik. De stroom cyaankali en giftige metalen eindigt uiteindelijk in een groot bassin, waar vervolgens het goud eruit wordt gehaald. Wat overblijft is een vijver vol cyaankali en zware metalen, naast een zwaar vervuilde berg ertsafval. Een hoeveelheid ter grootte van een rijstkorrel is al genoeg om een mens te doden en een miljoenste van een gram in een liter water is dodelijk voor vissen; een groot probleem, aangezien veel mijnafval uiteindelijk in rivieren en meren terechtkomt..."

En dan hebben we het dus over 1 trouwring. Eentje maar! Dus ik heb maar liefst 20 ton mijnafval op mijn naam staan! En samen met de ring van mijn vrouw, staat ons huwelijk dus tegenover veertig ton mijnafval!!

Visualisatie van 20 ton mijnafval

Hoe ziet die 20 ton mijnafval er dan uit, in verhouding tot die kleine ring? Ik heb mijn oude hobby maar weer eens uit de kast gehaald en het in beeld gebracht:

Op schaal getekend, de verhouding zijn representatief voor de werkelijkheid. Schrikbarend!

Terug naar leven in een grot met berenvelletje?

Als zo'n klein ringetje al zo'n gigantische impact op onze wereld en mensenlevens heeft, wat betekent dat dan niet voor al die andere dingen die we gekocht hebben? Of nog gaan kopen?

Op dat moment voelde ik het pas echt diep van binnen dat mijn koopgedrag en mijn levensstijl zoveel invloed op de hele wereld heeft. Slechte invloed, ook nog eens.

Wat kan ik daar aan doen? Hoe kan ik dit veranderen? Lukt me dat eigenlijk wel, of is het onmogelijk? En hoe ver moet ik gaan? All the way? Baan opgeven, wonen in een grot en gaan rondlopen in een berenvelletje, terug naar de periode jager/verzamelaar?

Of mijn weg vinden in de huidige maatschappij en de schade tot een minimum proberen te beperken? En misschien sommige kwalijke zaken maar voor lief nemen, maar er wel bewust van zijn?

Voor een goed huwelijk en de gemoedsrust, dat laatste dan maar.

Waarom ik weer begin met schrijven

En om een beetje een stok achter de deur te houden, heb ik de weblog dus weer nieuw leven in geblazen. Natuurlijk ook, omdat ik het gewoon leuk vind om dingen op te schrijven, maar ook als een stimulans, een stok achter de deur.

Hopend op ervaringen van anderen, die me kunnen helpen. Tips, advies van mensen die verder zijn dan ik. Maar ook om het een en ander te delen, een beetje steun zoeken bij gelijkdenkenden, of om juist wat tegengas te krijgen van de kritische medemens.

Hoe dan ook, er is genoeg stof om over te schrijven, want er zijn genoeg gebieden om te veranderen of te verbeteren. Stapje voor stapje.

Nu eens gaan nadenken over de eerste stappen, waar zal ik eens gaan beginnen...

PS:
Voortaan dus tweedehands goud en eventueel laten bewerken door een goudsmid om er iets moois van te maken. Misschien wel duurder, maar nog altijd betaalbaarder dan de schade door de mijnbouw!

Vooruitblik: Aleppo zeep

Even vooruitlopend op toekomstige berichten, tijdens een zoektocht naar Aleppo zeep.

Een van de uitdagingen die ik wil proberen, is om op het gebied van persoonlijke verzorging duurzamer, gezonder en goedkoper mezelf lekker te laten ruiken.

En een van de producten die ik wilde proberen was Aleppo zeep.

Ik was me eigenlijk nergens bewust van tot ik het volgende filmpje in het nieuws zag:

En ook een opmerking van mijn vrouw ("Dat is in Syrie, dat je dat niet in de gaten hebt!") bracht me ineens tot het besef dat dit product voorlopig niet meer gemaakt gaat worden.

In het volgende artikel maak je kennis met het gezicht achter de Aleppo zeep en de gevolgen van de oorlog.

Aleppo soap: War threatens an ancient tradition

Weer een voorbeeld hoe ver ons koopgedrag eigenlijk reikt, wereldwijd. Van hoe producten gemaakt worden, de mensen die ze maken en vooral hoe invloeden in verre gebieden gevolgen hebben op de artikelen bij ons in de winkel.

Alleen maar gekeken naar het product, de prijs en de eigenschappen van de zeep, maar totaal niet gedacht over de herkomst.

Dat kan beter!

Volgend artikel gaat over de eyeopener die ervoor zorgde dat ik deze weblog weer ben begonnen en waarom door mijn huwelijk er mensen vroegtijdig zijn doodgegaan!