Helemaal onder de indruk van het uitzicht, grijp je dan de camera en probeer je om dit mooie moment vast te leggen.
Maar wanneer je dan de foto's terug kijkt, is er helemaal niets over van dat uitzicht. Dan heb je gewoon een kiekje, waar niet eens alles op staat. En voel je helemaal niets meer bij het beeld, want het klopt gewoon niet!
Waar is de wijdsheid, de verre horizon? En vooral de breedte van het blikveld, het idee dat de wereld aan je voeten ligt?
Niet op de foto, alleen nog in gedachten. Dat is prima, maar zoiets wil je toch ook wel met vrienden en familie delen. En dan kan je niet met zo'n plat fotootje aan komen zetten.
'Ja, en dit uitzicht was zo overweldigend. Prachtig gewoon! Ongeveer als deze foto, maar dan links en rechts nog meer bergen. En het licht was ook anders. En die wolken, hoe die voorbij dreven, erg mooi. Tja, eigenlijk had je erbij moeten zijn...'
Natuurlijk kan je zoiets niet voor de volle honderd procent op de foto zetten, maar wat wel helpt is om een pirouetje te draaien met je camera, een hele reeks foto's achter elkaar te maken, en die later dan electronisch aan elkaar te plakken.
Kortom, een panoramafoto maken!
Ik vind panoramafoto's maken heerlijk. Zo krijg je toch nog die wijdsheid te pakken, of dat indrukwekkend landschap.
Hoe indrukwekkend een wandeling of vakantie is geweest, is heel makkelijk te zien. Hoe meer panoramafoto's, hoe meer ik als een bezetene rondjes om mijn as heb gedraaid, met de camera voor mijn neus.
Wanneer ik aan het eind van de vakantie duizelig en zwalkend thuis kom, dan is het een indrukwekkende vakantie geweest!
Hieronder foto's van een vakantie met de meeste panoramafoto's. Iedereen mag raden welk land dit is, behalve Valhalla. :-)




















