Tijdens een vakantie in Duitsland zagen we een affiche in een natuurwinkel tegen de misstanden in de textielindustrie:
woensdag 11 januari 2012
maandag 9 januari 2012
DFKD #26: Hard zingen in de auto
Wanneer mensen in de auto zitten, kan er iets speciaals gebeuren.
Een gevoel van vrijheid, je hebt een machtige machine in handen, en die gaat elke kant op, en de richting bepaal je zelf. Zonder tegensputteren volgt de auto je aanwijzingen. (Althans, niet wanneer je zo'n barrel hebt als de onze met willekeurige storingsgenerator en intelligente leidingen die uit zichzelf loskoppelen.)
Met een euforisch gevoel zit je dan achter het stuur.
De ene kan er niet mee omgaan, en wordt een gevaar op de weg, een asociale agressieve bumperklever, die nergens naar kijkt, behalve hoe diep het gaspedaal kan worden ingetrapt.
Maar als je wel alles op een rijtje hebt, dan gaat de cd in de speler, volume op 'hoog' en kies je een favoriete meezinger.
En dan niet zachtjes meeneurien, nee! Open met die mond! Zing! Mooi, vals, maakt niet uit! Leef je uit, ga er voor! In je eigen persoonlijke zangstudio op wielen. Beweeg mee met je hoofd in het ritme van de muziek. (maar ook weer niet overdrijven!)
Heerlijk!
Wat zijn jullie favoriete automeezingers?
Mijn huidige favorieten:
Of Toxicity, of elk ander nummer van System of a Down.
Of deze:
En nee, dit nummer gaat niet over zelfmoord.
En deze:
(Jammer, gemist! Als ik had geweten dat ze in de effenaar zouden komen....)
En deze:
En nog veel meer, maar laten we het hier maar bij laten.
Klik hier voor meer kleine, fijne dingen.
Een gevoel van vrijheid, je hebt een machtige machine in handen, en die gaat elke kant op, en de richting bepaal je zelf. Zonder tegensputteren volgt de auto je aanwijzingen. (Althans, niet wanneer je zo'n barrel hebt als de onze met willekeurige storingsgenerator en intelligente leidingen die uit zichzelf loskoppelen.)
Met een euforisch gevoel zit je dan achter het stuur.
De ene kan er niet mee omgaan, en wordt een gevaar op de weg, een asociale agressieve bumperklever, die nergens naar kijkt, behalve hoe diep het gaspedaal kan worden ingetrapt.
Maar als je wel alles op een rijtje hebt, dan gaat de cd in de speler, volume op 'hoog' en kies je een favoriete meezinger.
En dan niet zachtjes meeneurien, nee! Open met die mond! Zing! Mooi, vals, maakt niet uit! Leef je uit, ga er voor! In je eigen persoonlijke zangstudio op wielen. Beweeg mee met je hoofd in het ritme van de muziek. (maar ook weer niet overdrijven!)
Heerlijk!
Wat zijn jullie favoriete automeezingers?
Mijn huidige favorieten:
Of Toxicity, of elk ander nummer van System of a Down.
Of deze:
En nee, dit nummer gaat niet over zelfmoord.
En deze:
(Jammer, gemist! Als ik had geweten dat ze in de effenaar zouden komen....)
En deze:
En nog veel meer, maar laten we het hier maar bij laten.
Klik hier voor meer kleine, fijne dingen.
vrijdag 6 januari 2012
Producten die een leven lang meegaan
Echt!
Een paar sokken die een leven lang meegaan.
Gloeilampen die eeuwig kunnen branden
Electrische apparaten die niet stuk gaan.
Batterijen die jaren lang goed functioneren.
We kunnen apparaten maken, waar je er maar eentje van nodig hebt, voor de rest van je leven.
Maar ...
Dat zou een ramp zijn voor de fabrikant, de economie. Want je verkoopt een exemplaar, en daarna verkoop je niks meer, want het slijt niet, dus niemand heeft nog echt een nieuwe nodig. Er valt geen geld aan te verdienen en de mensen die de produkten maken, zijn op een gegeven moment ook uitgewerkt en zullen hun banen verliezen.
Dus wordt er een manier bedacht, waardoor de consumenten gedwongen worden om regelmatig nieuwe producten te kopen.
Geplande slijtage.
De producten gaan stuk, of je nu wilt of niet. En dat kan op verschillende manieren.
In de vorm van software, dat op een gegeven moment niet meer werkt. Of een tellertje in een chip die er voor zorgt dat een product ermee stopt, wanneer het tellertje op 0 staat. Een batterij die zodanig is ontworpen dat hij maar anderhalf jaar meegaat. Of producten worden expres minder sterk gemaakt, zodat ze binnen een bepaalde tijd zijn versleten.
Er wordt weinig meer gemaakt om lang mee te gaan, alles gaat bewust en gepland kapot. Wat voor rare gedachtenkronkel is dat toch eigenlijk?
Eigenlijk is het belachelijk. Vooral omdat het dus echt mogelijk is! We kunnen producten maken die ontzettend lang mee kunnen gaan.
Stel je eens voor wat dat zou betekenen. Minder milieuvervuiling. Meer rust omdat je niet bezig bent met kopen, kopen, kopen. Een andere economie, meer gericht op diensten en welzijn. Een totaal andere wereld!
Onderstaand filmpje is een aangepaste versie van de documentaire 'The Lightbulb Conspiracy', uitgezonden door de Belgische televisie.
Een half uurtje van je tijd en je kijkt met andere ogen naar de spullen in je huis!
Een half uurtje van je tijd en je kijkt met andere ogen naar de spullen in je huis!
(via groenhuis.org)
woensdag 4 januari 2012
Marktwerking bij de tandarts
De overheid streeft naar meer marktwerking in de (mond)zorg om de kosten van de zorg beheersbaar te houden, de kwaliteit te verhogen en vraaggerichte zorg te bevorderen. Een meerderheid van de Tweede Kamer is daarom akkoord met de start van een driejarig experiment met marktwerking en vrije prijsvorming in de mondzorg per 1 januari 2012. Vanaf 1 januari start een nieuwe fase voor alle tandartsen, orthodontisten, mondhygiënisten en tandprothetici.
De prijzen worden vrijgegeven bij tandartsen?
Hm, moet ik dan toch weer die aanvullende verzekering gaan afsluiten, terwijl ik die een tijd geleden nog heb opgezegd?
De mythe van marktwerking wordt nog steeds vol overtuiging gebracht.
De prijzen zullen goedkoper worden door de onderlinge concurrentie en de mensen zullen naar een goedkopere tandarts overstappen. Andere tandartsen willen hun klanten niet kwijt en zullen dus ook hun prijzen verlagen.
Tuuurlijk.
Vorig jaar ben ik van tandarts overgestapt, omdat ik voor de eerste tandarts 35 kilometer moest rijden, enkele reis. En mijn nieuwe tandarts op fietsafstand van mijn werk is.
Van de 12 tandartspraktijken in de stad, was er maar 1 die toevallig nieuwe patienten aannam, omdat er een nieuwe beginnende tandarts was bijgekomen.
Hoezo 'even' overstappen?!
En hoezo goedkopere prijzen? Reken maar dat ze bij sommige omhoog gaan. En dat andere tandartsen dan volgen, aangezien de mensen gewoon die hogere prijzen blijven betalen.
Pfff, moeten we dan gaan onderhandelen over de prijs?
Tandarts:
"Zo meneer Patrick, we gaan even boren. Doet u de mond maar verder open."
Ik:
'Aaad aaaght ohhuh?'
"Wat dat gaat kosten? Voor de prijs van 199 euro is uw gaatje gevuld. Nog verder open graag."
'An aaad ieh ih uh?'
"Of het niet wat minder kan? Wilt u zeggen dat ik te duur ben? Is dat wat u bedoelt, meneer Patrick? Wat wilt u dan?"
'Ie an eh eieieij aah? Ishhie? Ahuh aat aaah ijhuh.'
"Wat van de prijs af? Hoezo laat het anders maar zitten? Niet tegenstribbelen nu meneer Patrick, de boor zit al in uw mond. Hij kan elk moment aan gaan. U wilt korting? Ik kan wat weglaten van de behandeling, dan wordt het een kwart goedkoper. Is dat wat u wilt?"
'Uh elllh ah!'
"De helft?! Nee, nee, nee. U kunt dat niet beslissen. Ik heb hier de boor vast meneer Patrick. Andere tandartsen nemen geen nieuwe patienten, u zult het met mij moeten doen. U bent het er niet mee eens? U krijgt korting van me, meneer Patrick. Take it or leave it, 25%."
'Oh eeeh.'
"Okee. Goed. Daar gaan we!"
Bzieieiieieiieieiiiiiiiiiwhiiiiiieieiieieieiieiei. Brszzzzzzzjjzjzjzjjjjieiiiiiiiiiiiiiiii.
'WAAAAAAAH!!! AAAAAAAAAAAHHHHH! EEEEEEEEEE!! AAAHHHHHHHH'
"Zo meneer Patrick. Spoelt u maar. Dat wordt dan 175 euro. Het bekertje water extra gerekend, maar inclusief de korting, omdat ik de verdoving heb weggelaten voor u. U kunt in termijnen betalen, maar liever niet. Mijn nieuwe auto wil ik snel terugverdiend hebben. Tot de volgende keer!"
Update:
Ik schreef dit stukje vorig jaar al. Vandaag in de krant: Tandartsbezoek gemiddeld tien procent duurder
maandag 2 januari 2012
DKFD #25: Aandacht voor de fijne kleine dingen
Deze keer gaat het over deze rubriek zelf. Want stiekem heeft deze toch meer invloed dan je zou vermoeden.
Neem twee manieren waarop je naar de wereld kan kijken.
1.
Elke dag sla je de krant open en zie je het ene ellendige bericht na het andere. Oorlog, misdaad, discriminatie, milieuvervuiling, onrecht en misère. Je leest alle zure reacties van reaguurders op Internet. Kijkt naar verschrikkelijke beelden op het nieuws, verdiept je in de crisis of milieuproblematiek. . Hoe meer je je richt op al die ellende, hoe erger het lijkt te worden. Waar moet dat heen in deze wereld!? Het gaat bergafwaarts.
2.
Je richt je op de kleine pareltjes in de omgeving. Tussen al het slechte nieuws, zijn de berichten van hoop en een glimlach een welkome afwisseling. Je zoekt leuk nieuws op, kijkt naar grappige filmpjes en leest over de oplossingen van de huidige problemen. Revolutionaire manieren van energie opwekking, een ander economisch stelsel waarbij iedereen baat bij heeft. Er is nog hoop in deze wereld. Dat komt wel goed!
Welke voelt het beste?
Om eens cliché naar voren te brengen:
Alles wat je aandacht geeft, dat groeit.
En zo werkt het ook met deze rubriek. Hoe langer ik me richt op de kleine fijne dingen, hoe meer plek ze gaan innemen. Hoe meer ze deel gaan uitmaken van de gedachtengang.
Je kan de werking vergelijken met een dagelijkse wandeling door een ongerept bos. Als je steeds dezelfde route volgt, vormt zich langzaam een pad. Waar eerst nog alleen maar bladeren en gras en struiken staan, ontstaat een doorgang, en later een klein spoor op de grond. En nog veel later is het een duidelijk paadje geworden door het bos.
Denk niet dat ik continue in euforische toestand rondloop, absoluut niet. Een negatieve inslag heb ik altijd gehad, en cynisch doemdenken suddert nog altijd in mijn genen. Maar het neemt steeds minder vaak de overhand, wordt vervangen door positieve dingen.
Er wordt wel eens advies gegeven aan mensen die diep in de put zitten, om elke dag iets op te schrijven, wat positief was. Of waar je dankbaar voor bent.
Het idee is, als je dat lang genoeg volhoudt, je automatisch meer positieve dingen gaat opmerken. En zo worden je gedachten langzaam omgebogen richting de positieve dingen, en niet meer neerwaarts,d e put in.
Zo werkt deze rubriek ook.
Elke week even stilstaan bij iets moois, of meer waardering opbrengen voor schijnbaar dagelijkse gebeurtenissen. Automatisch wordt het onderdeel van je denken.
Het helpt! Echt!
Abonneren op:
Posts (Atom)
